ผมวางศักดิ์ศรีลงและปาความน้อยใจทั้งหมดทิ้งอย่างไม่ลังเล ไม่เอาอะไรอีกทั้งนั้น ณ วินาทีนี้ในหัวมีแค่เพียงเรื่องเดียวคือเรื่องเลิกกัน ที่เหลือผมยอมหมดแล้ว
นิยายวัยรุ่นที่เปิดมาแบบหวานฉ่ำ ให้เตรียมใจเตรียมตับไตรอเลย มันต้องมีจุดให้ได้เสียน้ำตาแน่ๆ รักกันอยู่ดีๆ แล้วมันไม่รักกันตอนไหน จุดเทิร์นที่อยากเริ่มต้นใหม่กับคนเก่า
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เปิดมารักกันเร็ว การดำเนินเรื่องแบบให้เราค่อยๆ เห็นพัฒนาการความรักของตัวละคร เป็นการเริ่มรักแบบ LDR คือพระนางต้องอยู่ไกลกัน ซึ่งพออ่านถึงจุดดราม่าเราชอบการเปรียบเทียบของจุดตรงนี้มากๆ
ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ว่าระหว่างเรามันไม่เหลือทางให้แก้ไขเลย สิ่งที่ผูกพันเราไว้มันไม่มีแล้วหรือไง
ฟินน์ หนุ่มนักเรียนนอก บุคลิกนิ่งๆ พูดน้อย เน้นการกระทำ เปย์เก่งตามใจเก่ง โหมดเวลามีแฟนคือคลั่งรักมาก คนดีอย่างงั้น คนดีอย่างงี้ แต่ลึกๆ แล้วแอบมีปมในใจ พอมาเจอคนที่เอาใจใส่ก็คือเหมือนได้เจอสิ่งที่ไม่เคยได้
เค้ก อินฟูเอ็นเซอร์สาว น่ารัก สดใส ไม่แปลกใจที่พี่พระเอกจะตกหลุมรักง่ายๆ เป็นนางเอกช่างดูแลช่างเอาใจ เป็นลูกคนกลางแต่มีช่วงเวลาที่ต้องเป็นเดอะแบก
ช่วงแรกไปจนถึงกลางเรื่องพระนางเค้าสาดความหวานใส่กันหนักมาก คนอ่านแบบเราเดาไม่ได้เลยว่าปมหรือปัญหาอะไรจะมาสั่นคลอนความรักของคู่นี้ เพราะใจที่แอบเดาไว้ว่าน่าจะเป็นเพราะรักทางไกลก็ไม่ใช่เลย เป็นรักทางไกลที่หวานมาก ต่างคนต่างรักและเข้าใจกันมากๆ จนเรื่องมันดำเนินพามาถึงจุดแตกหัก ดราม่าคือเดอะเบสของเรื่องนี้ จุดพีคยังไว้ใจนักเขียนได้เสมอ นักเขียนบรรยายความแตกสลายของพี่ฟินน์ได้เห็นภาพ การโยนทุกอย่างทิ้ง ยอมทุกอย่างขอแค่ยังมีกันอยู่ ตอนจังหวะขอมือถือ มวลตอนนี้มันสุดมาก เราให้เลยซีนดราม่าคือที่สุดของเรื่องนี้
"ในปากกาอยาก แต่พี่อยากแตกใส่หน้าหนูมากกว่า"
จากความที่อ่านงานของ SeaNB มาตลอดเรื่องนี้อยากบอกว่าเลิฟซีนคือการพัฒนาที่แบบชัดมาก เราชอบความนิ่งๆ แต่พอถึงเลิฟซีนมันดุดันมาก เลิฟซีนดูมีมิติได้เห็นอีกมุมของตัวละคร ความรุนแรงที่มันพอดี ความคอนเซ้นใดๆ แล้วอย่างนางเอกที่เลิฟซีนชีจะค่อยๆ ไล่ระดับความเชียวชาญความอยากรู้อยากเห็น คำสบถทั้งไทยทั้งอิ้งคือโคตรจะฮอต สมมงหนุ่มออสซี่
"ไอ้ที่กำลังเอากันอยู่แล้วมาบอกพี่ว่าคนดีเบาหน่อย คนดีพอแล้วนี่ไม่ได้นะ"
ความเห็นส่วนตัวของเรา เรารู้สึกว่าเรื่องนี้ช่วงแรกนักเขียนไปเทความหวานจนมันเอื่อย คือมันหวานฉ่ำกันอย่างเดียวเลยตรงนี้ถ้าใครชอบแนวให้พระนางรักกันเยอะๆ น่าจะชอบ กับจุดที่รู้สึกว่านักเขียนพยายามบอกทุกอย่างกับนักอ่านมากเกินไป เหมือนกลัวว่านักอ่านจะไม่เข้าใจความนึกคิดของพระนาง มันเลยยิ่งทำให้ช่วงแรกมันค่อนข้างจะเนือยๆ
จุดตอนง้อเราแอบรู้สึกว่ามันมีความบังเอิญเยอะเกินไป บางจุดมันไม่น่าบังเอิญเจอกันได้
ช่วงที่แอบเสียดายคือดราม่ามันพีคแบบทำดีมากแล้วนะ ความแตกสลายของตัวละครเรารับมาได้เยอะเลย แต่คือมันเหมือนตัดไปแค่นั้น ถ้าเสริมแบบมีรีแคปแต่ละช่วงแบบสั้นๆ เราว่ามันจะพาให้อารมณ์เศร้ามันต่อเนื่อง อย่างตอนที่ตัวละครบอกเจ็บปางตาย เราเห็นแต่ตอนที่เขาเลิกกันไง แต่ตอนที่มันทุรนทุรายกับการที่ไม่มีกันตรงนี้มันเบาไปนิดนึง
แต่ดีเทลการบรรยายคาแรกเตอร์ยังแบบดีมาก มันเห็นภาพอะว่าพี่ฟินน์เป็นแนวไหน ยัยเค้กน่ารักขนาดไหน ความเมกเซ้นตรงจุดพีคใดๆ คือเนียนตา คือเข้าใจทั้งสองคนว่าทำไมมันถึงไปต่อไม่ได้ เริ่มหวานๆ ตบด้วยขมแต่ห้ามคาย แต่จบแฮปปี้อันนี้มาชิมได้เลย
"ปลายทางของพี่คือคนดีเสมอ เพราะงั้นหนูอยู่ที่ไหน พี่ก็อยากอยู่ที่นั่น"
Second Chance Love: แยกย้ายไปเติบโต