‘ในเริ่มแรก ท็อกซิกรีเลชันชิปจะมีความสวยงามจนทำให้เรามองข้ามความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น เราทรมานตัวเองโดยที่เราไม่รู้ตัว จนกระทั่งความสวยงามของมันเยียวยาเราไม่ได้อีก และถึงเวลานั้นเราจมองเห็นมันจริง ๆ’
✦ ศิลา ✦
โอ้ยยยยยย สนุกมากอีกแล้ว พาร์ทดรามาคือทำถึง เราอินจัดเลย สารภาพว่าเป็นคนที่ร้องไห้ยากมาก เพราะรู้สึกว่าเรื่องราวของตัวละครมันเล็กน้อยถ้าเทียบกับสิ่งที่เราเจอในแต่ละวันในชีวิตจริง แต่เรื่องนี้ไรต์ทำถึงมาก ตอนรักก็รักกันปานจะกลืน ทุกระดับของความสัมพันธ์เปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง เราถึงได้เชื่อเสมอว่าไม่มีใครรักแล้วไม่หวังอะไร อย่างน้อยก็หวังให้เขารักเราตอบแล้ว แต่เรื่องของพระนางคู่นี้มันยิ่งกว่านั้นมาก เจ็ดปีของความสัมพันธ์แสนท็อกซิกและสร้างบาดแผลให้แก่กันจนเกินจะยื้อไหว อ่านแล้วแบบ หึ่มมมม มันชั่ยยย ติ๊กถูกหมดเลย ไม่มีข้อกังขา!
นิยายแบ่งออกเป็นสามพาร์ท พล็อตมีความแฟนตาซีเบา ๆ ในช่วงของพาร์ทแรก (อันนี้น่าจะพูดได้แหละเพราะในคำโปรยปกและคำนำนักเขียนมี) ซึ่งพาร์ทแรกเป็นพาร์ทที่เล่าเรื่องราวช่วงที่วิญญาณของ ‘วาว วาววรินทร์’ หลุดออกจากร่าง แล้วไปโผล่อยู่ตรงหน้าของ ‘ศิลา’ ซึ่งจากที่อ่านหรือฟังมาก การที่วิญญาณปรากฏต่อหน้าใคร หรือปรากฎกายให้ใครเจอนั่นหมายความว่าทั้งสองคนมีส่วนเกี่ยวข้องกันไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ซึ่งจุดนี้จะนำไปขยายในส่วนของพาร์ทที่สอง แล้วขยี้จนเราเกือบขิต
เล่มมันหนา แต่ไม่รู้สึกว่ายืดยาวเพราะเรารู้สึกว่าทุกสัดส่วนของเนื้อหาสำคัญ ไม่มีจุดไหนเวิ่นเว้อ ทุกพาร์ทของพวกเขาสำคัญต่อการติดตามเรื่องทั้งหมด เรารู้สึกว่าเนื้อหาดำเนินไวด้วยซ้ำ แถมยังได้รับความละเอียดในเรื่องของการบรรยายความรู้สึกของผู้กระทำและผู้ถูกกระทำมาทั้งหมด จนไม่มีส่วนไหนตกหล่นสำหรับเรา ติ๊กถูกหมด เต็มสิบไม่มีอะไรจะหัก อ้อ แล้วก็... อย่าพยายามเดาอะไรกับนิยายของมานินทร์ อย่าคิดลึกมาก เพราะเราก็เป็นหนึ่งในคนที่คิดไปเยอะมาก แต่พอรู้บทสรุปมันแหกทุกโค้ง
