หยิบเรื่องนี้มาอ่านเพราะเป็นช่วงเวลาที่สมองต้องการพักจากความเครียด แล้วตอบโจทย์ชีวิตมาก เป็นนิยายที่พล็อตเบาๆ ไม่มีดราม่า เป็นแนวคลุมถุงชนที่ย้อนไปยุคแปดศูนย์ถึงเก้าศูนย์ แต่มันสนุกตรงที่เหมือนพระเอกนางเอกสลับบทกัน
เป็นเรื่องที่เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดในช่วงสมัยอากงอาม่าที่การบริหารธุรกิจเป็นแบบกงสี แล้วปัญหาเกิดตรงที่พอหัวหน้าครอบครัวเสียเหมือนขาดหัวเรือใหญ่ พี่ชายคนโตของบ้านต้องขึ้นมาเป็นผู้นำ แต่ก็ไม่ง่ายเพราะยังมีบรรดาพี่น้องของพ่อที่เขี้ยวลากดิน พร้อมจะเขี่ยครอบครัวเขาออกเพื่อที่ส่วนแบ่งจะได้เยอะขึ้น มีเงื่อนไขที่เขาต้องยอมเพื่อที่จะได้บริหารโรงงานต่อ เช่นต้องแต่งงานกับคนที่ลุงกับอาเลือกให้ ซึ่งก็เป็นพนักงานขายในร้านของแม่ เคยแค่เห็นกันผ่านๆ
วสุธรรม หรือเถ้าแก่น้อย พระเอกวัยสามสิบ ทะเยอทะยาน ถือตัว เป็นลูกชายคนโตที่จบมาจากเมืองนอก ถ้าเป็นสมัยนั้นคงต้องบอกว่าโก้น่าดู
แจ๋น พนักงานขายมือทองของร้าน ไทยวิจิตร เป็นเด็กต่างจังหวัด พูดเพราะแต่กวนประสาท เป็นนางเอกสายรุก ชอบกวนแบบหน้าใสๆ มึนๆ เป็นนางเอกที่พูดไปเรื่อยอะ แต่งานบ้านเริ่ด งานบนเตียงก็พร้อมเรียนรู้ แถมชอบคนหล่อ
เรื่องนี้มันมีความเบาสมองมาก ไม่ต้องคิดเยอะ มันตลกด้วยคาแรคเตอร์ คนนึงไม่อยากแต่ง อยากจะหย่าทุกลมหายใจ กังขากับเมียที่กวนประสาทแบบตาใสๆ ส่วนฝั่งเมียคือคิดแค่ว่าไหนๆ ก็แต่งแล้ว แถมยังทั้งเคารพรักแม่สามี นางชอบแซวผัวหยอกผัวอะ แจ๋นยังงั้น แจ๋นอย่างนี้
เกริ่นมาขนาดนี้กลิ่นโบ้แรงแน่นอน ไม่อยากแต่ง อยากหย่า ไม่อยากให้นางเอกเข้าใกล้ อยากจะแหม แต่นักเขียนเทิร์นความโบ้ได้เนียนตานะ แหย่นิดๆ ไม่เป็นไรหรอก โอ้ยไม่อยากทำเท่าไหร่หรอกนะ จ้าาาาา แต่เราแอบเห็นความน่ารักของอีตาวสุนะ แบบนางชอบแพ้เสียงในหัว เวลาเมียทำอะไรน่ารักนางชอบหลุดหอมหลุดจุ๊บ
เลิฟซีนคือดีมากกก ดีทุกซีนเป็นนักเขียนที่ออกแบบเลิฟซีนได้เข้ากับตัวละคร แล้วทั้งบทพูดบทบรรยายมันไปด้วยกัน เสวมากจ้า อ่านแล้วหวิวท้อง เดอร์ตี้ทอร์คแบบดำลังดี กำลังฟิน
แต่ในเรื่องมันมีดีเทลความครอบครัวคนจีนกับความทะเยอทะยาน ความฉลาด ความเหลี่ยมจัดของพระเอก คือถึงครอบครัวของพระเอกจะไม่ได้เริ่มจากศูนย์ แต่มันมีพล็อตแนวสร้างเนื้อสร้างตัวตรงนี้คือมาเพิ่มอรรถรสในการอ่านได้ดีเลย
เป็นเล่มที่เอ็นจอยมาก หยิบมาถูกเวลา เรารู้สึกว่าถ้าเป็นงานแนวนี้ของนักเขียนจะถูกจริตเรามากๆ ภาษาอ่านง่าย พล็อตเบาก็จริงแต่ดีเทลดี ตอนอ่านสะดุดแค่จุดเดียวคือสลสัยว่ายุคนั้นโทรทัศน์มันมีรีโมทแล้วหรอ