‘ต้นหอม’ ต้องหมั้นกับหลานชายของเพื่อนคุณปู่ ซึ่งผู้ใหญ่ทั้งสองเคยมีพันธะสัญญาต่อกันเมื่อสมัยหนุ่มๆ เป็นเหตุให้ต้นหอมต้องมารับหน้าที่นั้น โดยที่ไม่รู้มาก่อน วันที่ถูกนัดไปดูตัว ต้นหอมเข้าใจว่าแค่พาคุณปู่ไปทานข้าวกับเพื่อนสนิทเท่านั้น ไม่คิดว่าเป็นการนัดแนะเพื่อดูตัวหรือหมั้นหมาย เพราะเจ้าตัวไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อน จนกระทั่งเขาคนนั้นก้าวเข้ามาในห้องอาหาร
คนที่เป็นรักแรก และรักเดียวของเธอมาตลอด แต่ความรู้สึกที่มีต่อเขาวันนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว เปลี่ยนจากรักไปเป็นเกลียด ทั้งๆ ที่หนีมาได้ตลอดสี่ปี แต่วันนี้ผู้ชายคนนั้นกลับกลายมาเป็นคู่หมั้นของเธอ เขาคือ ‘กวินทร์’ ผู้ชายที่เป็นฉนวนทำให้ต้นหอมต้องลาออกจากมหาลัย และถูกผู้คนนินทาว่าร้ายเมื่อสี่ปีก่อน เขาคือคนๆ เดียวกันกับว่าที่คู่หมั้นของเธอ ถึงจะไม่พอใจกับการตัดสินใจของคุณปู่อยู่บ้างแต่เพราะแม่ขอไว้ว่าให้ทำตามที่คุณปู่ขอ ตัวเองเลยพูดอะไรออกมาไม่ได้ แม้กระทั่งจะบอกความรู้สึกต่อเรื่องที่เจอ...
คนนึงกลับเข้ามาเพราะอยากขอโอกาสแก้ไขในสิ่งที่เคยทำผิดพลาด อีกคนกลับเฉยชาเพราะกลัวว่าการกลับมาจะทำให้เกิดเหตุการณ์ซ้ำๆ ในรูปแบบเดิม
การได้เจอกันของทั้งคู่ให้ความรู้สึกที่แตกต่าง กวินทร์ดีใจที่ได้เจอต้นหอมอีกครั้ง ทั้งๆ ที่ตามหามาตลอดสี่ปีแต่กลับไม่มีวี่แวว หรือข่าวคราว แต่วันนี้ต้นหอมกลับมาอยู่ตรงหน้าพร้อมสถานะคู่หมั้น มีเหรอที่เขาจะยอมปล่อยเธอไป...
การได้กลับมาเจอกันของกวินทร์และต้นหอมครั้งนี้นับว่าไม่ง่ายเพราะทั้งแม่ของกวินทร์ที่กีดกัน และต้นหอมที่ไม่ยอมเปิดใจ ทำให้กวินทร์จะเข้าใกล้แต่ละทีก็ยากเย็นซะเหลือเกิน เพราะกำแพงในใจของต้นหอมสูงมาก... ต้นหอมแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่อยากเจอ ไม่อยากคุย ให้เจอเท่าที่จำเป็น บล็อกเบอร์ บล็อกไลน์ และช่องทางการติดต่อทุกทาง แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้ต้นหอมลืมกวินทร์ได้ การได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ทำให้ต้นหอมรู้ว่าตัวเองยังรักกวินทร์อยู่เหมือนเดิม แต่ไม่อยากกลับไปเจ็บแบบเดิมอีกแล้ว เรียกได้ว่าเป็นความรู้สึกที่ทั้งรัก ทั้งเกลียดเลยก็ว่าได้
สี่ปีที่แล้วกวินทร์กับหอมเคยรู้จักกันเพราะกวินทร์ช่วยเหลือต้นหอมไว้ตอนที่โดนโรคจิตลวนลามบนรถไฟฟ้า และเคยช่วยชีวิตหอมไว้ตอนที่หอมตกลงไปในสระน้ำมหาลัย หลังจากนั้นเลยได้มีโอกาสทำความรู้จักกัน และพูดคุยกันมากขึ้น หอมเองไม่เคยมีเพื่อนคนอื่นนอกจากลินดาและทับทิม แรกๆ ก็ทำตัวไม่ถูกอยู่บ้างที่กวินทร์เข้ามาทำความรู้จัก แต่พอปรับตัวได้ ได้พูดคุยกันมากขึ้นก็ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ถูกพัฒนาไปในทางที่ดีมาโดยตลอด
เพราะหนีมาได้ตลอดสี่ปี ใครจะคิดว่าจะได้กลับมาเจอกันอีกในสถานะคู่หมั้น ความรู้สึกที่เหมือนจะเสียไปกลับไม่ได้เสียไปอย่างที่คิด เพราะทุกความรู้สึกยังคงเหมือนเดิมตลอดมา เพียงแต่หอมเลือกที่จะไม่แสดงออกไปให้กวินทร์เห็นก็เท่านั้น แต่ด้วยสถานะที่มีทำให้ทั้งคู่ต้องกลับมาใกล้ชิดกันอย่างเลี่ยงไม่ได้กวินทร์เข้าหาต้นหอมเพราะยังรัก และแสดงออกมากขึ้นกว่าเดิม ว่าเขาสามารถดูแลและปกป้องหอมได้ เขาจะไม่ทำให้เรื่องเป็นเหมือนอย่างที่ผ่านมา
เรื่องนี้ดราม่าค่อนข้างหนักกว่าทุกเรื่องที่ผ่านมาของคุณมินนิค เพราะว่าอยากให้ได้เห็นการพัฒนาของตัวละคร และเล่นกับความรู้สึกของตัวละคร เลยทำให้เวลาอ่านแล้วรู้สึกหน่วงกว่าทุกเรื่องที่ผ่านมา และตัวละครทุกตัวควรจะได้รับบทเรียนกับเรื่องที่ตัวเองได้กระทำลงไป เพื่อให้ผ่านการเรียนรู้และเติบโตขึ้น
เซ็กซ์ซีนไอ้หมาวินทำถึงงง เริ่มโซฟา ไปจบที่เตียง แล้วต่อที่ห้องน้ำ ใช้พื้นที่คุ้มมมม ท่าก็คุ้มมมม Oops! ตอนที่หอมดื่มให้เมาเพื่อที่จะรวบรวมความกล้าไปทำเรื่องที่ใจตัวเองต้องการ ก็คือดือมาก เรื่องนี้เซ็กซ์ซีนคือที่สุด สมกับเป็นกวินทร์จริงๆ เล้ยยย ไอ้หมาที่เห็นร่างกายต้นหอมถึงกับกลืนน้ำลายลงคอดึงอึก เสียงร้องตอนนี้หวานปานน้ำผึ้งเดือนหน้าเกรดพรีเมี่ยมว่าซั่น (เอ้อ เอากับมันซิ ใครจะสู้ ต่อแถวมาเลย!)