Planiekim
27 มกราคม 2026 เวลา 11:15 (Public)

'ทั้ง ๆ ที่ใคร ๆ ก็บอกว่าการได้แอบรักใครสักคนคือช่วงเวลาที่ดีที่สุดไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมการแอบรักของฉันมันถึงได้เจ็บปวดถึงเพียงนี้'
✦ แองจี้ ✦

นิยายเรื่องนี้แบ่งเนื้อหาเป็นสองเล่ม แต่ละเล่มใช้ชื่อกุหลาบล้อกับมู้ดของเรื่อง โดยเล่มนี้จะเป็น Part. BLUE ROSE (กุหลาบสีน้ำเงิน) ที่สื่อถึงความรักที่ไม่สมหวัง เล่มนี้เป็นการปูพื้นตัวละคร เปิดเผยที่มาที่ไป และความสัมพันธ์ของตัวละครที่เกี่ยวข้องในเรื่อง ใครเป็นสายแอบรักกุมใจไว้ดี ๆ เพราะโดนขยี้จนแหลกแน่ ๆ

ด้วยความที่เนื้อหาเป็นโรแมนติกดรามา แน่นอนว่ามันต้องมีโมเมนต์พระนางให้เราได้เห็นกันอยู่แล้ว แต่เป็นความฟินที่ผิวเผิน เหมือนความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง จับต้องได้แค่ชั่วคราวไม่ใช่ตลอดไป ขนาดมีโมเมนต์ ยังเป็นโมเมนต์ที่ปนไปด้วยความหน่วงของความสัมพันธ์พระนางอะ ใจเจ็บไปหมดเลย TT

เรื่องนี้เป็นการบรรยายแบบใช้ภาษาเขียนในการสื่อสาร ทั้งในพาร์ทบรรยายและในส่วนของบทสนทนา ส่วนตัวเรามีบางจุดที่เราอ่านไออาล็อกบทพูดแล้วเอ๊ะอยู่บ้าง ด้วยความที่ใช้ภาษาเขียนทั้งหมด เราเลยรู้สึกว่ามันไม่ค่อยเข้าปากเท่าไหร่ แบบว่าในบริบทคนพูดอย่างเรา ๆ ถ้าเป็นภาษาพูดที่ใช้ในการสื่อสารทั่วไปคงไม่พูดหรือเกริ่นคำว่า “แต่ถึงอย่างนั้น” หรือคำอื่น ๆ ที่นำมาใช้ในไดอาล็อกที่เป็นประโยคของตัวละคร มันเลยทำให้บางครั้งอ่านแล้วมันเอามาคิดว่าปกติแล้วเราก็ไม่ได้พูดกันแบบนี้อะไรงี้ มันเลยกลายเป็นเหมือนการอารัมภบทไปนิดนึงค่ะ

‘แองจี้’ ถูกแฟนที่คบมานอกใจ แอบไปกินกันลับหลังกับเพื่อนร่วมสาขา ‘วุ้น’ พยายามแสดงตัวตลอดเวลา ว่ากำลังคบกับผู้ชายคนเดียวกันกับแองจี้ แต่แองจี้ก็ไม่หือไม่อือ เพราะต้องการหลักฐานที่ชัดเจนกว่านี้ ระหว่างนี้เลยได้แต่ปิดตาข้างหนึ่ง และใช้ชีวิตราวกับคนไม่รู้ว่าแฟนของตัวเองกำลังนอกใจ จนกระทั่งได้มาเจอกับ ‘ภาม’ ทั้งคู่เลยดีลกันเพื่อจับโป๊ะ ‘ต้นกล้า’ กับวุ้น ด้วยการหาหลักฐานเพิ่มเติม และคอยทำให้ทั้งวุ้นและต้นกล้าแสดงท่าทีชู้รักออกมา

ภามเป็นอีกคนที่รู้เรื่องการนอกใจระหว่างแองจี้กับต้นกล้า ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยคิดสอดมือเข้ามายุ่ง จนกระทั่งมองเห็นโอกาสที่ตนจะได้รับหลังจากนี้ ภามตั้งใจเข้ามาหาแองจี้ เพราะรู้ว่าแองจี้เป็นเพื่อนสนิทของ ‘ทอฝัน’ ผู้หญิงที่ตัวเองชอบ แต่ทอฝันไม่เปิดโอกาสให้ภามได้ทำความรู้จักมากไปกว่านี้ พร้อมกับขีดเส้นชัดเจนว่าสำหรับภาม เป็นได้แค่เพื่อนเท่านั้น

