Planiekim
27 มกราคม 2026 เวลา 11:48 (Public)

‘นี่เรา...โชคดีขนาดนี้จริง ๆ เหรอเนี่ย! อย่างกับขุดเจอทองคำแน่ะ’

✦ พราว พราวเสน่ห์ ✦

หลังอ่านจบในหัวมีแต่คำว่าพี่ ‘คินน์’ ดีมาก โชคดีของ ‘พราว’ มาก ๆ วาสนาน้องมากที่ได้พี่เขาไป เหมือนที่น้องบอกเลยว่าอย่างกับขุดเจอทองคำ ทั้งหายาก ทั้งทรงคุณค่า ไม่อยากจะพูดซ้ำคำนี้กับใคร แต่ก็ต้องยอมรับว่าอยากมีพี่คินน์เป็นของตัวเองค่ะ

พี่คินน์ดีมาก ในเล่มก่อนหน้าที่เคยโผล่มาดียังไงวันนี้ก็ยังดีอยู่อย่างนั้น ธงเขียวโบกสะบัด เป็นพระเอกที่ดีต่อใจมากมาย ทุกคำพูดคือรู้เลยว่าผ่านกระบวนการคิดมาหมดแล้ว รู้ว่าตัวเองกำลังเผชิญอยู่กับคนแบบไหน คำพูดแบบใดที่ควรพูดในสถานการณ์นี้ ใครอ่านแล้วไม่โดนตกบอกด้วยว่าห้อยพระวัดไหน ขนาด ‘มิซซี่’ เป็นแมวยังกระโดดใส่ว่าที่คุณพ่อตลอดเวลา

การเล่าเรื่องเป็นการเล่าผ่านตัวละครหลักแบบ Dual POV ของพระนางสลับกัน มีการกล่าวถึงช่วงเวลาที่ตัวละครได้รับบาดแผลในใจ ทีละนิด สลับกับการพูดถึงคุณแม่ที่พราวให้ความสำคัญมากเป็นอันดับหนึ่งในชีวิต ซึ่งตรงนี้สำคัญมาก และเป็นเสมือนจิ๊กซอว์ของเรื่องที่ค่อย ๆ ปะติดปะต่อขึ้นมาจนเป็นรูปเป็นร่างให้เราคาดเดาสถานการณ์ของตัวละคร

ชอบที่พี่คินน์เปิดใจให้น้องด้วยความยินดี อะไรนิด ๆ หน่อย ๆ ที่พอจะทำให้พราวมีชีวิตชีวาขึ้นได้พี่คินน์ก็ยอมหมด ไม่ว่าจะเป็นการปรับเปลี่ยนรูปแบบการแต่งตัว การมีอยู่ของคอนโดแมวในห้องทำงาน การที่ข้าวของเครื่องใช้ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีชมพูตามความต้องการของพราว

เลิฟไลน์น่ารักมาก พี่คินน์ค่อย ๆ กะเทาะเปลือกที่พราวสร้างขึ้นมาป้องกันตนเองจากคนอื่นจนสำเร็จด้วยวิธีของพี่คินน์ พี่คินน์คือส่วนที่ดีที่สุดของเรื่องนี้ค่ะ โดนตกทั้งคน ทั้งแมว ชอบความค่อย ๆ สอนพราวให้มองโลกในอีกแบบ เวลาเห็นน้องเริ่มไม่พอใจ พี่คินน์จะคอยปรามว่าลองมองอีกแบบดีมั้ย ซึ่งน้องก็ไม่ใช่คนพูดยาก เพียงแต่บางสิ่งทำให้น้องต้องสร้างปราการนั้นขึ้นมา

พี่คินน์น่ารักมาก ชอบเวลาที่จะทำอะไรก็ให้เกียรติน้อง แต่มีเด็กใจร้อนหนึ่งอัตรา ชี้โพรงให้กระรอก เรื่องของชาวเน็ตเท่ากับเรื่องของพราวเองค่า ตลกที่ไม่ว่าชีจะคิดอะไรทุกคนรอบตัวจะรู้หมด โดยเฉพาะพี่คินน์ที่อ่านความคิดน้องหมดทุกอย่าง แต่พอเป็นเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ก็มีแอบไปไม่เป็นบ้าง แต่พอไล่ทันก็ดักน้องไม่หยุด

