"The devil you know is better than the one you don't“
✦ รัน มิรันตี ✦
เรื่องแรกของการอ่านงานเขียนคุณมานินทร์ เราอ่านฉบับรีปรินต์ ยังเจอคำผิดอยู่บ้าง แต่ไม่ถึงกับเสียอรรถรส เป็นการอ่านครั้งแรกแล้วติดใจวิธีการนำเสนอเรื่องราวของไรต์เลย เรากะว่าจะอ่านวันละห้าบท สิบบท ไม่รีบ แต่กลายเป็นว่าวางไม่ลง อ่านจบบทก็อีกนิดนึงสิ จะเป็นไงต่อนะ สรุปอ่านจบตีหนึ่งครึ่ง
สนุกมาก ไรต์เล่าเรื่องสลับพาร์ทระหว่างปัจจุบันกับอดีต เริ่มต้นเรื่องจากการที่พ่อของ 'รัน มิรันตี' พาภรรยาใหม่เข้าบ้าน โดยที่อีกฝ่ายมีลูกติดสองคน ได้แก่ 'เบสท์ ชญานนท์ และ 'แบม ศมนญา จากนั้นเป็นต้นมารันก็มีสมาชิกในบ้านเพิ่ม แบบไม่เต็มใจ
ผู้มาใหม่พยายามเข้าหารัน พยายามที่จะเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่ด้วยลึก ๆ ภายในใจของรันยังคงประท้วงว่าที่ตรงนี้เป็นของแม่ พ่อไม่ควรพาคนอื่นเข้ามา ต่อให้สามแม่ลูกจะพยายามเข้าหามากแค่ไหน รันก็ทำแค่เพียงดีด้วยไปตามน้ำ ไม่ได้รู้สึกจากใจจริงอย่างที่คนเป็นพ่อให้ลูกสาวรู้สึก
นานวันเข้าสิ่งที่คนเป็นพ่อต้องการก็ไม่เป็นอย่างหวัง จากที่เริ่มมีการประท้วงทางกิริยาเล็ก ๆ น้อย ๆ กลายเป็นบานปลายใหญ่โต เมื่อนับวันพ่อยิ่งให้ความสำคัญกับสามแม่ลูกมากกว่าลูกแท้ ๆ ในมุมมองของรัน เพราะอยากให้คนเป็นพ่อเห็นความสำคัญ เรื่องที่ไม่เคยคิดจะทำก็เริ่มอยากจะทำเพื่อเรียกร้องความสนใจ โดยที่ไม่รู้เลยว่าสิ่งที่พ่อทำนั้น ล้วนแล้วแต่ทำเพื่อรันทั้งสิ้น
กระทั่งวันแห่งการสูญเสียมาถึง รันที่เอาแต่นึกถึงความรู้สึกของตัวเอง ไม่ได้มองในมุมของพ่อก็มารู้เอาเมื่อสาย ว่าสิ่งที่พ่อทำไปเพราะเหตุใด วันที่เสียพ่อไปรันถึงได้มองเห็นความหวังดีของทุกคนที่ออกมาจากใจจริง ไม่ใช่สิ่งที่แสร้งทำอย่างที่เข้าใจตลอดมา ไม่ว่าจะเป็นจากตัวแม่เลี้ยงเอง หรือพี่เลี้ยงทั้งสองคนของเธอ
อย่าคิดว่ามันจะจบแค่นั้นค่ะ ชีวิตรันมันเหมือนโลกถล่มยิ่งกว่านั้น เพราะหลังจากที่พ่อเสียไปไม่นาน รันก็พบเจอกับการสูญเสียอีกครั้งของแม่เลี้ยง คนที่คอยเป็นเกราะคุ้มกันให้รันในตอนที่รันไม่เหลือพ่อ ตอนที่รันโดนพี่เลี้ยงสาวดุด่าด้วยถ้อยคำรุนแรงเรื่องที่รันเป็นสาเหตุให้พ่อต้องตาย
