‘สำหรับคนทั้งสองคนแล้ว ความรักไม่เกี่ยวกับเวลา ไม่ว่าจะผ่านไปน่านเท่าไร ความรักจะยังคงเป็นความรักเสมอ’
อยากจะเปิดประโยคด้วยการร้องไห้ ฮื่อออ เรื่องนี้ดีมาก ๆ เป็นเล่มที่ดีที่สุดสำหรับปีนี้อีกเรื่อง ดีจนอยากตีตัวเองที่ดองมาตั้งนาน ดองตั้งแต่สองปกเก่ายันปกนี้ ได้ยินคนพูดถึงเล่มนี้มามาก จนได้มาอ่านเองถึงได้รู้ว่าที่คนพูดถึงมันน้อยเกินไปด้วยซ้ำ สิบปากว่าไม่เท่าอ่านเองจริง ๆ ค่ะ
.
ไรต์ดำเนินเรื่องด้วยการเล่าถึงพาร์ทมัธยมปลายของพระนาง ช่วงที่พระนางเริ่มต้นความสัมพันธ์ ที่ส่งผลต่อไทม์ไลน์ปัจจุบัน เราชอบทุกครั้งที่ได้อ่านพาร์ทมัธยม พวกเขาน่ารักกันมาก ดารัณในตอนมัธยมสดใส ร่าเริง เป็นที่รักของคนทั้งโรงเรียน เป็นตัวอย่างที่ดีแก่น้อง ๆ มาก ๆ
.
ด้วยความเป็นเด็กทุน ดารัณจึงหมั่นรักษาผลการเรียน และเข้าร่วมกิจกรรมของโรงเรียนอยู่เสมอ เลยทำให้ตกเป็นที่รักของน้อง ๆ เพื่อน ๆ รวมไปถึงคณาจารย์ในโรงเรียน พอได้นิสัยน่ารัก บวกกับหน้าตาน่ารัก นั่นยิ่งทำให้ทุกคนรักในความเป็นดารัณเข้าไปใหญ่ รวมไปถึงพี่ใหญ่ของเราด้วยอยู่แล้ว!
.
แน่นอนว่ามีที่หนึ่งก็ต้องมีที่สอง ไม่ว่าจะผลการเรียน ลงประกวด หรือคัดเลือกอะไร ดารัณมักจะได้เป็นตัวแทนลำดับที่หนึ่งเสมอ ส่วนลำดับที่สองคือ ‘นาตาชา’ ไม่ว่าจะทำยังไงนาตาชาก็ไม่เคยชนะดารัณได้ สิ่งนี้ทำให้นาตาชามองดารัณเป็นคู่แข่งเสมอ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ ความรู้สึกตกเป็นรองก็ไม่เคยหายไปจากนาตาชา จำนังคนนี้ไว้ให้ดี ๆ ค่ะ ชีนิสัยไม่ดีเลย!
-—
‘รักษ์’ ความหมายตรงตัวในส่วนของชื่อเรื่องและเนื้อหา ทุกสิ่งทุกอย่างที่ ‘ดารัณ’ ตัดสินใจทำ ล้วนแล้วแต่เป็นทางเลือกที่ต้องรักษาสิ่งที่ตนรักที่สุด ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว หรือแม้แต่ ‘พี่ใหญ่/รังสิมันตุ์’ สิ่งที่ดารัณตัดสินใจเลือก ดารัณรักษาไว้ได้ทุกอย่าง ยกเว้นตัวเองในวันวาน
.
จุดพลิกผันในชีวิตใหญ่ ๆ คือความผิดพลาดในวัยเยาว์ ด้วยการตัดสินใจต่าง ๆ ในสมัยก่อน (ประมาณสิบปีของนิยายเรื่องนี้) จะมีเรื่องของพาวเวอร์ไดนามิกเข้ามาเกี่ยวข้อง (ผู้ใหญ่ข่มผู้น้อย) ยิ่งในช่วงวัยนั้น เวลานั้น ดารัณไม่สามารถต่อกรอะไรกับข้อเสนอที่แม่พี่ใหญ่เสนอได้เลย ดารัณจำต้องเลือกทางออกที่ดีที่สุดด้วยการปล่อยพี่ใหญ่ไป
.