เราว่านิยายเรื่องนี้ของไรต์เขียนให้เห็นมุมมองของความเป็นมนุษย์ และเข้าถึงง่ายที่สุดแล้วตั้งแต่อ่านมา ทุกคนเห็นแก่ตัวในแบบของตัวเอง ภามเองเข้าหาแองจี้เพราะอยากให้แองจี้เป็นสะพานจีบทอฝัน แองจี้เองก็ยอมให้ภามเข้ามาเพราะลึก ๆ แล้วอยากมีตัวตนในสายตาของคน ๆ นี้อยู่ตลอด ส่วนอิกล้ากับอิวุ้นสองคนนี้ความเห็นแก่ตัวออกนอกหน้าแบบฉ่ำ ๆ คนนึงอยากได้แฟนเพื่อน อีกคนอยากเก็บเธอเอาไว้ทั้งสองคน

การเลิกกันของแองจี้กับต้นกล้าไม่ใช่เรื่องง่าย จริงอยู่ว่าการคบกับกล้าตั้งแต่แรกเป็นเพราะอยากลืมใครคนหนึ่ง แต่หลังจากนั้นความผูกพันที่ค่อย ๆ เกิดขึ้น ก็สามารถก่อเกิดความรู้สึกที่เรียกว่ารักได้เหมือนกัน แองจี้ทำเป็นไม่รับไม่รู้อยู่นาน จนยิ่งนานวันเข้าวุ้นก็ยิ่งแสดงท่าทีออกมาอยากให้แองจี้รู้มากเท่านั้น

สุดท้ายแล้วความอยากชนะของวุ้นก็ทำลายทุกอย่าง ทั้งมิตรภาพอันน้อยนิดก่อนหน้านี้ รวมถึงความสัมพันกับต้นกล้าด้วย แองจี้ฉลาดมาก ชีไม่ได้โวยวายจะรู้ให้ได้ว่าแฟนไปไหนกับใคร ทำอะไรลับหลัง แต่ค่อย ๆ ใช้ความกดดัน บีบบังคับให้อิกล้ากับอิวุ้นเป็นฝ่ายทนไม่ไหว แล้วระเบิดตัวเอง โดยมีคนคอยดันหลังเป็นอิภาม

เราเกลียดทุกคนที่ทำน้องนางฟ้าร้องไห้ อยากหยุมอิกล้ากับอิวุ้นมาก ทอแหลไม่ไหว ทำเลวกับคนอื่นก่อน คาดหวังจะได้รับอะไรกลับอะ พอเขาเอาคืนก็มาหาว่าเขาตอแหลอีก อีนี่! แล้วแองจี้อะ พอหลุดจากอิวุ้นกับอิกล้ามาได้ ก็มาเจอกันต่อกับ ‘สภาวะห้ามรัก’ ของแท้ จากอิภาม ที่นับจากนี้ไป ไรต์จะขยี้บทบาทและตัวละครของคนแอบรักให้แหลกคึ

ทุกคนเข้าใจคนแอบรักใช่มั้ย แบบ... โอกาสน่ะ ต่อให้มันจะมีนิดหน่อย แต่นั่นมันก็คือโอกาส แองจี้เองก็เหมือนกัน ต่อให้รู้ดีว่าการเอาตัวเองเข้ามาพัวพันกับภามจะต้องเจอกับอะไร จะได้รับความรู้สึกแบบไหน แต่ก็เลือกที่จะเข้ามาเพราะความสุขแบบฉาบฉวยเพียงชั่วคราว การที่ตัวเองเป็นฝุ่นที่มองไม่เห็นมานาน จนจู่ ๆ วันนึงกลับมีโอกาสนั้น เป็นใครจะไม่คว้าไม่ น้องนางฟ้าเปรียบเทียบตัวเองได้น่าสงสารมาก แต่นั่นไม่มากเท่าสิ่งที่อิภามมันทำ!

พอทั้งคู่เปลี่ยนจากเพื่อนร่วมชมรม มาเป็นคู่หูเพื่อทำภารกิจที่ดีกันไว้ ก็สนิทกันมากขึ้น มากถึงขนาดไปรับ-ส่งได้ ชวนไปกินข้าวด้วยกันได้บ่อย ๆ แทนตัวเองด้วยชื่อ โดยไม่รู้สึกอึกอักใด ๆ หลังจากจบเรื่องอิกล้ากับชะนีวุ้น เราจะได้เห็นโมเมนต์พระนางอยู่บ้าง แทรกไปกับการวางแผนช่วยให้อิภามเข้าหาทอฝัน คือมันจะเรียกว่าไงดี เป็นโมเมนต์ที่สุขแต่ไม่สุดอะ มันฟีลคนนึงคิดไปไกล แต่อีกคนทำไปโดยที่ไม่ได้คิดอะไรเลย เจ็บหลายยย TT