พาร์ทที่สองเป็นการเล่าเรื่องราวความรักของวาวกับศิ การทำงานในวงการบันเทิงของวาววรินทร์ สิ่งที่ได้มาและสิ่งที่เสียไประหว่างอยู่ในวงการ ได้เห็นความรักของทั่งคู่ตั้งแต่เดย์วันที่เริ่มเรียนรู้ เปลี่ยนเป็นความรัก ความต้องการที่จะครอบครอง ผ่านความหอมหวานจนกลายเป็นความเห็นแก่ตัว วาวเป็นตัวละครที่ทำให้เราทึ่งในเรื่องของความเห็นแก่ตัวไปจนสุดทาง ถ้าไม่ได้รับบทเรียนจากความรักในครั้งนี้เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าคนที่เสพติดความเพอร์เฟคขั้นนี้จะจบลงที่ตรงไหน
ส่วนศิลา... เอาละนะ จะขอพูดด้วยความที่ค่อนข้างไบแอสเลยแหละ เรารักตัวละครนี้มาก และไรต์เขียนเขาขึ้นมาได้อย่างสมบูรณ์แบบในฐานะคน ๆ หนึ่งที่รักเป็น เจ็บเป็น เอาจริงนะ เรามองไม่ออกเลยด้วยซ้ำว่าการที่วาวได้เจอกับคนที่รักชีขนาดนี้ พร้อมเข้าใจชีขนาดนี้ ปัญหามันจะไปลงที่ส่วนไหน กระทั่งไรต์ค่อย ๆ สอดแทรกปัญหาเข้ามาอย่างสมเหตุสมผลตามช่วงเวลาที่ตัวละครควรจะต้องพบเจอกับตัวเองนั่นแหละเราถึงได้เริ่มรู้สึกหน่วงในใจไปกับศิลา
ถามว่าปมมีอะไรมั้ย คือมันไม่มีอะไรเลยเว้ย แต่ดรามาพาร์ทพระนางคือหนัก ช่วงที่มีปัญหากันมันหน่วงจนเราเสียน้ำตา คนอยู่เคียงข้าง ให้วาวเป็นที่หนึ่งตลอด คือคนที่วาวทิ้งเขาไว้ข้างหลังบาง หลงลืมเขาบ้าง หนักสุดคือรับปากสัญญาแล้วไม่เคยทำได้ ขึ้นชื่อว่าความท็อกซิกอะ เราจะทนรับมือกับมันได้มากขนาดไหนเชียว ร่างกายเรายังมีภูมิคุ้มกันให้ขับสิ่งแปลกปลอมที่รับเข้าไปออก หัวใจคนเราก็เหมือนกัน ถ้าวันหนึ่งมันเกินจะรับไหว มันก็พร้อมที่จะหยุดเพื่อใช้เวลาสมานแผลตัวเองเหมือนกัน
แล้วมันไม่ใช่แค่ความสัมพันธ์ที่ท็อกซิกนะ ตัววาวเองเราก็จัดให้เป็นคนประเภทที่เป็นพิษต่อตัวเองและคนอื่นเหมือนกัน เป็นคนอ่านนี่โคตรเหนื่อยใจเลย แต่ถ้าถามว่าเลือกข้างไหนก็ตอบไว้ตรงนี้ว่าศิลาอยู่แล้ว วาวเป็นคนไม่รักแม้กระทั่งตัวเอง พอวันหนึ่งเจอคนที่ฉุดตัวเองมาจากจุดนั้นได้ก็กลับมาให้ค่าตัวเองแป๊บเดียว พอหลงระเริงกับชื่อเสียง เงินทอง และการงานก็เริ่มกลับไปเป็นอีกคน คนที่ทำร้ายตัวเองและคนที่ตัวเองรักอยู่อย่างนั้น
