"ปั๊กไม่ได้ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่เหมือนพ่อหรือพี่ภีม อาชีพเขาคือทำสิ่งเล็กๆเพื่อเยียวยาจิตใจผู้คน หนูไม่ต้องการฮีโร่ที่ทำเพื่อคนทั้งโลก หนูต้องการคนที่เปลี่ยนหลอดไฟให้หนู กินข้าวกับหนู และรักหนู หนูต้องการแค่นั้น"
...ยกประโยคนี้ของมารี นางเอกเรื่องนี้ ให้เป็นสปีชออฟเดอะเยียร์สาขาสู้เพื่อผู้ เลยค่ะ🥹ประทับใจมากๆ😭
เป็นห้าหมื่นกว่าคำที่ทำให้รู้สึกดีและHappyมากกกกค่ะ🥰 อ่านแบบไม่อยากจบเลย😍 เมษารินทำถึงอีกแล้วววว
🐶ชอบปั๊กมากกกกกกกกกกกกกกก😍 ปกติชอบอ่านแนวพระเอกอายุมากกว่านางเอก นานๆจะเจอไทป์หมาเด็กที่ถูกใจ และ "ปั๊ก-ปรัชญ์"คือติ๊กถูกทุกตรง เป็นความสดใสของเรื่องนี้ อย่างที่มารีบอกเลยว่าตั้งแต่เจอปั๊กคือไม่เหงาเลย จริงๆ เพราะไม่มีตอนไหนที่ปั๊กโผล่มาแล้วดร็อป จม หรือหายเลย shineทุกซีน✨✨ แถมแหกทุกกฎของพระเอกนิยายอีกต่างหาก ทั้งเป็นขี้กลาก ทั้งน้ำมูกยืดต่อหน้าสาว ดีๆทั้งนั้น😂 แต่ยิ่งอ่านจะยิ่งรู้สึกว่าไอ่หนุ่มคนนี้มีของ😍คุณสมบัติไม่ธรรมดา ไม่ใช่หมาเด็กเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อหล่อไปวันๆ แล้วแต่ละอย่างที่เผยออกมา ทั้งความสามารถทั้งหน้าที่การงาน ทั้งฐานะทางการเงินที่หามาได้ด้วยตัวเอง ทั้งภูมิหลังครอบครัว คือว้าวววมากกกก😍 ปั๊กเป็นหมาเด็กของพี่สาวคนสวย เป็นเด็กเปรตลูกกตัญญู เป็นลูกชายที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างดี เป็นพ่อของโรเซ่ เป็นนักศึกษามหาลัยที่ซิ่วมา2ครั้ง เป็นหนุ่ม25ที่เคยแรดๆแบดๆมาร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ เล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว แต่จริงใจ ชัดเจน รู้ใจตัวเองดี มีมุมขี้อ้อน เว้าวอนวอแว น่าเอ็นดู เป็นไอ้ต้าวน่ารัก ทุกอย่างที่รวมเป็นปั๊กคือทำให้หลงรักได้ไม่ยากเลย😍 💘
🐶ชอบ"ซาย" 💕ชอบชื่อที่มาจากSci /ชื่อจริง"มารี"ที่มาจากนักวิทย์หญิง~มารี กูวีร์ ที่พ่อผู้เป็นนักวิชาการชอบ เลยมาตั้งเป็นชื่อลูก ชื่อซายคือสะท้อนความเป็นตัวตน ดูเนิร์ดตั้งแต่ชื่อเลย😆