เข้าใจอิภามนะ แต่ก็เข้าใจแองจี้ด้วย อิตอนที่ไม่รู้น่ะ เราเข้าใจ แต่ตอนที่มันรู้แล้วนี่สิ พูดอยู่นั่นว่าไม่ได้ชอบ ไม่รู้สึก คือเข้าใจตั้งแต่ครั้งแรกที่พูดแล้ว จะย้ำทำไมนัก สงสารแองจี้หนักมาก อยากหอบลูกหนีคือไม่เกินจริง น้องนางฟ้าของเราคือเจ็บแล้วเจ็บอีกกับอิภาม ละขับรถอยู่ จู่ ๆ เห็นทอฝัน ก็ปล่อยแองจี้ลงกลางทางอย่างนั้นอะ แล้วก็ไปรับอีกคนแทน ยอมใจมันเลย ใจร้ายมาก ฮือออออ

มันมีหลาย ๆ ครั้งที่ภามหลุดแสดงอาการแปลก ๆ ออกมาทั้งทางสายตา และการกระทำ เหมือนทำไปโดยที่ไม่รู้ตัวอะ แต่ ‘แผ่นดิน’ คือหัวหน้าชิปเปอร์ ดินรู้ ดินเห็น ก็แองจี้เนี่ย มองยังไงก็สเปคอิภามมัน 300% ไหนจะท่าทีหวงปนเป็นห่วงนั้นอีก รู้ตัวเมื่อไหร่ขอให้โดนลงโทษอย่างหนักกก!

ในความสัมพันธ์ครั้งนี้ถ้าถามว่าแองจี้ยอมแค่ไหน บอกได้เลยว่ายอมทุกอย่าง ยอมกระทั่งเป็น Sex friends เพื่อที่จะได้มีตัวตนอยู่ในสายตา ไม่ต้องโดนภามมองข้าม ไม่ต้องทำเหมือนมองไม่เห็น เจ็บไปหมดแล้วใจ ทำไมจี้ต้องมาเจอคนใจร้ายแบบนี้ แต่สุดท้ายงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา ในเทอมสุดท้ายของปีสี่ แองจี้ตัดสินใจคุยกับภามเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะไปเรียนที่เกาหลี บ้านของอาปา พาร์ทนี้เราชอบที่สุด เพราะอิภามมันหลุดแสดงอาการอีกแล้ว ไม่คิดอะไรก็อย่าแสดงอาการมาก คนมีใจมันคิดไปไกลแล้วว้อยยยยยย ฮืออออ

เล่มแรกด่าอิภามจนเจ็บคอ เล่มสองความเจ็บปวดช่วงต้นเรื่องก็ยังไม่จบไม่สิ้น ก็ในเมื่อมีทางเลือกให้เดิน แต่น้องนางฟ้าของพวกเราก็เลือกเดินย่ำหนามกุหลาบต่อ จะเรียกว่าไม่รู้ตัวหรือว่าโง่ก็พูดได้ไม่เต็มปาก เพราะเราเป็นคนอ่านเราเข้าใจอารมณ์น้องนางฟ้าฉิบหาย ก็มันรักคนนี้ มันปักใจไปแล้ว แกจะให้นับหนึ่ง สอง สาม แล้วลืมเลยไม่ได้ แต่ที่กล่าวมาก็ใช่ว่าน้องนางฟ้าของเราอยากจะลืม แต่พยายามยอมรับแล้วปล่อยให้เรื่องราวมันเลือนรางไปตามกาลเวลามากกว่า เพราะคนอยากลืมไม่มีวันมาสมัครเข้าทำงานในบริษัทของครอบครัวเขาหรอกกกก

ห่างกันไปสองปี กลับมาทีก็วนอยู่ในสถานะเดิม การกลับมาครั้งนี้แองจี้เจียมเนื้อเจียมตัวมากขึ้น เพราะรู้อยู่แล้วว่าคงไม่มีอะไรมากไปกว่าเซ็กซ์ แต่อิหมาภามน่ะ หูลู่หางตกตั้งแต่ต้นเรื่อง เล่มสองรักอิภามมาก ฮือออออ ตอนมันเริ่มรู้สึกตัวเราพึมพำไม่หยุดว่าในที่สุด ในที่สุด ในที่สุดดดดดดด แต่เพราะเคยได้รับการปฏิบัติและได้รับคำพูดที่เสียดแทงจากอีกฝ่ายมาตลอด แองจี้เลยไม่กล้าคิดว่าสิ่งที่ภามแสดงออกมันออกมาจากความรู้สึกของมันจริง ๆ แล้วสุดท้ายแองจี้ก็มานั่งน้อยเนื้อต่ำใจเพราะความคิดมากของตัวเอง ข้อเสียข้อใหญ่ ๆ ที่เราเห็นจากตัวแองจี้มาตั้งแต่เล่มแรกจนถึงเล่มปัจจุบัน เราเดาไว้แล้วว่าความคิดมากเหล่านี้จะนำมาซึ่งปัญหาทีหลัง แล้วมันก็เกิดขึ้นจริงจนได้

