เรื่องแบ่งเป็น2พาร์ทค่ะ
พาร์ท1---บอกเล่าเรื่องราวในมุมของปกป้อง~ย้อนไปก่อนที่-ลูกพีชกับพี่ฝน-จะลงเอยแต่งงานกัน ว่าปกป้องคิดอะไร?ยังไง? เติบโตมาด้วยความรู้สึกแบบไหน? ปมรักแม่คิดถึงแม่เพราะแม่ตายตั้งแต่เด็กและพ่อมีคนรักใหม่หลังจากแม่ตายได้เพียง2เดือนส่งผลต่อความคิดในเรื่องความรักของเขาอย่างไร? อะไรคือสิ่งที่เขาลืมเลือน ละเลย หรือมองข้ามไป?ความสัมพันธ์ของป้องกับหมูตุ่ม(เพลินใจ)เป็นอย่างไร? อะไร?คือสิ่งที่วนๆอยู่ในหัวเขา...ซึ่งแน่นอนพื้นที่ในสมองมันคือ*ลูกพีช ลูกพีช ลูกพีช*ซะส่วนใหญ่ ลูกพีชเป็นแรงขับเคลื่อนชีวิตและผลักดันให้เขาทำในหลายๆสิ่งหลายๆอย่าง...ซึ่งแน่นอน-ลูกพีช-อยู่เฉยๆไม่ได้รับรู้อะไรด้วยเลย
พาร์ท2-บอกเล่าชีวิตพังๆของปกป้องหลังจากลูกพีชแต่งงาน~ซึมเศร้าเหงาหงอย ข้าวปลาไม่กิน งานการไม่ทำ สูบบุหรี่จัด นั่งหง่าวนอนหง่าวหายใจทิ้งไปวันๆ เพ้อฝันวนๆเป็นคนไม่เอาถ่าน จมจ่อมยึดติดกับอดีตอยู่ร่ำไป
--แล้ว--วันหนึ่งชีวิตพังๆมันก็มีจุดเปลี่ยน--
พาร์ทนี้จึงมีความแฟนตาซีค่ะ--ในพาร์ทนี้เราคิดถึง*เจคอบ-กับ-เรเนสเม่*(แบบว่าพลาดจากแม่ก็ได้ลูกแทนไง😅อะไรแบบนั้น)
มีความย้อนอดีตด้วยนาฬิกา-ของลูกพลัม-ในวัย18ปี-ลูกพลัมคือลูกสาวของ-พี่ฝนกับลูกพีช-กลับมาตามหาพี่สาว-ซึ่งก็คือพี่สายรุ้ง(ถ้าอ่านเพราะเธอคือสายฝนฯก็จะรู้ว่าสายรุ้งคือลูกสาวของพี่สาวพี่ฝน)
ความเป็นลูกพลัม--คือส่วนผสมของลูกพีชและพี่ฝน--ได้เข้ามาเปลี่ยนคืนวันหม่นๆของปกป้องให้สดใส
ปกป้องยึดเธอเป็นสรณะ แม้รู้ว่าเธอจะต้องกลับไปในที่ๆเธอจากมา และ
ปกป้องก็ยังคงปกปิดอะไรหลายๆอย่างเพื่อให้ชีวิตมีเธอต่อไป(นิสัยเหมือนเดิมเป๊ะ😑)
แต่อะไรหลายๆอย่างก็ทำให้ปกป้องมีพัฒนาการทางความคิด(ซึ่งก็คือคิดได้นั่นเอง)
และสุดท้ายก็รู้ว่าควรจะดูแลตัวเองอย่างไร(ทำงานทำการ กินอาหารที่มีประโยชน์ ออกกำลังกายสม่ำเสมอ พักผ่อนให้เพียงพอ ดื่มน้ำวันละ8แก้ว ตรวจสุขภาพทุกปี🤣) ทั้งนี้ก็เพื่อให้ร่างกายฟิตปั๋งพร้อมจะอยู่รอเธอเติบโตอย่างมีความหวัง
(มีเมียเด็กต้องหมั่นตรวจเช็คร่างกาย...เพลงนี้ลอยมา😄😄😛lol)
ความรู้สึกหลังอ่านจบ:
กรีดร้องงงงงงงขอตอนพิเศษค่ะ..ใจเราคือไม่สุดอ่าา😑เรายังไม่อยากจบ....มันจบแบบเหงาๆแต่มีความหวังจบแบบอินดี้ไปอีก...จบแบบไม่เบ็ดเสร็จ..จบแบบให้ไปคิดไปฟินต่อเอาเอง...งือออออ😣...งอแงนิดหน่อย..
แต่เรื่องสำนวน การเรียงร้อยถ้อยคำที่เรียบง่ายแต่ชักนำอารมณ์ร่วมของคนอ่านอย่างพรั่งพรู คำพูดเจ็บๆโดนใจ คุณราตรีอธิษฐานทำได้ดีงามเสมออ่านแล้วรักในตัวละคร(แม้จะรู้แก่ใจว่าปกป้องงมงาย โง่งม ยึดติด งี่เง่าจนน่าเบิ้ดกะโหลกให้ได้สติคิดอ่านไปทำงานทำการ เยียวยาตัวเอง รักตัวเองไม่ใช่พึ่งความรักคนอื่นเป็นสรณะขับเคลื่อนชีวิต)แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าเราอิน และเอาใจช่วยปกป้องสุดๆให้หลุดพ้นจากวิบากกรรมนี้