‘ในบรรดาสีนับล้านที่ผมเคยให้ในตลอดชีวิต เธอเป็นสีที่งดงามที่สุด’
✦ เต๋ ✦
เปิดเรื่องมาก็มีเรื่องให้เราเดาไม่หยุด
พระเอกสับสน
คนอ่านสับสน
555555555555555555555 เดาแล้วเดาอีก สรุปก็เดาถูกอยู่ คุณเฌอลองเปลี่ยนมาเล่าเรื่องแบบซ่อน hint แบบนี้แล้วสนุกโฮกกกก เรื่องนี้สนุกมาก วันไนต์มิราเคิลสุบ ๆ อ่านได้ แต่วางไม่ได้ของจริง คุณเฌอทำถึงมาก
เปิดเล่มเฌอลิสสามาแน่นอนว่าที่ขาดไม่ได้เลยก็คือนางเอกสู้ชีวิตของเรา เว้นน้องเจ้าขา #จูจำใจ ไว้คนนึงเหอะ รายนั้นสู้กับพี่จูมากกว่าสู้กับชีวิตตัวเองอีก พูดถึงจูแล้วก็อยากถอนหายใจ เพราะหนียังไงก็หนีไม่พ้น ไม่ได้หนีหัวใจตัวเองนะ นี่พี่จูนี่แหละ เล่มนี้คุณเขาก็โผล่มาให้หายคิดถึง(?)
แต่เดี๋ยวก่อน นี่มันเล่มพี่ 'เต๋' นะ ทำไมพี่จูซีนเยอะ พี่จูฝากมาบอกว่าคนหล่อคนนี้เป็นเพื่อนกับไอ้หมา เอ้ย! เสือเต๋ เสือตัวต่อไปของเธอขานะ ถ้าไม่ได้จูเป็นเพื่อน พี่เต๋ไม่มีวันมีสง่าราศรีแบบนี้หรอก ออร่าความหล่อของจูมันเปล่งประกายจนเผื่อแผ่ไปถึงเต๋หรอก ต้องขอบคุณจูให้มาก ๆ เข้าใจ๊?
ก็นะ พระเอกยังไม่ทันได้โผล่ บักจูก็ออกมากวาดคะแนนขวัญใจประชาชนเพียบ แต่ว่าเราจะหยุดพูดถึงพี่จูได้ยัง พี่เต๋หน้าตึงแล้ว55555555555555
เปิดเรื่องมาเจอกับนางเอกสูชีวิตอย่าง 'เดหลี' เรานี่สอดเท้าเข้าไปในโพเดียมมัมหมีน้องเดเลยค่ะ น้องน่าสงสารมาก ทุก่วินาทีมีค่าเป็นอย่างไร ดูได้จากการใช้ชีวิตของน้อง ทำงานทุกอย่าง ว่างจากงานก็เรียน ตกดึกหลังปิดคาเฟ่ไปวิ่งรถรับ-ส่งอาหารต่อ กลางวันว่าง ๆ ก็รับติวหนังสือ
น้องนางเอกของเราคือทำงานสารพัดงาน งานไหนได้เงินน้องทำทั้งหมด ด้วยที่ตอนนี้ต้องเป็นเสาหลักของบ้าน พ่อแม่แยกทาง หลังจากนั้นพ่อก็ประสบอุบัติเหตุแล้วล้มป่วย ไม่พูดไม่จานานนับหลายปี
พระนางเจอกันตอนที่เดหลีนำไก่ทอดไปส่งให้ลูกค้า ด้วยภาพจำที่มีต่อพี่เต๋ไม่ค่อยดี พอหลายครั้งเข้ามีการเจอกันครั้งที่สอง ครั้งที่สาม เดหลีเลยพยายามไว้ตัว ไม่พูดคุยถ้าไม่จำเป็น เพราะความพูดไม่รู้เรื่องของพี่เต๋นั่นแหละ นอนน้อยจนพูดไม่รู้ความ ไม่รู้จะสงสารใครดี555555555555555
กระทั่งหมาจูของเราตัดสินใจลาออกจากวงดนตรีที่ตัวเองเป็นตัวตั้งตัวตีอยากจะทำขึ้นมา โดยให้เหตุผลว่าอยากอยู่กับน้องเจาขามากกว่า แหมมมม อยากให้ทุกคนไปอ่านไอ้หมาจูตอนต้นเรื่องใหม่ เบะแล้วเบะอีก แหมแล้วแหมอีก ไอ้หมาจูเอ้ยยย
หลังพี่จูลาออก สมาชิกในวงก็ต้องแคสนักร้องใหม่ แต่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป เพราะนักร้องที่มาแคสไม่ถูกใจมือกลอง พี่จูกับเจ้าขาที่เห็นว่าเดหลีชอบงานก็เลยบอกให้เดหลีลองมาแคสดู สรุปรอบนี้ถูกใจมือกลองตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ได้ฟังน้องถือไมค์ร้องเพลงด้วยซ้ำ สัมผัสได้ถึงความพริวิลเลจในใจพี่เต๋ค่ะ!