ไม่ต้องกลัวว่าอิภามจะได้กลับเข้ามาในชีวิตแองจี้ง่าย ๆ เพราะคนที่ทำให้ทุกอย่างอยากขึ้นคือลูกสาวเราเองค่ะ พักใหญ่ ๆ เลยกว่าที่แองจี้จะกล้าเปิดใจ กล้ายอมรับว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น สิ่งที่อิภามทำเกิดจากความรู้สึกที่ออกมาจากใจจริง ๆ ไม่ใช่แค่เพราะเห็นแองจี้เป็นตัวแทนของใคร เล่มสองเราทั้งอยากแท็กมือกับแผ่นดิน และขุนศึกที่ช่วยทำให้อิหมาภามมันรู้สึกตัวมากยิ่งขึ้น แอบตามดูเขาตลอด นั่งเหม่อคิดถึงเขา แต่ปากเอาแต่บอกว่าตัวเองรักทอฝัน ชอบทอฝัน อยากหาถาดมาฟาดกระบาลให้เอ๋อไปเลย ถ้าจะโง่ขนาดนี้! ทุกอย่างมันชัดมาก แต่ไม่ยอมรับความรู้สึกตัวเองสักที

กว่าจะรู้สึกตัวก็กินเวลาไปตั้งเท่าไหร่ คนรอจนท้อไปแล้วอะ แล้วด้วยความที่แองจี้เป็นคนคิดมากอยู่แล้ว อิภามทำอะไรนิดหน่อยก็สงสัยในการกระทำไปหมด ว่ามันจริงไหม ทำแบบนี้เพื่ออะไร จนกระทั่งทั้งคู่ต้องไปช่วยพี่ภัคดูแลโรงงานที่อยุธยานั่นแหละ อิหมาภามรุกไม่หยุด รับบทรุกกี้หน้าใหม่มาก ทำดีจนอยากจะลืมให้หมดว่าก่อนหน้านี้เคยเกิดอะไรขึ้นกับทั้งคู่บ้าง ทุกคนโปรดให้โอกาสลูกหมากลับใจ เพราะส่วนตัวเราอภัยให้ไปแล้วง่าย ๆ เพราะภามไม่ใช่คนที่ทำอะไรไม่คิดอะ พอรู้สึกตัวก็พร้อมแก้ไขสิ่งที่ตัวเองเคยทำพลาดในอดีตทั้งหมด อะไรที่เคยละเลยถ้าแก้ได้ก็คือมันแก้ให้ทันที

เราเห็นความพยายามในการที่อยากจะให้แองจี้กลับมารู้สึกกับตัวเองเหมือนเดิมของภามมาก ๆ แล้วด้วยความที่ภามอ่านแองจี้ออก รู้ว่าแองจี้เป็นคนคิดมาก ก็เลยไม่เคยเร่งรัดอะไร เพราะไม่อยากให้เรื่องราวครั้งนี้เกิดขึ้นแบบฉาบฉวยอีก ได้รับบทพระเอกสักที อกฉันจะแตกตายเพราะแกมามากพอแล้วในเล่มแรก นึกว่าพระเอกจะไม่โผล่แล้วเรื่องนี้ ถ้าได้อ่านเล่มสองเหมือนเรา ทุกคนจะไม่มีใครสงสัยในการกระทำของภามมันเลยนะ เพราะเราจะแอบเห็นตั้งแต่เล่มแรก ๆ กันแล้วว่ามันมีจุดที่ภามมันแสดงออกทางความรู้สึก แต่ไม่อยากยอมรับ เพราะมันจำฝังหัวเหมือนตัวเองเป็นหุ่นยนต์ปัญญาประดิษฐ์ว่าตัวเองรักแค่ทอฝัน ทั้ง ๆ ที่ความจริงคนที่ซ้อนทับภาพของทอฝันเป็นแองจี้มาตั้งนานแล้ว

