'ฉันตระหนักได้แล้วว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะเกิดมาแล้วมีครอบครัวที่สมบูรณ์และบริสุทธิ์
แต่ต่อให้เป็นเช่นนั้น ก็ไม่ได้หมายความว่าคนคนนั้นจะไม่สามารถสร้างครอบครัวที่ครบ
สมบูรณ์ และบริสุทธิ์ได้'
✦ โซจู ✦
ร้อยทั้งร้อยเห็นคู่นี้ผ่านตาในเล่ม #เฮียปรากคนดุ ต้องเดาว่าปมเป็นเรื่องเฟรนด์โซนด้วยความเคยชินแน่ ๆ
แต่ผิดคาดมาก ปมครอบครัวเน้น ๆ เลย แล้วคนบ้านแตกแบบเราก็คืออินมาก
แม้จะมาจากคนละประเด็นกับที่เราเจอ
แต่การที่ต้องอยู่อย่างคนไม่ได้รับความรักจากคนในบ้านมันเจ็บปวดที่สุดแล้ว
แรกเริ่มเดิมทีความสัมพันธ์ของ 'คีตะ' กับ 'โซจู' อยู่ในขั้นที่กำลังจะพัฒนา แต่เพราะเรื่องของทางบ้านโซจู ความสัมพันธ์จึงหยุดไว้เพียงแค่นั้น แค่เพื่อนสนิท แม้จะไม่เคยถามความเห็นเรื่องความสัมพันธ์จากอีกฝ่าย แต่ทั้งคู่กลับเข้าใจกันเป็นอย่างดี ว่าจุดหมายปลายทางของพวกเขาอยู่ที่ตรงไหน
ทั้งสองต่างเข้าใจในเรื่องของความสัมพันธ์ที่ไม่อาจพัฒนา
กระทั่งวันหนึ่ง กลับมีคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชีวิตของพวกเขาไปตลอดกาล
เพราะโซจูกำลังต้องท้องลูกน้อยของพวกเขาทั้งสอง
ลูกที่เข้ามาเป็นตัวแปรสำคัญในการเลือกที่จะเดินหน้า หรือถอยหลังกลับไปสู่วงจรเดิม
เกือบสิบปีที่โซจูตัดสินใจหันหลังให้ทุกคนในบ้าน
ยกเว้น 'เบียร์' ผู้ที่เป็นน้องชายแท้
ๆ และเป็นคนเดียวที่ทำให้โซจูยังเทียวไปเทียวมาเพราะอยากเจอกับน้องชายเพียงคนเดียว
ดูเผิน ๆ เป็นอย่างนั้น แต่ที่จริงแล้วไม่ใช่เลย
โซไม่ได้แค่อยากกลับมาเจอเบียร์
แต่อยากได้บรรยากาศที่อบอุ่นภายในบ้านคืนมาต่างหาก ความหวังที่โซมีมันเล็กจิ๋วมาก
แต่เขาก็มองว่าแสงสว่างเล็ก ๆ
ที่มองเห็นอย่างน้อยมันก็ยังมีหวังที่จะทำให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม
และแสงนั้นก็สว่างขึ้น
เมื่อปู่เอ่ยปากชวนโซกลับเข้าไปอยู่บ้านเหมือนเดิม
โดยมีเงื่อนไขว่าคีต้องได้กลับเข้าไปอยู่ด้วย แล้วปู่ก็ตกลง สังเกตตัวละครคุณปู่ดี
ๆ ตาแก่คนนี้มีจังหวะฉุกคิดอยู่นิด ๆ หลายครั้ง
เขาคือคนที่ทำให้สถาบันครอบครัวพังลง
แต่กลับไม่เคยปล่อยวางแม้ในวาระสุดท้ายของชีวิต
ปมครอบครัวนางเอกเข้ม ๆ เลย
ไม่มีดรามาพระนางแต่อย่างใด อาจมีระคายหูอยู่บ้างช่วงต้นเรื่อง กับสรรพนาม มึง-กู
ของนางเอก แต่ขอให้กัดฟันทน เพราะหลังจากที่เริ่มคิดอะไรได้มากขึ้น
เขาก็จะโอนอ่อนผ่อนให้ แล้วก็จะสาดความหวานให้พวกเราเสพจนอิดสาคุณหม่ามี๊
เพราะป๊าปี๊ดีมากกกกกก
เลิฟไลน์ดีมาก มอบมงให้คีตะ เป็นพระเอกที่อบอุ่น
พร้อมโอบกอด และดูแลนางเอกอยู่ตลอดเวลา เข้าใจทุกสถานการณ์ อย่างที่บอกว่าสิบปี
ไม่ใช่ระยะเวลาที่น้อยเลย สิบปีที่ว่านี้เป็นการสานสัมพันธ์ที่คนนอกมองไม่เห็น
แต่พวกเขากลับมองเห็น และเข้าใจซึ่งกันและกันมากที่สุด
พระเอกของเราทำให้เนื้อหาในเรื่องอบอุ่นเหมือนโทนสีปกราวกับโดนโอบกอดตลอดทั้งเรื่อง