ปล่อยเพราะรัก และปล่อยเพราะอยากรักษาชีวิตน้อย ๆ อีกชีวิตในท้อง ทุกอย่างมันดีไปหมด ไม่รู้จะพูดยังไงให้ทุกคนรู้ว่านิยายเล่มนี้ดีมาก ๆ เท่าได้อ่านเอง ‘รักษ์’ ในที่นี้สื่อสารผ่านตัวละครดารัณได้เด่นชัดที่สุด ความหมายที่บันทึกไว้ในพจนานุกรมก็ไม่ได้สิ่งที่ดารัณได้เลือกปฏิบัติกับคนที่ตัวเอง ‘รัก’
—
เนื้อหาค่อนข้างหน่วง แต่มันดีมาก ๆ ตอนที่พวกเขารักกัน เรารู้สึกได้เลยว่ารักสุดหัวใจ ตลอดเวลาที่อ่านนิยายเล่มนี้ ไม่มีจุดไหนที่เรารู้สึกสงสัยในความรักที่พวกเขามีให้กันเลย ในวันที่พี่ใหญ่เหลือแต่ตัว พอรู้ว่ามีอีกชีวิตที่ต้องดูแล พี่ใหญ่ก็ไม่เกี่ยงงาน ออกไปทำงาน หาเงินมาให้ดารัณไว้ใช้จ่าย
.
เราชอบมาก ๆ ตอนที่เห็นพวกเขาอยู่ด้วยกัน เห็นว่าเขาดูแลกันแบบไหน ไม่ว่าจะตอนสุข หรือตอนทุกข์ พี่ใหญ่บอกว่ารักดารัณยังไง ก็แสดงออกให้เห็นอย่างนั้น ไม่มีสักแวบที่ทำให้เราได้รู้สึกเลยว่าวินาทีนี้พวกเขาไม่รักกันจริง ๆ พวกเขารักกันขนาดนี้ ทำไมไรต์จับพวกเขาแยกออกจากกันนานจังเลยละคะ![]()
.
พอชีวิตมีจุดผิดพลาดหนึ่งเรื่อง เรื่องที่สอง สาม สี่ก็จะตามมา ชีวิตดารัณเป็นแบบนั้นเลย วันที่ดารัณต้องตัดสินใจเลือก เราแอบลุ้นให้พี่ใหญ่มองเห็นความผิดปกติเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ดารัณแสร้งทำขึ้นมา แต่ใจคนเราเวลาที่โดนบั่นทอนความรู้สึก โดนลดคุณค่าจากคนที่ตัวเองรักนี่มันจะไปไหวได้ยังไงเล่า ฮื่ออออ
.
หลังจากที่ตัดสินใจเลือกครั้งนั้นด้วยการปล่อยพี่ใหญ่ไป ดารัณก็ยังต้องพบเจอการสูญเสียอีกหนึ่งครั้ง หลังจากนั้นชีวิตดารัณก็พลิกผันมาเป็นอย่างปัจจุบันเสมอมา เมื่อขาดหัวหน้าครอบครัว ดารัณที่รู้สึกผิดว่าตัวเองเป็นต้นเหตุก็บอกตัวเองให้ลุกขึ้นมาดูแลทุกคนในบ้าน จนไม่มีเวลาเหลือไปดูแลตัวเอง
—
ปมเป็นผลจากการตัดสินใจ เรายอมรับดารัณอย่างนึงเรื่องความสู้ชีวิต นางเอกคาร์แร็คเตอร์แบบนี้เป็นสเปคเราอยู่ละ แต่ดารัณคือซูเปอร์ดูเปอร์ไปเลย รับหน้าที่เป็นหัวหน้าครอบครัวตั้งแต่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ ทำงานส่งน้องสองคนเรียนหนังสือ ‘ดาว’ อยากได้อะไรก็หามาให้ได้ทั้งนั้น ‘ดนัย’ เลือกทางเดินผิดพลาดก็ไม่รอช้าที่จะช่วย
.
รัณคิดดีมาก ๆ แม้จะต้องแบกรับความรู้สึกที่ว่าตัวเองเป็นต้นเหตุเรื่องราวทั้งหมด แต่ก็ไม่เคยอยากให้ใครนึกสงสาร เรารู้แหละว่าภายใต้ความเข้มแข็งมันซ่อนเด็กสาววัยสิบเจ็ดคนนั้นอยู่ แต่ด้วยหน้าที่ที่มี ทำให้ดาวไม่มีแม้แต่เวลามานั่งน้อยเนื้อต่ำใจตัวเอง ในหัวมีแต่เรื่องงาน และเรื่องเงิน
.
รัณทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวได้ดีอย่างที่เคยบอกพ่อไว้ งานหนักไม่เกี่ยง ทำได้ทั้งนั้น ชีวิตมีแต่งาน งาน งาน เสร็จงานแรก กลับบ้านไปพัก ตื่นมาก็ต้องลุกไปทำงานที่สอง ชีวิตผกผัน จนกระทั่งพิษเศรษฐกิจคืบคลาน ต้องเปลี่ยนงาน ตอนนั้นเองที่ทำให้ดารัณกับพี่ใหญ่ได้กลับมาอยู่ใกล้กันแค่ชั้นตึกกั้น
.