ทุกคนไม่ต้องกลัวว่าภามมันจะชดใช้สิ่งที่เคยทำในอดีตไม่มากพอ อดีตแก้ไขไม่ได้ แต่ปัจจุบันเราได้เห็นความพยายามอย่างเต็มที่ ได้เห็นว่าภามอยากมีแองจี้ในชีวิตจริง ๆ ภามในพาร์ทแฟนหนุ่มคือดีมาก ๆ จากที่เราเห็นความอ่อนโยนที่เคยมีให้ทอฝันแวบ ๆ ในเล่มแรก พอมาในเล่มสองแล้วมันเกิดขึ้นกับแองจี้มันดีมาก ภามเป็นภามที่ดีขึ้น 3000% ความห่วงใย ใส่ใจ ดูแลคือมันเติมจนเต็มในส่วนที่มันพลาดไปจริง ๆ อะ เป็นคนที่ร้องขอโอกาสแล้วใช้โอกาสได้อย่างดีเยี่ยมมาก ๆ จนฉันแอบสงสัยว่าทำไมแกไม่เป็นพระเอกตั้งแต่เล่มแรก ฮะ! เอาของมาปล่อยในเล่มสองหมด หวานแบบหยดติ๋ง!

สตอรีคู่นี้ในส่วนของเล่มสองเติมเต็มโมเมนต์ให้เราแบบจุก ๆ อิ่มมาก สมกับที่รอคอย ไอ้ยูกหมาที่ในอดีตเคยบอกไม่ให้จูบ ปัจจุบันมันจะตายให้ได้ถ้าแฟนไม่ยอม หูจะลู่ หางจะตก ตาจะเป็นเม็ดลำไยเชียว อยากจะแหมมมมม นิด ๆ หน่อย ๆ ตอดได้ตอดเอาหมด เป็นพระเอกที่ติดแฟน เอ้ย! ติดสกินชิพหนักมาก ตัวติดกันแทบจะตลอดเวลา ห่างไม่ถึงห้านาทีส่งข้อความหาสาวว่าคิดถึงแล้ว แบบนี้เรียกไอ้โบ้ได้ยังคะ มันห่างไม่ได้ ไม่เจอหน้าไม่ได้เลย ต้องได้เห็นอยู่ในสายตาตลอดเลยนะ เป็นแฟนกันแล้วแกเพลา ๆ เรื่องจีบลงบ้างก็ได้ จีบเก่งไม่หวาดไม่ไหว มีโอกาสให้จีบก็จีบหมด จีบให้สมกับที่ตัวเองโดนด่าว่าเป็นไอ้โง่มานาน จีบล้างตามาก จีบจนคนอ่านตาร้อนไปหมด จ้า รู้แล้วว่ารัก แหมมมมมมม

เล่มหนึ่งเป็นเล่มที่เราได้ดื่มด่ำกับความดราม่าแบบฉ่ำ ๆ ไรต์ขยี้ความรู้สึกของคนแอบรักได้ดีมาก ๆ เราอ่านแล้วโคตรอิน เจ็บไปด้วยตั้งแต่ต้นจนจบ คือ... ต้องบอกก่อนว่าในเล่มหนึ่ง เล่มนี้ไม่มีใครบริสุทธิ์(ใจ)กับการกระทำของตัวเองสักคน ไม่เว้นแม่แต่พระนาง อ่านตั้งแต่ต้นเราจะรู้เลยว่าไม่มีใครเป็นคนดีร้อยเปอร์เซ็นต์ ทุกคนล้วนมีเจตนาแอบแฝงในการกระทำของตนเองทั้งสิ้น ซึ่งเราชอบตรงนี้มาก ชอบที่ไรต์เอาความเห็นแก่ตัวของทุกตัวละครออกมาขยี้ แล้วทำได้โคตรดี เราโคตรอิน คนเรามันก็มีความเห็นแก่ตัวกันทั้งนั้นแหละ อยู่ที่ว่าจะมากหรือน้อย หรือจะใช้มันในสถานการณ์แบบไหน

แล้วคนที่รับจบคือใครรู้มั้ย นางเอกจ้า เล่มนี้มีแต่นางเอก พระเอกหายตัวไปไหน เมื่อไหร่จะสไลด์หน้ามาเอ่ย ส่วนอิภามตัวละครเอกในเรื่องนี้ฉันขอให้พระเจ้า(มินนิค)ลงโทษแกอย่างหนักในเล่มสอง เอาให้มันต้องมาอ้อนวอนขอความรักจากลูกสาวเรา คือเราน่ะพร้อมสาป แต่ลูกสาวเราละ พร้อมมั้ย เอางี้ ก็เล่นรักเขาซะขนาดนี้อะ อะไรก็ได้ ขอแค่ให้ได้อยู่ใกล้ ๆ ได้มีตัวตน ยอมเขาไปหมด หัวใจก็ยกให้เขาไปทั้งดวงแล้ว ลูกสาวเรารับจบจริง ๆ เล่มนี้ อยากกอดน้องนางฟ้าไม่ไหวเลย

