"...ขอกอดหน่อยได้ไหมคะ"
"ต้องถามด้วยเหรอ"
#น้ำขึ้นให้รีบรัก
#เนวิกา
พร้อมฝน(30) x พี่พฤกษ์(31)
...มนต์รักพอร์ตแลนด์...
-9ปีคือระยะเวลาใน น้ำขึ้นให้รีบรัก นับจากพร้อมฝนกับพี่พฤกษ์เจอกันครั้งแรกที่พอร์ตแลนด์ ไปจนถึงบทสรุปของทั้งคู่ที่กลับมาที่พอร์ตแลนด์อีกเช่นกัน
-9ปีก่อน- พร้อมฝนเรียนปี3 อายุ21 เธอหนีจากบ้านที่พ่อกับแม่กำลังมีปัญหาขึ้นโรงขึ้นศาลเพื่อหย่าขาดจากกันมาWork and Travelที่ซานฟรานฯเป็นเวลา3เดือน และหลังจากจบโครงการWork and Travelเธอพอมีเวลา4-5วันก่อนกลับเมืองไทย พร้อมฝนแวะมาหาสันต์รพีญาติผู้พี่ที่ได้ทุนมาเรียนแลกเปลี่ยนที่พอร์ตแลนด์...และที่นั่นเธอได้เจอกับรูมเมตของเขา พี่พฤกษ์หนุ่มหล่อหน้านิ่งนัยน์ตาสีน้ำตาลโอ๊กที่ดูหัวร้อนพร้อมเหวี่ยงเมื่อเห็นเธอ การพบกันครั้งแรกระหว่างเขากับเธอจึงไม่ค่อยน่าประทับใจเท่าไหร่ แต่ภายในเวลาไม่กี่วันที่ได้ร่วมเดินทางท่องเที่ยวในละแวกพอร์ตแลนด์ด้วยกัน ทำให้พร้อมฝนรู้ว่า พี่พฤกษ์นั้นแม้ภายนอกจะดูเงียบขรึมเยือกเย็น ติดจะดุๆ แต่จริงๆพี่เค้าเป็นคนใจดีมากกกก
...ทั้งคู่จากลากัน โดยฝากร่องรอยบางอย่างไว้ในใจของกันและกัน(สั้นๆง่ายๆก็คือปิ๊งปั๊งกันนั่นแหละ555)...แต่ต่างคนต่างก็คิดว่าคงจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว
-3ปีต่อมา-พร้อมฝนในวัย24 เรียนจบแล้ว ทำงานแล้วสักพักก็ตัดสินใจมาเวิร์กช็อปคลาสเรียนทำขนมที่ซีแอตเทิล5วันและหลังจบคลาส เธอได้นัดกับพี่พฤกษ์ที่ย้ายไปทำงานซานฟรานฯให้มาเจอกันที่...พอร์ตแลนด์
การเจอกันครั้งนี้ มีขนมที่เธอตั้งใจทำมาฝากเขา และก่อนเดินทางกลับ พร้อมฝนที่แน่ใจในความรู้สึกของตัวเองและไม่อยากมานั่งนึกเสียดายค้างคาใจทีหลัง จึงตัดสินใจบอกอะไรบางอย่างกับพี่เขาไป...
ทั้งคู่จากลากันที่พอร์ตแลนด์ในครั้งที่สอง ด้วยความรู้สึกหม่นๆหน่วงๆอึนๆที่ต่างคนต่างก็คิดว่าคงจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว
-แต่ 3ปีต่อมา-พร้อมฝนในวัย27 ที่เป็นเจ้าของร้านวิธเรน ร้านขนมกาแฟเบเกอรี่ย่านอโศก กรุงเทพฯ ได้เจอกับพี่พฤกษ์คนดีคนเดิมอย่างไม่คาดฝันอีกครั้ง ...ในฐานะลูกค้ารายใหญ่
และการเจอกันในครั้งนี้ที่กรุงเทพฯ...ไม่เหมือนทุกครั้ง...
------
------
**6สิ่งที่จะคิดถึง เวลา นึกถึง น้ำขึ้นให้รีบรัก ของ เนวิกา**
(1)พอร์ตแลนด์
บรรยากาศหม่นๆหลังฝนตก ในดินแดนคนเหงาๆ สถานที่ในความทรงจำของทั้งคู่ ไม่ว่าจะเป็นสะพานเซนต์จอห์น ที่เป็นฉากหลังสะพานเหล็กสีเขียวในปกนิยาย
Willamette River, Cathedral City Park ภาพจำของพอร์ตแลนด์ในหัวเราตอนนี้มีพี่พฤกษ์กับพร้อมฝนอยู่ในนั้นด้วย^^
(2)The Bacon Maple Bar ของ Voodoo Doughnut
ของโปรดของพี่พฤกษ์ที่พร้อมฝนดัดแปลงทำเป็นครัวซองต์เมเปิ้ลเบคอน ขนมซิกเนเจอร์ของร้านวิธเรน(ตอนอ่านหิวววววมากกกกอยากกินนนนน)
(3)ตำนานร่มสีดำ...ที่หล่นจากBenson Bridgeลงไปใน Multnomah Fall ตรงแอ่งน้ำรูปหัวใจ💗🤭
"พี่พฤกษ์เคยได้ยินตำนานที่นี่มั้ย"
"...ว่า"
"แอ่งน้ำข้างล่างที่เป็นรูปหัวใจน่ะ หากใครทำร่มหล่นลงไปจะได้แฟน"
"อันนั้นน่าจะเรื่องจริง"
"ใช่มั้ยล่ะคะ"
(4) จูบรสครัวซองต์เมเปิ้ลเบคอน
🥐🤭
(5)ข้าวผัดกุ้งขอแบบไม่ใส่กระเทียมนะครับ
พร้อมฝนไม่กินกระเทียม เพราะชีไม่ชอบกลิ่น การมีคนหล่อๆนัยน์ตาสีน้ำตาลโอ๊กมาใส่ใจจดจำได้ว่าชอบ-ไม่ชอบอะไรในสิ่งที่ดูเล็กๆน้อยๆแบบนี้ เป็นความน่ารักอย่างหนึ่งของเรื่องนี้
(6)โรคร้ายของพ่อ/อุบัติเหตุของแม่
ปัญหาชีวิตของพระเอกนางเอกในเรื่อง กลายมาเป็นบทเรียนเปลี่ยนมุมมองในการใช้ชีวิตของทั้งคู่ ให้ใช้ชีวิตต่อไปโดยไม่ลังเลกับเรื่องที่ยังมีโอกาส เพราะไม่ว่าวิกฤติหรือโอกาสจะผ่านเข้ามาหรือชีวิตจะอยู่ในช่วงน้ำขึ้นหรือน้ำลง ตราบใดที่ยังมีลมหายใจก็ต้องประคองตัวผ่านมันไปให้ได้
--เป็นนิยายสั้นๆอ่านแป๊บๆจบแต่ทิ้งร่องรอยความทรงจำบางอย่างไว้ในใจคนอ่าน เหมือนมาดูคนไปเที่ยวพอร์ตแลนด์แล้วตกหลุมรักกันแต่ตอนนั้นเหตุปัจจัยหลายๆอย่างทำให้ยังรักกันไม่ได้ทุกอย่างเลยดูยากไปหมด จนเมื่อถึงจังหวะเวลาหนึ่ง ทุกอย่างที่เคยยากมันกลับกลายเป็นง่ายดาย เมื่อคนที่ใช่ได้เจอกันในเวลาที่ใช่