แต่กว่าจะได้เจอกันเราลุ้นจะแย่ อยากให้เขาได้เจอกัน เพราะเวลาได้เห็นฝั่งพี่ใหญ่พี่เขาก็คิดถึงรันตลอด ส่วนรัณน่ะเหรอ ว่างเว้นจากการทำงาน ทุกแวบก็จะคิดถึงพี่ใหญ่อยู่เสมอเหมือนกัน ความคิดถึงที่พวกเขามีต่อกัน ทำให้เรารู้สึกตรงนี้แหละว่า ไม่มีวันไหนที่พวกเขาไม่รักกันเลย เสี้ยววินาทีของความคิดพวกเขามีกันและกันเสมอ
—
ตอนที่ได้กลับมาเจอกันทุกอย่างมันไม่ได้ง่าย หนึ่ง สอง สาม แบบที่เราคิด เพราะตอนจบดันจบไม่สวย แต่ว่านะทุกคน ต่อให้กำแพงในใจที่รัณสร้างไว้สูงแค่ไหน แต่กับพี่ใหญ่ คนที่เคยทำลายมันได้เมื่อสิบหกปีก่อนเป็นยังไง วันนี้ก็ยังเป็นแบบนั้น ไม่มีใครมองดารัณได้ทะลุปุโปร่งเท่าพี่ใหญ่อีกแล้ว
.
แล้วพี่ใหญ่คือรักรัณมาก รักชนิดที่ว่าพอได้กลับมาเจอกันแล้วก็พร้อมจะตัดทุกสิ่ง คำพูดคำใดที่ดารัณเคยทิ้งท้ายเอาไว้พี่เขาเก็บมาใส่ใจทั้งหมด วันนี้ต่อให้ต้องเลือกดารัณแล้วทิ้งสิ่งอื่น พี่ใหญ่ก็สามารถทิ้งได้เลย เพราะชีวิตนี้ขาดทุกอย่างได้ ยกเว้นดารัณ โอ้ยยยย มันจะไอ้นั่น เราจะร้อง T^T
.
เรื่องมันไม่ใช่แค่ใครรักใคร แต่คือพวกเขารักกัน ตอนพี่ใหญ่จีบรัณใหม่อีกครั้ง โดยมีตัวช่วยแสนพิเศษอย่างดาวคือเรายิ้มแก้มจะแตก ทุกคนเชียร์อัพพี่ใหญ่มาก แม้แต่แม่ของรัณก็ไม่ปิดกั้นความรักของพี่ใหญ่ ทั้งที่รู้ดีว่าสองคนนี้จากกันด้วยเรื่องอะไร อีกทั้งยังบอกให้รัณคุยกับพี่ใหญ่ดี ๆ อีก อยากกราบตักแม่
.
เราชอบการสอดแทรกความรู้สึกในใจของรัณที่ถูกฉาบทับไว้ด้วยการแสดงออก แสดงออกอย่างนึง แต่ใจรักเขาจนจะบ้า มันหน่วงแต่มันดีจริง ๆ ทุกคน จะพูดไงดีอะ มันดีมาก ดีจนอยากบอกว่าชีวิตของการเป็นนักอ่านทุกคนต้องหยิบมาอ่าน งานของคุณราตรีอธิฐานมักจะทิ้งความรู้สึกในใจเราหลังอ่านเสมอเลย
—
เป็นการอ่านนิยายรักแล้วรู้สึกถึงการกระทำของพระนางที่เปี่ยมไปด้วยคำว่ารักมาก ๆ อีกเรื่องในทุก ๆ การแสดงออก ไม่ว่าจะตอนรักวัยเรียน หรือตอนที่เขากลับมาเจอกันอีกครั้งในรอบสิบหกปี เวลาพวกเขาร่วมรักกันความรักมันโอบล้อมไปหมด มากซะยิ่งกว่าความต้องการทางเพศพวกนั้นอีก จะบ้าอะ ไรต์ทำได้ไง ![]()
—
ชอบหลายซีนมาก ๆ ดารัณควรค่าแก่การถูกรักมากที่สุด ไม่ว่าจะกับใครดารัณก็ใจดีด้วยไปหมด ทั้งกับ ‘คุณเล็ก’ ที่มองดารัณเป็นนางฟ้าคอยพิทักษ์ตัวเองตลอดมา แถมยังเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างค่ายดนตรีขึ้นมาอีก ความช่วยเหลือในวัยเยาว์ที่ดารัณมอบให้สร้างความประทับใจให้คุณเล็กไม่เคยลืม
.
[ดารัณ กับ ดนัย] ก๊อกน้ำตาเกียมเปิดได้เลย ใครมีพี่น้องร้องไห้แน่ เมื่อเคยเป็นที่รักของพี่สาวมาตลอด กระทั่งวันหนึ่งพี่สาวมีสิ่งอื่นให้โฟกัสมากกว่ามันก็อดจะน้อยใจไม่ได้ นี่เข้าใจทั้งคู่เลย ฝ่ายดารัณเองก็พยายามที่จะดูแลทุกคนให้ทั่วถึง แต่ลืมนึกเรื่องเล็ก ๆ ตรงนี้ไป พอเขาได้คุยกันเราน้ำตาแตก T^T
.
