#มิน/มูมิน/ฌามิน&แก้ม/กรุณา
เล่าย่อๆ(ย่อมากๆ)กันลืม:
มินกับแก้มเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็ก เพราะบ้านอยู่ซอยเดียวกัน บ้านแก้มเป็นอู่ซ่อมรถมีพ่อ-แม่-พี่ชาย2คนคือครอบครัวอบอุ่นมากกกก ส่วนครอบครัวมินคือแม่ไปทาง พ่อไปทางแล้วตอนนี้มินอยู่กับพ่อ เติบโตมาแบบแห้งแล้งเหี่ยวเฉามีภาวะทางจิตSociopath ไม่รู้สึกรู้สาไม่ยินดียินร้ายกับเรื่องอะไรเฉยชากับทุกสิ่ง ไม่อยากสุงสิงกับใคร มีแก้มที่เป็นความสนุกหนึ่งเดียวในชีวิตที่เขาคอยหวง คอยมอง คอยตามติด ลองเล่นเป็นเพื่อนแก้เบื่อ(กะเบื่อแล้วก็ทิ้งเลิกเป็นเพื่อน) มีแค่แก้มกับครอบครัวเท่านั้นที่มินยอมสุงสิงไปมาหาสู่ด้วย ส่วนแก้ม ก็มีแค่มินที่แก้มชอบและมองมินมาโดยตลอด หวังจะเป็นเพื่อนคนพิเศษที่เลื่อนเป็นแฟนมินในสักวัน เรียนที่เดียวกัน กลับบ้านด้วยกัน มหาลัยเดียวกัน อยู่ด้วยกันไปนานๆ แก้มวาดฝันวางแพลนไว้ดิบดี....แต่แล้ว...อยู่ๆมินก็บอกจะเรียนต่อมหาลัยที่อังกฤษและไปอยู่กับแม่ ซะงั้น แผนทุกอย่างเลยต้องเปลี่ยน เป็นรอมูมินกลับมา ระหว่างที่ห่างกันแก้มก็ตั้งใจตั้งมั่นทำงานพิเศษเก็บหอมรอมริบเพื่อเป็นทุนไปเรียนภาษา(เป้าหมายรอง)และไปหามินที่อังกฤษ(เป้าหมายหลัก) แก้มตั้งใจจะไปถามมินด้วยตัวเองว่ารู้สึกอย่างไรและระหว่างเราจะยังไงกันต่อ(ไปสารภาพความในใจนั้นแหละ)ซึ่งการไปเจอมินที่อังกฤษครั้งนี้ของแก้ม...ก็เป็นอีกหนึ่งจุดเปลี่ยนที่สำคัญของชีวิตทั้งคู่...
ความรู้สึก:
แรกๆจะไม่ชอบมูมิน รู้สึกว่าไอ่เด็กนี่มันหล่อร้าย มันมีแผน มันไม่จริงใจ มีความซับซ้อนทางจิตใจ เดาทางยาก แก้มหนีไปค่ะ!
แต่หลังๆคนร้ายตัวจริงคือยัยแก้มจ้าาา ต้าวมูมินใสซื่อมากกกก มูมินเป็นสไตล์พระเอกที่ปักจิตปักใจ ไม่มองใครมั่นคงรักนางเอกคนเดียว(อาจจะเพราะขี้เกียจไปสนิทกับคนอื่นเพิ่มรึป่าวไหนๆรู้จักแก้มแล้วก็เลยตามเลยละกัน555)
----มันมีเสน่ห์บางอย่างในงานของวฬาที่บอกไม่ถูก จะว่าพระเอกนางเอกต้องมีอะไรแปลกๆเดาทางไม่ได้ก็ใช่ จะว่าสไลซ์ออฟไลฟ์ที่อ่านเพลินอ่านแล้วไม่หลับก็ใช่อีก ที่บอกได้แน่ๆคืออ่านแล้วมันสบายใจ รู้สึกดี รู้สึกชอบ มันเรียบมันเรื่อยแต่หยุดอ่านไม่ได้อ่านจบแต่ก็ยังรู้สึกอยากอ่านไปเรื่อยๆๆๆๆๆๆ ใครถามหาแนวสไลซ์ออฟไลฟ์เราก็จะแนะนำวฬา-ณวลัยเลย
ข้อคิดที่จดไว้:
-เงินหมดได้ ถ้าใช้ทุกวัน
-ถ้าเรายังกระเสือกกระสนในการใช้ชีวิตอยู่ นั่นแหละคือการใช้ชีวิต