เราเจ็บปวดไปกับศิเวลาที่ถูกละเลย เพราะเราเห็นตั้งแต่แรกว่าศิทุ่มเทกับวาวไปมากขนาดไหน แชทหนักขวาจนเกือบจมดูเบาไปเลยพอความสัมพันธ์เข้าสู่ระยะที่ทั้งคู่คาดหวังในตัวกันและกัน อะไรที่ศิบอกว่าได้ อะไรที่ศิบอกแล้วแต่วาวมันถูกซ้อนทับด้วยความน้อยใจอยู่ตลอด ไรต์บรรยายความรู้สึกตัวละครได้ชัดมาก มันหน่วงจนเราแบบอยากฉีกหน้าหนังสือปั้นเป็นตัวศิลาแล้วกอดเขาแน่น ๆ เกิดจนโตมาขนาดนี้คนที่บ้านให้ความรักไม่เคยขาด เป็นคนรักที่แทบจะไม่มีบกพร่อง วาวขออะไรศิก็ให้
พระนางในเรื่องมีความเป็นมนุษย์สูงมาก รูปแบบความคิด การตัดสินใจต่อสถานการณ์ต่าง ๆ ที่เข้ามาพิสูจน์ความรักของทั้งคู่มันทำให้เราสามารถเข้าถึงได้ง่าย สามารถเข้าใจได้ว่าถ้าเกิดว่าเป็นวาวจะต้องคิดแบบนี้ ถ้าเกิดเป็นศิจะต้องเลือกแบบนี้ แล้วมันใช่ทั้งหมด สิ่งที่พวกเขาคิดและพวกเขาทำเป็นตัวตนของพวกเขา ณ เวลานั้นในเวอร์ชันที่ดีที่สุดที่ไรต์เขียนออกมาเลย เราไม่ติดอะไรสักอย่างในตรรกะของตัวละคร สิ่งเดียวที่ติดคือติดใจงานไรต์มากขึ้นอีกแล้ว!
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดของความสัมพันธ์คือการที่ไม่ยอมเปิดใจรับฟังและแก้ปัญหาด้วยกัน กว่าจะมาถึงจุดที่ศิคิดว่าพอแล้ว หยุดสักที มันมองไม่เห็นทางของทั้งคู่เลย ทุกคนต้องไปอ่าน จะได้รู้ว่าทุกการตัดสินใจของตัวละครมันเรียลมาก MVP สุดยกให้ ‘น้าเมฆ’ ของคุณศิลาเขาละ มี Educate บทเดียวศิตาสว่าง มองเห็นแสงแห่งธรรมเลย
เราชอบที่ไรต์พาเราเข้าถึงแก่นแท้ข้อปัญหาของแต่ละคู่ที่ยกมา ความเจ็บปวดที่ทั้งคู่ได้รับในรูปแบบที่แตกต่างมันหล่อหลอมให้พวกเขากล้าที่จะยอมรับและแก้ไขเพื่อเดินไปด้วยกัน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ค่อย ๆ เข้าขั้นวิกฤตก็จริง แต่ความรัก ความเอาใจใส่ระหว่างทางที่ศิลาคอยเติมเต็มให้พวกเรามันดีมาก เราได้เห็นพระเอกที่รัก เท่าที่เขาอยากจะรัก ศิเป็นคนดีมาก ศิเหมาะสมกับความรักดี ๆ เพราะศิมอบแต่สิ่งดี ๆ ให้กับคนที่ตัวเองรักเสมอ
มันมีช่วงที่มีปัญหา ช่วงที่รักกัน พ่อแง่แม่งอนสลับกันไปมา นั่นแหละที่ทำให้เราอิน คนรักกันอยู่ด้วยกันมันก็อย่างงี้แหละ ทุกวันไม่ใช่วันที่สวยงามทั้งหมดหรอก ทุกคู่ต้องได้เจอปัญหาในแต่ละรูปแบบและวิธีการเลือกจัดการของตัวเอง แต่ด้วยคาร์แร็คเตอร์ของศิเลยนะ ที่ไม่ทำให้เรื่องมันเครียดจนเกินไป แอบขายขำเก่ง ไหนจะได้สองผัวเมียพี่มากแม่นาคมาร่วมแจมสร้างเสียงหัวเราะให้เราเสมออีก สีสันเหล่านี้ทำให้เราผ่านช่วงวิกฤตของทั้งคู่มาได้มากเหมือนกัน