ถามว่าเล่มสองขมมั้ย ขมแต่ไม่มากเท่าเล่มแรก ขอบคุณไรต์ที่ใจดีกับเรา แต่... ก็รู้ ๆ กันอยู่ถ้าค่อนเรื่องมาหวานหยด ช่วยท้ายมันต้องมีปมหรืออะไรมาล้างตา ซึ่งในเล่มนี้อย่างที่เราบอกว่าความคิดมากของแองจี้จะส่งผลต่อความสัมพันธ์ เอาจริง ๆ แองจี้เป็นนางเอกที่ดูเป็นมนุษย์มากที่สุดแล้ว ไม่ได้มองทุกอย่างในแง่ดี แต่มองทุกอย่างผ่านฟิลเตอร์ที่ตัวเองเคยเจอมา เป็นเราก็ตั้งรับยาก เพราะกว่าจะมีวันนี้กับคนที่ตัวเองแอบชอบมาตั้งแต่ปีหนึ่งมันไม่ง่าย ระหว่างทางทั้งคู่ก็ผ่านเรื่องราวต่าง ๆ มามากมาย ได้อยู่ในช่วงชีวิตของกันและกันช่วงหนึ่งเลย

มันก็เลยกลายเป็นว่าทั้งดีใจ ทั้งมีความสุข แต่มันเป็นความสุขที่สุขได้ไม่สุด เพราะตัวแองจี้เองต้องสูญเสียความเป็นตัวเองบางส่วนไปจากเรื่องที่เคยเกิดขึ้นในอดีต เรื่องราวพวกนั้นส่งผลจนถึงปัจจุบัน ด้วยความที่คาดหวังจากภามมากเกินไป คนเรามันเคยโหยหาเขามาก ๆ พอได้มาก็คาดหวังว่าเราจะเป็นที่หนึ่ง เขาให้นึกถึงเราก่อน ทุกครั้งที่ภามได้เจอหรือพูดคุยกับทอฝัน แองจี้จะเอาแต่คิดลบกับเพื่อนและแฟนตัวเอง ไหนจะต้องกลับมาเจออิวุ้นในที่ทำงาน แล้วก็เกิดเป็นเรื่องราวที่ยากจะแก้ไขในช่วงท้ายเรื่องอีก ตอนได้กลับมาเจออิวุ้นคือคิดเรื่องดีไม่ได้เลย อินี่กลากิณีมาก หาแต่เรื่องมาให้น้องนางฟ้า!

สุดท้ายแล้วรักอย่างเดียวมันไม่พอ ทั้งคู่เลยห่างหายจากกันไปช่วงหนึ่งแล้วได้กลับมาเจอกันในช่วงเวลาที่เหมาะสม แองจี้เองได้เรียนรู้ที่จะปล่อยวาง ได้เจอผู้คนใหม่ ๆ จนความรู้สึกลบทางความรู้สึกที่เคยมีให้ทอฝันจางหายไป ทุกคนเติบโตขึ้น บางก็แต่งงานมีครอบครัว บ้างก็มั่นคงในการทำงาน และแน่นอนว่าแองจี้เองก็เติบโตทางด้านความคิดและรู้จักที่ปล่อยวาง

เราดีใจที่น้องนางฟ้ามีวันนี้ วันที่พร้อมจะรักอย่างไม่มีข้อแม้ ไม่ต้องสูญเสียความเป็นตัวเอง หรือแลกตัวตนเพื่อที่จะรักใคร ส่วนภามก็นับวันนับคืนรอการกลับมา แล้วการกลับมาของทั้งคู่มันคุ้มค่ามาก ทุกอย่างพร้อม พ่อแม่เป็นใจ ปลดล็อกเรื่องทอฝัน การกลับมาเจอกันครั้งนี้มันดีมากจริง ๆ อิหมาภามคือโหยหาน้องนางฟ้าของพวกเราสุด ๆ หมาบ้าในวันนั้นกลายเป็นไอ้ยูกหมาคลั่งรักไปหมดแล้ว อยู่กับน้องนางฟ้าอ้อนเก่ง หูงี้ลู่ หางงี้ตกตลอดเวลา พูดแล้วก็แหมมมมมมมมมม