อันที่จริงแล้วการที่ตัดสินใจเลือกเดหลีมีเหตุผล เนื่องจากเสียงของเดหลีที่พี่เต๋ได้ยิน จะมีโทนสีที่ทำให้พี่เต๋เกิดแรงบันดาลใจในการทำงาน พอน้องเข้ามาทำงานในวง ช่องว่างที่เคยมีก็กลับได้รับการเติมเต็มด้วยการที่ทั้งคู่ยอมลดสเปซให้กันทีละนิด จนเกิดเป็นความรู้สึกดี ๆ ระหว่างทั้งคู่ขึ้นมา
เราชอบพี่เต๋มาก ตราบใดที่คนอื่นยังไม่ออก ก็ขอบอกไว้เลยว่าพี่เต๋คือโนหนึ่งในใจ ฮิ-ฮิ mindset ดี หน้าตาดี ฐานะดี แม้จะไม่รวยทรัพย์เท่าจูก็ตาม สกิลปากพี่เต๋คือที่หนึ่ง เครื่องจักรด่าเคลื่อนที่ของคณะสินกำที่จริงใจ ไม่ว่าจะอ่านงานคุณเฌอกี่ครั้ง ก็ดีใจที่ได้เห็นซอฟต์พาวเวอร์ในงานของเขา
ชอบการหยิบยกเรื่อง beauty privilege มาพูด ปัญหาความเหลื่อมล้ำในสังคม ระบบนายทุนหมุนเวียน ความเหลื่อมล้ำทางสังคม แม้มันจะไม่ได้มากจนกลายเป็นเนื้อหาหลัก แต่เราก็ชอบมากเพราะทุกอย่างที่กล่าวมาสามารถจับต้องและรู้สึกร่วมไปกับตัวละครได้เหมือนในชีวิตจริง
ส่วนเดหลี น้องเป็นนางเอกที่มีหลาย character มากกกก ชอบมาก น้องเป็นคนlow self-esteem มาก ๆ ขาดความมั่นใจในตัวเอง เพราะเติบโตมากับการถูกเปรียบเทียบกับคู่แฝดตลอด แม้กระทั่งตอนที่ได้มารู้จักกับพี่เต๋ ได้อยู่ด้วยกันมากขึ้น น้องก็ยังแอบเก็บเอาไปคิดว่าตัวเองไม่เหมาะสม
นอกจากฐานะแล้ว ตัวตนของน้องละ จริง ๆ แล้วพี่เต๋ชอบใครกันแน่ เดหลีที่เป็นเดหลี หรือเดหลีที่เป็น ‘ดาหลา’ กันแน่ แม้การกระทำของพี่เต๋จะแจ่มชัด แต่นั่นก็ไม่ได้การันตีว่าพี่เต๋ชอบเดหลีจริง ๆ ในฐานะที่เป็นเดหลี เพราะทั้งคู่ไม่เคยเอ่ยปากถามถึงเรื่องความสัมพันธ์กันเลย
“ตั้งใจเย็ดขนาดนี้ ทำไมยังคิดว่าชอบคนอื่นอยู่ได้วะ ปัญหามันอยู่ที่ไหนกัน” เวทพี่เต๋มาก พี่เต๋ก็เข้าใจว่าน้องไม่พร้อม เพราะน้องบอกเองว่าขออยู่อย่างนี้ไปก่อน เดหลีเองดันคิดมากเพราะส่วนหนึ่งเกิดจากความไม่มั่นใจในความรู้สึกของพี่เต๋ บวกกับเรื่องฐานะ แล้วไหนจะ ‘กาย’ ที่เอาแต่ย้ำเรื่องความเหมาะสมอีก
เลิฟไลน์คู่นี้เป็นการคบหาแบบวัยรุ่นทั่วไปแต่ว่ารูปแบบการดำเนินชีวิตของพวกเขาน่ารักมาก ๆ พี่เต๋เป็นตัวละครที่ค่อนข้างแปลกใหม่ เพราะได้ยินเสียงเป็นสี ใช่ค่ะ ฟังไม่ผิดหรอก ได้ยินเสียงเป็นสี เหมือนกับเวลาที่เราได้ยินเสียงใครแล้วสัมผัสได้ถึงอารมณ์ของตัวบุคคลผ่านเสียงนั่นแหละ
เราคิดว่าพี่เต๋น่าจะตีความอารมณ์เหล่านั้นออกมาเป็นสีอีกที แล้วสีที่พี่เต๋เห็นจากเสียงของเดหลีเป็นสีอะไรรู้ไหม ปิ๊งป่อง! “ถ้าไม่ใช่เดหลี ก็ไม่มีสีชมพูที่สวยที่สุดแล้ว” เนี่ยยยยยย อะไรที่ว่าพี่จูไว้เข้าตัวเองหมดเลยค่า
