'… วินาทีนี้ใครอื่นล้วนไร้ความหมาย เวลาที่ได้อยู่กับเขาทำให้แก้วเจ้าจอมรู้สึกเหมือนได้รับความรักที่เธอสมควรจะได้รับ ความรักที่ไม่เคยเป็นของใครอื่นนอกจากเธอเพียงผู้เดียว'
ไอ้ต้าวหมาเด็กกับพี่สาวคนสวย ผลงานเล่มใหม่แกะกล่องจากนามปากกา #สำลีสีชมพู ปกน่ารักอีกแล้ว ออกแบบได้ตรงกับพล็อตมาก ๆ ทั้งแสงยามเย็นสีชมพูอมส้ม ช่วงเวลาที่พวกเขาตกหลุมรักกันอย่างนับไม่ถ้วน ไหนจะกราฟฟิกเกี่ยวกับอุปกรณ์การแพทย์และอุปกรณ์เลี้ยงเด็ก เนื้อหาเล่มนี้ฟีลกู้ดฟีลใจไม่ต่างจากเรื่องน้องสาวอย่าง #หยุดเวลารัก เลย
เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของ 'หยก แก้วเจ้าจอม' พี่สาวของ 'หยา กุลกัลยา' พี่สาวที่หวงน้องสาวมาก ๆ ในหยุดเวลารัก ในเรื่องแอบเห็นซีนที่พี่หยกกับหยากอดกันร้องไห้วันงานแต่งของหยากับ 'แท็บ ฐากร' ซึ่งเราก็ไม่อาจรู้ได้แน่ชัดว่ามันคือปมอะไร เหมือนเป็นการปล่อย Ester Egg เล็ก ๆ ของไรต์ เพื่อปลุกความเป็นคนไทยให้เราอยากใส่ใจเรื่องชาวบ้าน
เนื้อเรื่องส่วนใหญ่ดำเนินอยู่ที่โรงพยาบาลเป็นหลัก เราชอบหมอ 'น้ำ นทีพัชร์' มาก ไรต์เขียนออกมาได้เหมือนไอ้หมาเด็กของพี่สาวคนสวยอย่างสมบูรณ์แบบ จีบเก่งงงง เราชอบความตรงไปตรงมาของเขาอะ แล้วพระเอกของไรต์คือน่ารักมาก ทุกคนระวังตัวเรื่องการคุกคามและให้ความเป็นส่วนตัวของนางเอกเขามาก ๆ
ส่วนพี่หยกนี่จากในเรื่องหยาเราจะได้เห็นความตึง ๆ กับสเปซที่เขาสร้างขึ้นมา พอมาอ่านเล่มเจ้าตัวเอง เห็นเลยว่าสเปซนั้นมันกันเขาออกจากทุกคนมากกว่าที่เราคิด ดูเหมือนเป็นคนอัธยาศัยดีมาก ๆ แต่พอเริ่มเข้าใกล้หน่อยเขาจะมีวิธีกันต้องเองออกจากระยะอันตรายที่เขาสร้างเอาไว้
ตอนพี่คนสวยเขาปฏิเสธหมอน้ำเราหงอยตามเลย แต่พอรู้เหตุผลว่าพี่หยกผ่านอะไรมาก็เข้าใจ เลิฟไลน์น่ารักมาก พี่หยกโชคดีจริง ๆ ที่ได้เจอหมอน้ำอะ ทั้งสองคนเหมือนฟันเฟืองที่หมุนแล้วลงล็อกแบบพอดีเป๊ะ หมอน้ำน่ารักมากเลย พี่ว่าไงผมก็ว่างั้น ไม่เคยเร่งรัดอะไรเลย ยิ่งรู้ว่าพี่คนสวยต้องผ่านอะไรมาบ้างเขาก็มีแต่คอยซัปฯ แต่ไม่เคยกดดันพี่หยกเลย
เราชอบที่พวกเขาค่อย ๆ ปรับเข้าหากัน แน่นอนว่าการปรับตัวมันยากเสมอ และมันยากมาก ๆ ถ้านั้นเป็นสิ่งที่ปิดกั้น แต่หมอน้ำเองก็ไม่เคยท้อกับการรอ เท่านั้นไม่พอเขายังเป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้พี่หยกหลุดพ้นจากเรื่องที่ตัวเองยึดติดมาอย่างยาวนาน ความสม่ำเสมอ และเอาใจใส่ของหมอน้ำทำให้พี่หยกค่อย ๆ ปลดล็อกพันธนาการต่าง ๆ ได้อย่างดีเลย
โทนเรื่องน่ารักมากจริง ๆ วินาทีที่หมอน้ำตกหลุมรักพี่หยกเหมือนวินาทีต้องมนต์เลย รายละเอียดดีมากกกกกกก เราแพ้ประกายในตาหมอน้ำเหมือนพี่หยกเลย อยากจะลูบหัวน้องหมา เอ้ย! น้องหมอ!! เวลาที่พวกเขาเล่าความประทับใจที่มีต่อกันในใจเราฟินนนนน หมอน้ำเป็นคนที่น่าคบมากอะ เราชอบที่เขาเด็กกว่าพี่หยกหลายปีแต่มีวุฒิภาวะมาก ๆ จนเราไม่เห็นแก็ปในความสัมพันธ์ของคู่นี้เลย เพราะหมอน้ำเราปรับตัวเก่งที่สู้ดดดด