เซ็กซ์ซีนดีมาก เล่มหนึ่งดราม่าจัด ๆ เลย แล้ว NC สื่อความหมายของการกระทำได้โคตรดี ฮอตดราม่าสุด ๆ ร่างกายพวกเขาเข้ากันได้ดีมาก สวนทางกับหัวใจอิภามแบบสุด เซ็กซ์จะดีแค่ไหน จะร้อนแรงหรือเข้ากันได้มากแค่ไหน แต่สุดท้ายมันก็แค่เซ็กซ์ อย่าคิดเป็นอื่น เราแบบ... รู้แล้วว่าไม่รัก จะย้ำทำไมนัก! ละเชื่อปะขนาดว่าช่วงเวลาแบบนี้น้องนางฟ้ายังมีความสุขได้ไม่เต็มอก ยอมให้ไปทุกอย่างแล้ว แต่ไม่ได้อะไรกลับมาแม้แต่นิดเดียวเลย อยากมุดไปหอบแองจี้หนีไปจากมัน!

อิภามแรงกับแองจี้และมัมหมีน้องนางฟ้ามาก ดูออกเลยว่าที่ทำเพราะอยากล้วน ๆ ไม่มีความรู้สึกอื่นผสม เพราะทุกครั้งที่มีอะไรกัน ไม่เคยเลยสักครั้งที่มันจะจูบลูกสาวฉันนนน “ได้ทุกอย่างยกเว้นจูบ” เอากับมันสิ แกจะแรงกับลูกสาวฉันไปถึงไหนอะ อย่าให้เห็นว่าเล่มสองกลับมาแล้วมาจูบลูกสาวเราจนปากตุ่ยนะ แคปประโยคนี้ไว้ตีแสกหน้าแล้ว! เล่มหนึ่งดราม่ายันเซ็กซ์ซีน TT

เล่มสองเซ็กซ์ซีนก็ดีมาก ๆ เราชอบที่ครั้งนี้ภามมันมาด้วยความพร้อมทุกอย่าง อาจจะเพราะช่วยวัยที่โตขึ้น ความสัมพันธ์ที่จริงจังมากขึ้น ภามไม่ได้มาเล่น ๆ บทที่เมกเลิฟกันมันดีมาก คือก่อนหน้านี้มีโอกาสให้ทำหลายครั้งแต่ภามก็รอ ด้วยความที่อยากให้มันเป็นครั้งแรกของสถานะคนรัก แล้วมันดีมากจริง ๆ น้วยไปหมด เล่มแรกที่เคยรู้สึกว่าร่างกายทั้งคู่เข้ากันได้ดียังไง จนกระทั่งเล่มนี้มันก็เป็นแบบนั้น เอาไปสิบ สิบ สิบ ไม่หักสักคะแนน เราตราตรึงพาร์ทเมกเลิฟมาก ๆ อยากให้ทุกคนได้ละเลียดชิมเซ็กซ์ซีนพาร์ทนี้ที่สุด อิหมาภามมันรักของมันอะ แล้วทุกอย่างมันออกมาดีมาก ๆ ทั้งบทเสว ทั้งความรู้สึกที่ตั้งใจถ่ายทอด แฮปปี้ปี้ปี้ปี้มากกกกกกกก

ในเล่มหนึ่งเราชอบบทสุดท้ายมากที่สุดเลย เรารักแองจี้มาก ๆ ๆ เราได้เห็นทุกช่วงเวลาของแองจี้มาตลอด ตั้งแต่วันแรกที่เจอ จนวันสุดท้าย ไม่เคยมีวันไหนที่จี้ไม่รักอิภามอะ ใจเราเจ็บไปหมด เรื่องนี้ขยี้ปมในส่วนของการแอบรักข้างเดียวได้ดีมาก ๆ เลย เปียกปอนไปหมดแล้วแม๊ ระหว่างทางมันมีเรื่องราวเกิดขึ้นเยอะมาก เราอ่านไปได้แต่ถามตัวเองไปว่าความรักของน้องนางฟ้ามันจะไปสุดที่ตรงไหน จนตอนนี้เราก็ยังหาจุดสิ้นสุดในความรักครั้งนี้ของแองจี้ไม่ได้เลย

แม้กระทั่งวันที่ตั้งใจจะพาตัวเองออกมาจากความสัมพันธ์ Toxic แบบนั้น ความรักที่มีก็ยังล้นอยู่เต็มอก แล้วอิภามแกก็แรงเกิน รักไม่ได้ก็อย่ามาทำให้รักไปมากกว่านี้ได้มั้ย แฮปปี้เบิร์ดเดย์ล่วงหน้าหนึ่ง โหหห เรานี่ยกมือกุมใจตัวเองเลย เราเป็นคนอ่านยังเจ็บขนาดนี้ แล้วแองจี้ละ ปากมันนะบอกไม่อยากให้ความหวัง แต่ที่แกทำอยู่เนี่ยเขาเรียกว่าให้ความหวังเว้ย คนมีใจอะ ความหวังนิดเดียวมันก็คือความหวังนะ แกจะเล่นกับใจลูกสาวเราเพื่อ!

