เล่มนี้
-มาเรียกลายเป็นม่ายสามีตาย นางถูกสางเขียวจับตัวไป(ในสภาพเปล่าเปลือยแบบรูปปก) แล้วชาวคณะก็เดินทางไปช่วย
-สู้กับเหล่าสางเขียวทั้งหัวหน้าเผ่าซูซู และลูกชายลูลู
-ดารินกับรพินทร์มีซีนโรแมนติก นุบนิบ ~ตอนไปช่วยมาเรียแล้วสะพานพัง คู่นี้ข้ามฝั่งไม่ได้จับพลัดจับผลูได้ติดอยู่ด้วยกันสองต่อสอง
-รพินทร์เป็นไข้ นอนซม ดารินเจอผ้าพันคอสีรุ้งของตัวเองอยู่ที่กระเป๋าเสื้อข้างซ้ายของรพินทร์ แล้วก็เลยเอ่ยประโยคนี้
"รู้ไหม…
เสน่ห์ของเธอมันอยู่ที่ความปั้นปึ่งเฉยเมยไม่แยแสที่เธอแสดงต่อฉันมาตลอดนั่นแหละ อยากรู้เหลือเกินว่าเธอจะแสดงไปได้นานสักแค่ไหนคงจะลำบากใจมากไม่ใช่เล่นเหมือนกันนะในการที่ใจคิดอย่างหนึ่ง การกระทำต้องแยกไปอีกอย่างหนึ่ง ฉันรู้ดีเพราะฉันก็เป็นอย่างนั้นเหมือนกัน!…"
🥰🥰🥰