สนุกมาก ไรต์ทำถึงมาก อารมณ์ตัวละครที่พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ หลังจากการสูญเสียแม่เลี้ยงครั้งที่สอง สองพี่เลี้ยงก็ปฏิบัติกับรันไม่เหมือนเดิมอีกเลย ไล่ให้รันไปอยู่ก้นครัว คอยรองมือรองเท้าของทั้งคู่ แม่แต่พี่เบสท์เองที่คอยกอดและโอ๋รันตลอดเวลา ก็ไม่เหลือความใจดีและมอบความรักอย่างที่เคยมีให้รันอีกแล้ว
พ่อของรันยกมรดกทั้งหมดให้แก่ลูกเลี้ยงทั้งสอง โดยที่ไม่ให้อะไรติดตัวรันเลยแม้แต่อย่างเดียว เราแอบสงสารรันนะ แต่ก็เข้าใจเหตุผลของคนเป็นพ่อ เท่าที่ได้อ่านมารันโดนตามใจ โดนโอ๋มาตลอด ถ้ามัวแต่โอ๋อยู่อย่างนั้นลูกสาวคนเดียวก็จะไม่โตสักที ทั้งยังยื่นคำขาดว่าให้พี่เลี้ยงทั้งสองดูแลรัน และไม่ใจอ่อนให้ง่าย ๆ
ทั้งสงสาร ทั้งเข้าใจ เป็นคนอ่านมันหนักใจแบบนี้นี่เอง ยิ่งได้อ่าน ได้รู้อดีตของตัวละครเราก็ยิ่งแบบ โอ้ยยย ไรต์ทำถึงอะ เรื่องเก็บปมไว้ค่อย ๆ เปิดดีมาก พอไรต์เปิดทีละนิดใช่ปะ มันเพิ่มสกิลความเผือกของความเป็นคนไทยอย่างเรามาก ยิ่งเปิดเรายิ่งสนุก เขาลำดับเรื่องเก่งมากเลย อยากให้เรารู้ตรงนี้ ก่อนจะไปรู้เรื่องนี้ แล้วมันเป็นเรื่องที่ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ สนุกโฮกกกก
มันมีทั้งความสงสารตัวละคร ทั้งตลกความรอมคอมที่ไรต์ส่งผ่านการกระแนะกระแหนกันของพี่เลี้ยงสาวกับตัวรัน ทั้งสงสาร ทั้งเอ็นดู ฉากพระนางกว่าจะได้มีซีนหวาน ๆ กับเขา พี่เบสท์เอาแต่รับบทพี่เลี้ยงปากแซ่บ ทำเป็นไม่สนใจนะ แต่เห็นทุกความห่วงใยผ่านทางการกระทำและสิ่งที่พี่เขาปฏิบัติต่อรันทุกอย่าง
ชอบที่เขาอยากให้รันได้รับบทเรียนจากการกระทำของตนเอง อยากให้น้องได้เรียนรู้ ไม่มีการโอ๋แบบที่ผ่าน ๆ มา อดีตที่เคยสวยงามของทั้งคู่ถูกปิดตายไปตั้งแต่วันที่แม่เลี้ยงของรันเสียชีวิต ก่อนจะถูกสร้างขึ้นใหม่จากการสู้ชีวิตของรัน รันผู้ไม่เคยท้อ เอ็นดูความอยากหาผัวรวยของชี ในเมื่อไม่มีปัญญาทวงสมบัติคืนก็หาผัวรวยให้มันจบ ๆ อุตส่าห์หาวิธีรวยทางลัดตั้งนาน เพิ่งมานึกได้ว่าพี่เลี้ยงตัวเองก็มีทุกอย่างในเช็คลิสต์แล้ว ไม่ต้องไปหาไกลเลยยย
แล้วชีวิตรันไม่มีคำว่าง่าย จบเรื่องนี้ไปต่อเรื่องนู้น ชีวิตนางเอกของเราอัพแอนด์ดาวน์ตลอดเวลา ไม่มีช่วงเวลาราบรื่นเหมือนชาวบ้าน จังหวะที่คิดว่าจะดีแล้ว ก็มาเจอบุคคลในอดีตตามหลอกหลอนอีก
อยากให้ทุกคนจดจำทุกตัวละครที่โผล่มา ไรต์เขาเกลี่ยบทดีมาก ไม่จม ไม่หาย ไม่ตายไมค์ ปมหนักพอสมควรสำหรับคนที่ต้องเจอเรื่องราวแบบนั้นตั้งแต่อายุสิบแปดปีอย่างมิรันตี แล้วมันไม่ได้เกิดขึ้นแล้วจบไป ทุกเรื่องสร้างบาดแผลในใจให้กับทุกคน ทั้งพี่เบสท์ รัน แล้วก็แบม