ซัปพอร์ตเสมอ ไม่เคยเรียกร้อง ไม่เคยเร่งรัด เพราะภาพปลายทางของพวกเขามันชัดมาก
ไม่ว่าระหว่างทางจะเป็นยังไงก็ช่าง โซเลือกแบบไหน ตลอดทางจะมีคีตะอยู่ด้วยเสมอ
ขอแค่ปลายทางพวกเขาเป็นภาพเดียวกันแค่นั้นเลย
ตกอยู่ในสถานะเพื่อนสนิทมาเป็นสิบปี
สิบปีที่คอยดูแลโซไม่ห่างไปไหน พอได้เลื่อนมาสถานะมาเป็นพ่อของลูกเลยเขาก็ทำหน้าที่ได้ดีมาก
ๆ คุณแพนเขียนพี่คีตะออกมาให้พวกเรารักที่แท้จริง รักเขาทุกการปรากฎตัว
ถ้าเขียนชีวประวัติของคีตะทั้งเล่มเราก็นั่งอ่านได้ เขาดีมากจริง ๆ พ่อเตาปฏิกรณ์
เราชอบที่เขาเขียนให้โซจูแสดงออกแบบนึง
แต่ความรู้สึกจริง ๆ แล้วเป็นอีกแบบหนึ่ง ทำถึงมาก คนอื่นมองเห็นแค่ความเป็นเพื่อน
แต่พวกเขารู้ดีว่าถ้าพูดแบบนี้หมายความว่าอะไร ถามแบบนี้ต้องตอบแบบไหน
มองตาอย่างนี้จะสื่อความหมายว่าอย่างไร เป็นการเจอกันของสองพระนางที่ลงตัวไปหมด
ทันกันทุกเรื่อง
เซ็กซ์ซีนดีมาก ฮอร์โมนคุณแม่พลุ่งพล่านไม่ไหว
คุณพ่อก็สู้วว คู่นี้ดีมาก เหมือนเกิดมาเพื่อกันและกันเลย
ที่ขาดไม่ได้คือเรื่องความ consent แม้จะมีลูกด้วยกันแล้ว แต่ความสมัครใจของอีกคนก็สำคัญไม่แพ้กัน
คุณพ่อเน้ดดีมาก น้ำยาก็ดี คุณแม้ก็เก้วกาด ผัวพ่อกลัวกระทบลูก คุณแม่ก็บับ
ใส่มาโล้ดด
ฮอร์โมนคุณแม่เดือดปุด ๆ คุณพ่อแทบไม่เคยได้พัก
แต่ถามว่าเต็มใจไหม ตอบแทนเลยว่าด้วยความเต็มใจ 300%
ชอบเวลาที่สกินชิพกันตอนอยู่ข้างนอกแล้วในหัวคือคิดเตลิดไปไกล
เขินไม่ไหว ละคุณแพนดีเทลเรื่องท่าทาง และการรับน้ำหนักได้ดีมาก อ่านแล้วได้เกร็ดความรู้สำหรับรับมือกับการตั้งครรภ์ได้เยอะเลย
ปมเราว่าลงได้ดีมาก
ปู่เอาแต่คิดว่าคีตะเป็นตัวแปรสำคัญ
แต่ความจริงแล้วตัวแปรที่สำคัญที่สุดถูกเปลี่ยนตั้งแต่ที่โซจูตั้งท้องขึั้นมา
เราคิดอยู่นานว่าเขาจะจบยังไง เพราะโซจูก็ดูอยากจะให้ครอบครัวกลับมาอบอุ่นเหลือเกิน
แต่มองไม่เห็นทางลงเลย เพราะเอาจริง ๆ เราไม่ไว้ใจคุณปู่สักนิด
แต่พอเขาเลือกที่จะตัดสินใจเราก็หายใจหายคอโล่งเลย
การที่ต้องตัดใจยอมปล่อยสิ่งหนึ่งไป เพื่อให้ได้สิ่งหนึ่งมา
ถ้าสองสิ่งนั้นเป็นสองสิ่งที่เรารักมันยากมากนะในการตัดสินใจ
หม่ามี๊ทำดีที่สุดแล้วค่า พูดก็พูดเรื่องนี้ไม่ได้ผิดแค่คุณปู่อะ
ส่วนตัวแล้วเรามองว่าพ่อแม่ก็ไม่มีภาวะผู้นำที่ดีพอจะลุกมาปกป้องลูกเลย
เพราะตัวเองก็โดนมาก่อน ทำไมนะ ทำไมถึงยอมให้ลูกโดนขีดเขียนกำหนดชะตาชีวิตแบบนั้น
ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็ไม่ได้มีความสุขเลย
พาร์ทครอบครัวก็น่ารักมาก อยากชมคีตะอีกแล้ว วาสนาโซจูจริง ๆ ทำไมถึงได้ผัวดีขนาดนี้ เลี้ยงลูกก็ช่วย ลูกกินนมก็ช่วย(?) ชอบเวลาเห็นผู้ชายเลี้ยงลูก กับเมียว่าอบอุ่นแล้ว ตอนได้เป็นพ่อคนเขาอบอุ่นยิ่งกว่าเดิมอีก แฮปปี้มากเลยอะ ครอบครัวที่พวกเขาร่วมกันสร้างด้วยความรักมันอบอุ่นขนาดนี้เลย💛