■เล่มนี้มีโมเม้นประวัติศาสตร์ที่น่าจดจำหลายสิ่งหลายอย่าง
■ช้างเกรียนตัวพ่อที่สร้างสีสันความวุ่นวายมาตั้งแต่ท้ายๆเล่ม1_ได้ตายลงอย่างสง่าผ่าเผยสมศักดิ์ศรีดีกรีพญาคชสารในเล่มที่6นี้_ยืนตายในถ้ำอย่างเท่ห์
■จะตายยังเกรียน_ผู้ชายเก่งกาจหน้าไหนยิงไอ้แหว่ง~แหว่งไม่ตายให้นะจ๊ะ😄จะตายทั้งทีก็เลือกนะจ๊ะ_ไอ้แหว่งยอมตายเพราะสาวๆสวยๆไฮโพร์ไฟล์เท่านั้น_ซึ่งในคณะนี้จะมีใครสวยเลิศเจิดจรัสทัดเทียมเจ๊ดารินหามีไม่_และกระสุนที่ปลิดชีพไอ้แหว่งก็คือกระสุนจากการยิงของเจ๊ดารินคนนี้นี่เองงงง!!!🤣#ปรบมือออออ👏👏👏
■ดูๆไปไอ้แหว่งเหมือนมีอดีตชาติผูกเวรผูกกรรมอะไรบางอย่างไว้กับดาริน_อันนี้ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย🤔🤔
■เล่มนี้เชษฐาขาเดี้ยง
■เล่มนี้มีผี!!!!!(พิกัดพุเตย!!😨😨)
■ยะขิ่น-คือผีสาวชาวกะเหรี่ยงที่กิ๊กกับเส่ย//คะหยิ่น-คือหัวหน้าหมู่บ้านขี้คุยโวที่หล่มช้าง(( ขิ่นๆหยิ่นๆคล้ายๆกันโปรดอย่าจำสับสน😅😅))
■เล่มนี้มีงู!!!!งูยักษ์!!!!!!และมัน...ไม่ได้มาแค่1!!!!!!
■เล่มนี้คณะถึงหล่มช้างแล้ว!!!!(ถึงซะที😅😅)
■เราได้รู้ในเล่มนี้ว่าบุญคำ....มีเมียเด็กหลายคน😅😅
■ชาวคณะเริ่มเดินทางกันทั้งหมด16คนมีชีวิตรอดถึงหล่มช้าง9คน(ตาย7)
■เล่มนี้แงซายได้โชว์สกิลยิงธนู🏹จ้าาาาพี่จ๋าาา😆😆🏹
■ท้ายEP49.รพินทรกับดารินเขาจูบกัน!!!!1stkissครับพี่น้องงง!!!
■เล่มนี้พรานใหญ่ป่วยจ้าเป็นมาลาเรียจ้าเพ้อถึงแสงโสมด้วยจ้า..ที่พีคคือคนที่ได้ยินเต็มๆคือดารินจ้าาา
■จบที่งูยักษ์...ไม่ได้มาแค่1และงู..ยังไม่ตายยยยย!!!!!
ข้อคิดที่ชอบ:ความชังที่แปรสภาพมาเป็นความรักย่อมมีคุณค่าเหนือกว่าความรักซึ่งกลับมาเป็นความชังภายหลัง...