เอาจริง ๆ พอเห็นคร่าว ๆ ในเล่มนั้นเราก็แอบเดาได้ว่าปมของลูกคนโตอย่างพี่หยกน่าจะประมาณไหน เพราะเราเองก็ถูกคาดหวัง ให้ตั้งใจเรียน ไม่ออกนอกลู่นอกทาง ให้เป็นตัวอย่างที่ดีให้น้องดู ให้ช่วยแม่ดูแลน้อง โดนคาดหวังต่าง ๆ นา ๆ ซึ่งคนเป็นลูกคนโตทุกคนน่าจะเข้าใจจุดนี้ดี ใครมีพี่น้องเราคิดว่าจะอินกับปมนี้มาก ๆ ไม่หนักแต่ทัชฉิบหาย
แล้วเราดันเหมือนพี่หยกตรงที่พอเป็นน้อง ทำไมไม่เห็นมีใครคาดหวังกับน้องเลย น้องอยากทำอะไรก็ได้ทำ แต่เราต้องทำในสิ่งที่แม่บอกให้ทำ ไรต์ตีแผ่มุมมองของคนที่โดนคาดหวังอย่างพี่หยก และคนที่โยนความคาดหวังลงบนบ่าลูกอย่างพ่อกับแม่ได้ดีมาก ๆ คนเป็นพ่อเป็นแม่ครั้งแรกก็ไม่รู้หรอกว่าต้องเลี้ยงลูกยังไง แต่พอเขาเข้าใจ เขาก็แก้ไขจุดนี้กับคนถัดไป จนลืมนึกถึงความรู้สึกของผู้ถูกละเลยจุดนี้ไป
ตอนพี่หยกกับหมอน้ำเองมีลูกด้วยกันก็ยังชี้ให้เห็นถึงความไม่บาลานซ์ของการเลี้ยงดู ณ ช่วงเวลาหนึ่งเลย อย่างเรามีพี่น้อง เราอาจจะมองเห็นภาพชัดหน่อย ว่าเออ มันมีช่วงเวลาแบบนี้จริง บางช่วงเวลาแม่สนใจเรามากกว่าน้อง บางช่วงเวลาพ่อสนใจน้องมากกว่าเรา จนมันขาดสมดุลตรงนี้ไป
ส่วนใครที่เป็นลูกคนเดียวก็น่าจะมองเห็นอะไรคล้าย ๆ อย่างที่หมอน้ำเห็น เช่น ต้องแบกรับความฝันของพ่อหรือแม่ บ้างก็เห็นคนมีพี่น้องแล้วรู้สึกอิจฉา รู้สึกว่าไม่น่าจะเหงา นึกอยากมีบ้าง แต่ไม่ได้รู้ตื้น ลึก หนา บาง กับสิ่งที่คนมีพี่น้องต้องเจอ อย่างเราบางทียังมีคิดเลย ว่าถ้าเราเกิดเป็นลูกคนเดียวพ่อแม่จะรักเรามากขนาดไหนกันนะ...
เซ็กซ์ซีนไม่ได้เยอะ แต่เรารู้สึกว่ามันเหมาะกับคาร์แร็กเตอร์พวกเขานะ ด้วยที่ทั้งคู่ทำงานเป็นหมอ เวลานอนยังแทบจะไม่มีเลย แต่ว่าเราประทับใจเซ็กซ์ของพวกเขามาก ๆ หากมองผิวเผินอาจจะรู้สึกว่าหมอน้ำฉวยโอกาส แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่อย่างนั้น เพราะพี่หยกเองก็เต็มใจให้เรื่องคืนนั้นเกิดขึ้น
แล้วไอ้หมาเด็กของเราคือน้ำยาดีมาก จุดปุ๊บติดปั๊บ เซ็กซ์ซีนแรกไม่ได้ออกแนวเซ็กชวลมากนะ (สำหรับเรา) แต่มันตรงคาร์แร็กเตอร์มาก ครั้งแรกของทั้งคู่อะ แล้วไรต์ดึงความเป็นพี่หยกกับหมอน้ำออกมาได้ดีมาก ๆ คนนึงก็เป็นพี่คนสวยขี้อาย อีกคนก็เป็นไอ้หมาเด็กคลั่งรัก ส่วนความแซ่บมันไปอยู่โน่นนน หลังเขาเป็นคุณพ่อคุณแม่กันแล้ว ไอ้หมาเด็กเวอร์ชั่นชายหนุ่มเสวเกินคุณน้า!
ตอนพิเศษเหมือนเป็นช่วงเวลารีแคปความทรงจำที่ผ่านมาตลอดทั้งเรื่อง บางจุดเป็นจุดที่มีรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ไรต์ใส่ลงไปให้เราสังเกตเห็นแต่ไม่ได้ขยายความ แล้วค่อยมาเขียน POV ของตัวบุคคลให้เราเห็น ณ ช่วงเวลานั้น ว่าเจ้าตัวกำลังทำอะไร รู้สึกแบบไหนกับเหตุการณ์ก่อนหน้า
แล้วก็มีพาร์ทของแฟมิลีไทม์ให้ได้เห็นเหมือนอย่างเคย ได้เห็นทั้งหมอน้ำและพี่สาวคนสวยเลี้ยงลูก เด็ก ๆ น่ารักกันมาก ๆ ไรต์ดึงคาร์แร็กเตอร์พี่หยกกับหมอน้ำออกมาได้ดีในทุก ๆ สถานะ ทั้งพี่หยก หมอน้ำในพาร์ทแฟน หรือแม้แต่ตอนที่พวกเขาเป็นพ่อแม่ ความมีเหตุผล และเข้าอกเข้าใจของพวกเขาไม่เคยหลุดหายไปไหนเลย