ซายคือ สาวสวยมีสติวัย30ที่เรียบร้อย และฉลาดมากกก มีวุฒิภาวะ จิตใจดี มีเหตุมีผล คิดวิเคราะห์แยกแยะได้เฉียบคม มีเสน่ห์แบบนิ่งๆสงบสยบความเคลื่อนไหว (แล้วคนแบบนี้ชอบมาสนิทกับยัยมิกิที่พูดมากพูดไปเรื่อย🤣) ซายใช้ชีวิตอยู่ในกรอบเป็นเด็กดีของพ่อมาตลอด รักปักใจกับพี่ชายข้างบ้าน แต่เมื่อไม่สมหวังก็มูฟออนได้ไว ~ความสวยแสนดีมีพร้อมของซาย ทำให้เราเข้าใจที่เคยได้ยินมาว่าพระแม่ฯหรือเทพเจ้า ท่านจะลัดคิว แอคเซ็ปต์ออเดอร์ที่ง่ายๆก่อน เหมือนเวลาเคลียร์งาน เราก็จะทำอันที่ง่ายๆเร็วๆก่อน ส่วนงานยากๆไว้ทำทีหลังเพราะจะต้องใช้พลังใช้เวลาเยอะ( เช่นยัยมิกิ5555😂)
🐶ชอบความต่างของทั้งคู่ ~สาวสายวิทย์เจนYเภสัชกรสาวสุดเนิร์ดดำเนินชีวิตมาอย่างเด็กดีมีระเบียบเป็นแบบแผนไม่นอกลู่นอกทางที่เติบโตมากับคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว --กับ--หนุ่มสายศิลป์เจนZ อาร์ตติสต์ตัวพ่อที่แสนอิสระ สดใสระริกระรี้มีชีวิตชีวา เต็มไปด้วยความเข้าอกเข้าใจและเติบโตมาอย่างดีจากคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว เป็นความต่างที่ลงตัวเข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยมากกกกกกกกกกก 😍😍😍
🐶ชอบที่เปิดเรื่องมาก็เจอยัยมิกิเลย ดีใจมากก คิดถึงมิกิ😆 เรื่องนี้มิกิเป็นลูกพี่ลูกน้องกับซาย(คุณแม่มิกิเป็นคุณอาของซาย) และยัยมิกิเป็นตัวต้นเรื่อง ที่ทำให้ซายได้รู้จักกับแอดมินหนุ่มกลุ่มโอเพ่นแชต"มูยังไงให้ได้ผู้" และเป็นคนเจ้ากี้เจ้าการให้ซายไปมูแทนตัวเองที่ฮ่องกง😆 ขอบคุณนะมิกิ ขอให้คุณงามความดีที่ได้ทำมาส่งผลให้ได้ดิบได้ดีเป็นนางเอกเมษารินสักทีนะมิกินะ😂💕
🐶ชอบที่เรื่องนี้ฝ่ายพระเอกเป็นคนมูค่ะ นางเอกอยู่เฉยๆสวยๆ ให้พระเอกได้ขวนขวายพยายามให้ได้มา😆
🐶ชอบการเอาโควทต่างๆของนักวิทย์ผู้มีชื่อเสียงมาคุยโต้ตอบกัน ชอบมุกบอกรักของซาย(ต้องฉลาดนะถึงจะเข้าใจ5555)ชอบที่ทั้งคู่ได้เรียนรู้นิสัยใจคอกันผ่านการพูดคุย แลกเปลี่ยนทัศนคติและไปเที่ยวในสถานที่ต่างๆในฮ่องกงด้วยกัน มันเป็นการจีบกันที่เจ๋งและสนุกมาก แม้ว่าปั๊กจะยมมากก็ตาม😆
🐶ชอบซีนปั้นหม้อ...ปั้นไปปั้นมาเป็น🍄ขำลั่นเลยเอาจริงๆ🤣
🐶ชอบพี่ฑิม😍😂 ดีใจมากค่ะที่ได้เจอพี่ฑิมในเรื่องนี้ และชอบที่ไปเล่มไหนๆก็มักจะได้เจอตัวละคร product หรืออะไรๆในจักรวาลของเมษารินโผล่มาเป็นสีสันเสมอ
สุดท้าย...
ขอบคุณเมษารินมากๆคะที่ทำให้ยิ้มกว้างๆ มีความสุขมากๆที่ได้อ่านนิยายของคุณ🫶🏼
เรเดียม โพแทสเซียม โซเดียม เมษาริน💕 รอพุ่งเข้าใส่ผลงานเรื่องต่อไปของเมษารินนะคะ💕😍