และไม่ต้องกลัวว่าสันดา... เอ้ย พี่เต๋จะนิสัยเสียกับน้องเลย หยุดความคิดนั้นซะ “... แต่ไม่ต้องห่วงนะ... ถึงจะเป็นคนส้นตีนสำหรับใคร แต่จะเป็นคนซอฟต์หวานให้เธอแน่นอน” โคตรจะชอบความห่ามของพี่เต๋ ไอเลิ้ปมาก เวลาเห็นอะไรไม่ถูกต้องไม่ต้องรอกรรมทำงาน เพราะปากพี่เต๋ไวกว่ากรรม
ส่วนเรื่องความรู้สึกพี่เต๋นั้นไม่ต้องเดาให้ยาก “มันไม่ใช่ระหว่างเธอกับใคร แต่เพราะมันเป็นเด... เป็นเดหลีมาตั้งแต่แรกแล้ว” เพราะพี่เต๋ชัดเจนมาก ๆ และชัดเป็นแบบนั้นแค่กับเดหลีคนเดียวมาตลอด ปากแบบนั้น หน้าตึงขนาดนั้นจะไปเทกแคร์คนอื่นไปทั่วได้ไง ถ้าไม่ใช่เดหลีก็อย่าหวังว่าจะได้สิ่งนั้นจากเต๋
ถามว่านิสัยห่ามขนาดนั้นตอนมีเซ็กซ์ห่ามขนาดไหน บอกเลยว่าขาสั่น เตรียมหมอน เตรียมผ้ามาจิก เซ็กซ์ซีนดีมาก ดีจนโดน MEB แบนเครื่องเพศ5555555555555 แต่เราไม่! อิเชี่ยยยยย พี่เต๋ดีมาก เย็ดสะบัด อ่านแล้วอุดปากกรี้ด ตัวตึงที่จริงใจ ตึงจริง ทั้งหน้าทั้งลวยคุยค่า MEB ก็เอาพี่เต๋ไม่ลง
น้องเดก็สู้มาก เป็นนางเอกที่เซอร์ไพร์สเราสุด ๆ น้องเดตอนมีเซ็กซ์คือที่ อยากก็บอกอยาก เสียวก็บอกเสียว อยากได้แบบไหน อยากทำให้พี่เต๋น้องก็บอกเองหมด แล้วไหนจะ deep throat นั่นอีกก น้องเดเก่งมาก เซ็กซ์ซีนที่จริงใจสุบ ๆ แอบมีความ BDSM เบา ๆ และ dirty talk ฉ่ำมากกกกกก พี่เต๋น้องเดคือคู่สวรรค์สร้าง!
ดรามานิดเดียวเอง ด้วยนิสัยทีเป็นคนคิดมากของน้อง บวกกับทางครอบครัวที่โตมากับการโดนเปรียบเทียบกับคู่แฝดของตัวเองมาโดยตลอด น้องเลยค่อนข้างคิดเยอะ ทำอะไรก็กลัวโดนจับไปเปรียบเทียบกับอีกคน จนสูญเสียความมั่นใจ ไม่กล้าเข้าหาใคร ไม่มีใครคบ กลัวว่าคนที่เข้ามาแค่เพราะอยากรู้จักคู่แฝดตัวเอง
โลกของน้องที่เคยทึมเทาค่อย ๆ กลับมามีสีสันเพราะพี่เต๋เลย อาจจะไม่ใช่โทนสีที่สดใสตลอดเวลา แต่ทุกครั้งที่น้องมีสีส้ม สีเหลือง หรือสีเทาแต่งแต้ม พี่เต๋ก็มองเห็น และพร้อมจะเข้าไปพูดคุยเพื่อทำความเข้าใจ รวมไปถึงซัปพอร์ตเดหลีในทุก ๆ เรื่อง พี่เต๋คือสายซัปฯ ที่แท้ ไม่สิ จริง ๆ แล้วลูกชายบ้านนี้ซับสาว ๆ ของตัวเองดีที่หนึ่งเลย
ทุกคนไปอ่าน ไม่มีเล่มไหนของคุณเฌอไปตามหามาให้ครบเลย งานเขาไม่ได้เพิ่งมาดีแค่เล่มนี้ แต่มันดีมาตลอด อยากให้ทุกคนได้อ่านงานดี ๆ เล่มก็สวย คอมมิชชั่นภาพประกอบก็เยอะ แล้วแต่ละภาพสวย ๆ ทั้งนั้นเลย คุณเขาทรงงานหนักมาก ควรแก่การได้รับคำสรรเสริญ ฌลสจงเจริญ!