[ดารัณ กับ แม่] แม่ของดารัณคือพระในบ้านที่แท้จริง เย็นจนไม่รู้จะเย็นยังไง ตอนลูกทำผิดพลาด ก็ไม่ต่อว่า ซ้ำยังช่วยหาทางออกและช่วยหาทางออกของปัญหาให้ คำสอนดี ๆ ที่ออกมาจากปากของแม่สามารถนำมาปรับใช้ได้จริงแทบทุกประโยคที่แม่พูด เราอ่านแล้วเราโคตรจะรัก ‘แม่เดือน’ เลย
.
[ดารัณ กับ ดาว] ดาวเป็นเด็กที่น่ารักมาก พูดจ้อไม่หยุด ด้วยวัยของน้องอาจจะมีบางกิริยาที่ดูไม่น่ารัก แต่เรื่องความใฝ่เรียนต้องให้เขา ชอบที่เขาได้ DNA พ่อกับแม่ไปในตัว (ถึงส่วนใหญ่จะได้พ่อก็เถอะ) น้องเป็นตัวการสำคัญในการช่วยลุงใหญ่จีบพี่รัณเลยนะ ดูสินะ แสบได้พ่อ![]()
.
[ดารัณ กับ พี่ใหญ่] อันนี้คือที่สุดแล้ว ความรักของพระนางคู่นี้ไม่ได้หาอ่านได้ง่าย ๆ พล็อตเมโลดรามาก็จริง แต่ใครจะเขียนเมโลดรามาที่เล่นกับตัวละครได้ลึกทุกอณูความรู้สึกขนาดนี้อีก พวกเขาอาจจะไม่ใช่คู่รักที่ได้ใช้เวลาร่วมกันมากที่สุด แต่ความรักที่พวกเขามีให้กันจะฝังลึกอยู่ในหัวใจเราไปอีกนาน
.
ตั้งแต่มัธยมแล้ว เราชอบมากเลย ชอบทุกอย่างที่พี่ใหญ่ใส่ใจรันเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เวลามีกิจกรรมอะไร เพื่อนเกินครึ่งโหวตรัณ พี่ใหญ่จะแทงสวน คำตอบของการกระทำเดาไม่ยาก แต่พอพี่ใหญ่เล่าให้ฟังจากมุมมองเขาเองเราได้เห็นดีเทลที่มันชัดขึ้น ยิ่งตอนสัมภาษณ์รายการ ‘ไม้เรียว’ เรายิ้มเหมือนคนบ้า![]()
.
นี่ชอบเวลาพี่ใหญ่มองรัณ สายตาเขาไม่เคยเปลี่ยนไปเลย เมื่อก่อนรักยังไงปัจจุบันก็ยังรักอยู่อย่างนั้น รัณและพี่ใหญ่ยังคงเป็นรักแรกและรักเดียวของกันและกันเสมอมา ตัวรัณเองก็รักพี่ใหญ่เสมอมา วันที่ตัดสินใจปล่อย ไม่ใช่เพราะไม่รัก แต่เพราะรักมากต่างหาก รักจนทนเห็นเขาร่วมใช้ชีวิตลำบากด้วยกันไม่ได้
.
การตัดสินใจของรัณ รัณล้วนมองไปที่ผลลัพธ์ที่คนที่ตัวเองรักจะได้รับ อย่างพี่ใหญ่ก็ได้ไปเรียนต่อ ได้กลับไปใช้ชีวิตทายาทเศรษฐี ได้บริหารงานอย่างที่ควรจะเป็น ส่วนรัณต้องสูญเสียความฝันและตัวตนก็ไม่เป็นไร แค่รักษาครอบครัวที่อบอุ่น ได้สนับสนุนความฝันน้อง ๆ ได้แบ่งเบาแม่แค่นี้ก็พอแล้ว
—
ไปลองอ่านกันค่ะ เราชอบมาก ๆ ชอบที่ต่อให้ทั้งคู่จะพลัดพรากจากกัน แต่เขาไม่เคยหยุดรักกันเลย เป็นอีกเรื่องที่อยากให้ทุกคนไปอ่านแล้วเก็บรายละเอียดต่าง ๆ เอาเอง เราเล่าในมุมของเรา ไม่มากเท่าที่ทุกคนจะได้ค้นพบด้วยตัวเองแน่นอน อ่านจบแล้วมูฟออนไม่ได้ รักพวกเขา ความรักของพวกเขาตราตรึงจริง ๆ