เป็นเรื่องที่ย่อยง่ายมากจนเราไม่ได้คิดว่าครั้งนึงจะมีเหตุการณ์แบบเมื่อเก้าปีก่อนเกิดขึ้น พล็อตถามว่าแปลกใหม่มั้ย ก็ต้องบอกว่าไม่ได้แปลกใหม่อะไรค่ะ ซึ่งมันดูเหมือนจะไม่มีอะไร แต่ปมที่ซ่อนไว้ค่อนข้างจะทรอมากับตัวละคร และส่งผลต่อการใช้ชีวิตประจำวันไปมากพอสมควร จนถึงขั้นสร้างกำแพงเพื่อกันบุคคลอื่นเข้ามา

จุดนี้ทำให้เรายิ่งมองเห็นแนวทางการเขียนของคุณแพนชัดมากขึ้น หนึ่งสิ่งที่เราจับจุดได้คือ เรามักจะเห็นคุณแพนเขียนให้ตัวละครได้พบเจอกับปัญหาที่มีผลจากการกระทำของตนเอง หรือผลกระทบจากสิ่งที่ตัวละครเป็น แล้วค่อย ๆ แก้ไขมันจนกลับเข้าสู่สภาวะเดิม โดยมีตัวละครหลักอีกคนเข้ามาเป็นกุญแจสำคัญในการเปลี่ยนแปลง

เซ็กซ์ซีนอยู่ในช่วงท้ายของเรื่อง ด้วยวัยของตัวละคร เรามองว่าจัดให้อยู่ในช่วงเวลาที่เหมาะสมคือถูกต้องที่สุด มาช้าแต่มานะ แล้วทำถึงมาก เราชอบพี่คินน์มากกกกกก เซ็กซ์ซีนดีมาก ยัยน้องพราวคือนางสาวพราวเสน่ห์ของแทร่ เราไม่คิดว่าคนที่เปิดก่อนจะเป็นน้องอะ เซอร์ไพร์สมาก เป็นอะไรที่น้อยแต่มากที่สุด!

ทุกคนต้องได้อ่าน พี่คินน์ดีแบบมาก เห็นถึงความใส่ใจ ความทะนุถนอมตลอดเวลา แม้แต่ตอนที่จะ make love ความค่อย ๆ จูบเอย ค่อย ๆ ทำเอย ไหนจะคำพูดปลอบประโลมเอย พ่อคุณเอ้ยย คุณพี่จะใจดีไปถึงไหนคะ มีคนอยากให้พี่คินน์ลองมูมมามดูบ้างอะไรบ้าง คนคนนั้นก็คือ เราเองงงงงง ใครสายเจนเทิลบอกเลยว่าแพ้ราบคาบ

ส่วนตัวเรามีติดอยู่สองอย่าง มันมีหนึ่งคำที่ไม่รู้ว่าเป็นคำพูดติดปากของคุณแพน หรือเป็นแค่การอยากสร้างสำนวนในประโยคพูดเพื่อส่งเสริมบทสนทนาของตัวละคร แต่เราอ่านเจอแล้วรู้สึกว่ามันค่อนข้างเห็นบ่อย นั่นคือคำว่า ‘หืม’ ซึ่งมักจะมีต่อท้ายในประโยคคำถาม ซึ่งเป็นรูปแบบประโยคที่สมบูรณ์ในตัวของมันเองอยู่แล้ว โดยที่ไม่ต้องมีคำนี้เสริมก็ได้

ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นการสร้างคำเพื่อนส่งเสริมคาร์แร็คเตอร์ตัวละคร แต่ว่าเห็นหลายตัวละครพูดกัน ทั้งคุณพ่อ ทั้งพราว และตัวพี่คินน์เอง ที่มักจะติดคำนี้ห้อยท้ายในประโยคคำถามน่ะค่ะ คนอื่นไม่รู้เห็นมั้ย แต่เราว่าเราเจอค่อนข้างเยอะ จนเหมือนเป็นคำติดปากของนักเขียนเอง

อีกหนึ่งจุดที่อยากพูดคือเสียงขำ ‘คิก ๆ’ ของตัวละคร คือปกติแล้วเราไม่ขำเป็นเสียงคิก ๆ กัน จะมีก็แค่ตอนหลุดขำ ฟีลเกือบหลับแต่กลับมาได้แค่ ‘คิก’ เดียว แต่พอลองออกเสียงตาม แล้วนึกภาพที่บรรยายว่าตัวละครขำเป็นเสียงนี้ มันเลยไม่ค่อย make sense สำหรับเราน่ะค่ะ