พาร์ทที่สามเป็นช่วงคลี่ลายของความสัมพันธ์ท็อกซิกของพระนางที่วาวเป็นคนสร้างขึ้นมา หลาย ๆ อย่างที่เกิดขึ้นและพังลงไม่ใช่เพราะคนอื่น มันถึงเวลาที่ตัววาวเองต้องยอมรับแล้วว่ามันเป็นเพราะตัวเอง การเริ่มต้นใหม่ของพวกเขาเริ่มต้นขึ้นใหม่อีกครั้งในพาร์ทนี้ และแน่นอนว่าตอนจบไม่เหมือนกับที่ผ่านมา กว่าจะมาถึงจุดนี้วาวได้อะไรมา และเสียอะไรไป ยิ่งไปกว่านั้นสิ่งที่สำคัญมากที่สุดคือวาวรู้ว่าสิ่งที่วาวต้องรักษาคืออะไร ซึ่งคำตอบเดียวที่วาวมีหลังจากผ่านความตายมาก็คือศิลา
เซ็กซ์ซีนน่ะ เกินไปมาก แรงมากคุณศิลา ตั้งแต่อ่านมาเรืองนี้คือชนะเลิศ จะบ้าตายเวลาอ่านเซ็กซ์ซีนตาศิ เสวเกินอะ! ครั้งนี้มันรู้สึกมากกว่าทุกเรื่องที่ผ่านมา อาจจะเพราะทั้งคู่มีปัญหาในความสัมพันธ์กันมาเรื่อย พอตัดเข้าเซ็กซ์ซีนในวันที่พวกเขามีความสุขด้วยกันแล้วมันเต็มอิ่มอะ เราชอบศิมาก ถ้าวันนั้นเป็นวันที่ดีอย่างวันครบรอบคนคนนี้ก็รอบคอบถึงขั้นไม่อยากเอาเรื่องไม่ดีมาใส่ในวันที่ควรจะมีความสุข รักเขา T^T
เซ็กซ์สำคัญ แต่ก่อนจะมีเซ็กซ์ก็สำคัญเหมือนกัน ศิเตรียมความพร้อมให้วาวเสมอไม่ว่าจะรอบไหน แล้วเราน่ะชอบเวลาเขา Talking in English กัน สมองไหลมาก เขินมาก รู้สึกว่ามันมีเสน่ห์น่ะ ฟรินนนนน แล้วพวกอินเนอร์ออกหน้าออกตา ออกทางท่าทางจนมันแบบหึ่ยยยยย สิบ สิบ สิบ ศิกับวาวในเซ็กซ์ซีนคือที่สุดตั้งแต่เราอ่านงานไรต์มา ซีนในห้องรับแขกหลังวาวออกจากโรงบาลคือที่สุด ศิมันชอบกระเตงสาวจริง ๆ นะ!
ไม่รู้จะพูดไรแล้วอะ การเล่าถึงความท็อกซิกในความสัมพันธ์พวกเขาเป็นการสปอยล์มัยก็น่าจะเป็นมั้ง แต่ทำไงได้จุดนี้มันดีมาก แล้วไรต์เก็บรายละเอียดความรู้สึกตัวละครดีมาก นอกเหนือจากนี้มันยังมีอะไรที่มากกว่านี้เยอะมากให้เราได้เดาแล้วแหกโค้งกัน อยากให้ลองมาอ่านงานไรต์ ตอนนี้คือหลงจนหาทางออกไม่เจอ คุณภาพที่สมกับราคาที่เราเต็มใจจ่าย เผลอ ๆ ได้กลับมามากกว่าที่จ่ายไปด้วยซ้ำ ทุกคนมาลอง!
เพิ่มเติมไม่เกี่ยวกับเนื้อหา เราว่าเราติดนิดนึงละตอนเห็นรูปเล่มในภาพถ่ายอีกที น้องถลอกง่ายมากเบย น่าจิเพราะให้กระดาษพิเศษพิมพ์ เพราะหลายเล่มที่มีก็ถลอกง่ายแบบนี้