ความหน่วงน่ะ มันหน่วงมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ไรต์ขยี้ได้ดีมาตลอด แต่เรามาร้องไห้เป็นเผาเต่าก็ตอนที่แองจี้ขอคุยกับอิภามครั้งสุดท้าย เหมือนเราจะเห็นความเปลี่ยนแปลงในบทนี้อยู่หลายอย่าง อิภามมันออกจากห้องชมรมมาก่อนอยู่แล้ว แต่ไปยืนดูดบุหรี่รอที่ตรงทางเดินลงบันได คือแกจะลงไปสูบข้างล่างตึกก็ได้ไง แต่แกเลือกที่จะสูบตรงนี้ มันดักรอลูกสาวเราแน่ ๆ อะ

อย่าว่าแต่อิภามเลยที่ถ้าได้รักใครแล้วจะปักใจรักมาก ดูลูกสาวฉันซะก่อน ต่อให้มองไม่เห็นแม้แต่ความหวัง ต่อให้เจ็บแค่ไหนก็ยังรักอยู่ แล้วตอนพวกเขาไปคุยกันครั้งสุดท้ายก่อนจะแยกย้ายกันจริง ๆ นี่ไรต์ขยี้จนเราอยากบอกว่าพอแล้วผ่านอีบุ๊ค สงสารน้องนางฟ้า น้องน่วมหมดแล้ว พาร์ทนี้เราได้เห็นสายตาที่เปลี่ยนไปของอิภามอยู่แวบนึง ไหนจะการเรียกแทนชื่อของจี้ที่ปกติแล้วมันไม่ค่อยเรียกอีก จะมาจิตใจดีเอาอะไรในตอนที่ลูกสาวเราเลือกจะไปแล้ว ฮะ! แล้วคือแองจี้น่ะ เดินไปแต่ตัว ได้เอาหัวใจตัวเองกลับไปหรือเปล่าลู๊กกกกก ขอให้เล่มสองแกร้องขอความรักจากลูกสาวฉันเหมียนหมาตัวหนึ่ง ฮืออ

เล่มสองดีมาก ๆ โมเมนต์พระนางที่เราเฝ้ารอมาเห็นเห็นในนี้แบบเต็ม ๆ ในที่สุดพระเอกก็ออกโรง เราชอบที่ภามมันเห็นค่าโอกาสที่ได้รับ แล้วพิสูจน์ให้จี้กับพวกเราเชื่อว่าทุกอย่างที่ทำคือทำเพราะรัก เพราะอยากดูแลจากใจจริง ได้เห็นอิภามจีบสาว จีบเช้า จีบเย็น เชื่อแล้วจ้า ว่ารักใครรักมั่น แองจี้ไม่อยู่ในสายตาก็คือมันจะอยู่ไม่ได้เลย ห่างกันนิดนึงก็บอกคิดถึง อยากเจอ เรื่องสกินชิพต้องให้ มันติดแฟนไม่ไหว ถ้ารู้ว่าเป็นพระเอกแล้วดีขนาดนี้ อยากจะคุกเข่าขอให้มันเป็นพระเอกตั้งแต่เล่มแรก (แซววววว)

แล้วก็ชอบที่ไรต์เขียนให้ทั้งคู่ห่างกันเพื่อให้มีเวลาทบทวนตัวเอง ภามน่ะ ชัดเจนมาตลอดอยู่แล้วในเรื่องของความรัก แต่แองจี้เป็นคนที่ปวดร้าวและจมอยู่กับอดีต ทีนี้พอได้มารักกันจริง ๆ เรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นมันฝังใจ ก็เลยจะมีความคิดลบ ๆ ต่อการกระทำของภาม ก็คือรัก แต่ก็ยังระแวงด้วยสิ่งที่เคยเจอมา พอมีระยะห่างให้ทบทวนตัวเอง อีกทั้งยังเติบโต และได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ พอเขาพร้อมที่จะกลับมาเจอกัน มันทำให้ความสัมพันธ์ทั้งคู่แข็งแรงขึ้นมาก