เลิฟไลน์อย่าถามหา ต้องอ่านแล้วเก็บดีเทลนิดนึงถึงจะเจอความใส่ใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พี่เบสท์มีให้รันมาโดยตลอด เพราะหลังจากที่พบกับความสูญเสีย ทุกสิ่งที่รันเคยมีก็เหมือนกับพลิกคว่ำ ไม่หลงเหลือแม้แต่การได้รับความไว้วางใจจากพี่เบสท์ แต่ถ้าสังเกตดี ๆ เราจะเห็นถึงความใส่ใจเล็ก ๆ ที่พี่เบสท์ยังมีให้รันเสมอมา
จนถึงตอนที่รันซื้อใจพี่เบสท์คืนได้ ช่วงเวลาในอดีตที่ถูกปิดตายก็เหมือนได้รับการยินยอมให้เปิดเผย ใจชื้นมากมาก ตอนที่พี่เบสท์กลับมาเป็นพี่เบสท์คนเดิมเมื่อสี่ปีก่อน ละมุนบอยของโผ้มมม ถ้าไม่อคติจะมองเห็นสิ่งดี ๆ ที่พี่เบสท์มีให้รันตลอดมา
เซ็กซ์ซีนดีมากกกก มีน้อยแต่มันถึงทุกซีน ครั้งแรกเราประทับใจนะ มันเกิดขึ้นจากการยินยอมของทั้งสองฝ่าย ความรู้สึกของทั้งคู่ก็ตรงกัน มันอบอวลด้วยความรู้สึก ณ ตอนนั้น แต่มันติดอยู่ตรงที่สถานะของทั้งสองคน กับวัยของรันตอนนั้นที่เพิ่งจะสิบแปด
แต่หลังจากผ่านเรื่องราวทั้งหมดมาได้แล้วพวกเขากล้าที่จะเปิดรับกันอีกครั้งมันดีย์ เราชอบพี่เบสท์จังเลย ดีมากมาย อ่านแล้วเขินเหมือนคนใต้ร่างเขาเป็นเรา มันเป็นอะไรที่น้อยแต่มากอะ ยัยรันก็สู้ชีวิตมาก ชีอ้อนจนพี่เบสท์ยอมแพ้แล้วทุกอย่าง แล้วเซ็กซ์ซีนเขาไม่จำเป็นต้องมีเยอะ แต่ทำถึงทุกครั้งเลย เขินพี่เบสท์
ตอนพิเศษน่ารักมาก ชอบที่รันสอนลูก เจ็บก็ร้อง ทำไมต้องกลั้น อยากให้ลูกได้เรียนรู้จากความผิดพลาดของตัวเอง จะได้ไม่ทำผิดเรื่องเดิมอีก แม่จะเป็นการแถข้าง ๆ คู ๆ เวลาเจอพี่เบสท์จับไต๋ได้ แต่รันก็โตขึ้นมากจากเหตุการณ์เมื่อตอนอายุสิบแปดจริง ๆ
ทุกตัวละครได้รับบทเรียนจากการกระทำของตัวเอง แต่ที่ต้องพูดถึงเป็นพิเศษเราให้รัน รันคือทำลายความเชื่อใจของทุกคนไปจนหมด กว่าจะซื้อใจทุกคนกลับมาได้คือเห็นเลยว่ายากมาก พูดอะไรไปคนฟังก็หาร บางทีก็ไม่เชื่อเลย แม้ว่ารันจะพูดความจริงก็ตาม
สนุกมาก ทุกคนไปอ่าน ใครชอบอ่านนิยายที่มีปม ได้ใช้การวิเคราะห์คาดเดาเนื้อเรื่อง นามปากกานี้เหมาะสมอย่างมาก เราเพิ่งจะตามเก็บครบไลน์ทำมือแล้วก็เริ่มอ่าน แล้วก็ติดใจการเขียนของเขาเลย ควรมีติดบ้านอย่างยิ่ง แนะนำาาาา สนุกมาก ชอบมาก วางไม่ลงจริง ๆ