“จะจีบเหรอ ไปบอกเลิกแฟนก่อนไป”
“ช่วงนี้มีเจ้ากรรมนายเวรมาตามติด เลยไม่มีเวลาไปสุงสิงกับใคร”
✦ พาย & พลรบ ✦

‘พาย’ ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความมึนงงเพราะเจอผู้ชายอยู่เต็มห้องพักไปหมด แต่นี่ยังไม่หมด เพราะพบว่ารูปร่าง หน้าตา น้ำเสียงของตัวเองเปลี่ยนไปอย่างกับคนละคน ทุกคนที่รายล้อมอยู่รอบตัวเรียกเธอว่า ‘พัพฟ์’ จนเจ้าตัวผิดสังเกต หลังจากที่เพื่อน ๆ เดินออกไปจนหมดเหลือแต่ ‘พลรบ’ บัดดี้รุ่นพี่ของเจ้าของร่าง

ตอนแรกก็ไม่อยากจะเชื่อ แต่หลักฐานและเรื่องประหลาดที่เกิดขึ้นทำให้พลรบค่อนข้างเชื่อสิ่งที่พายพูดมากขึ้นหลังจากที่ได้โทรไปสอบถามอาการของพายจากป๊า ด้วยการอ้างว่าเป็นเพื่อน ก็เลยรู้ว่าจริง ๆ แล้วร่างของพายยังนอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล พอหลักฐานต่าง ๆ เริ่มชัดเจนว่าคนตรงหน้าไม่ใช่พัพฟ์

ทั้งคู่เลยต้องช่วยกันหาทางออก เพราะพลรบเองก็อยากได้พัพฟ์คืนมา ถ้าทีมขาดพัพฟ์ไปแบบนี้คงทำงานลำบากขึ้นอยู่พอสมควร ไหนจะพายที่ดูเป็นคุณหนู ต่อสู้ไม่เป็นอีก ส่วนพัพฟ์ก่อนหน้านี้ก็กำลังปฏิบัติการอยู่ แต่เสียสมาธิก็เลยโดนยิงจนต้องหามส่งโรงบาล ตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าพายเข้ามาอยู่ในร่างแล้ว

การอาศัยอยู่ในร่างผู้ชายไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับพายเลย เพราะระบบการทำงานของร่างกายไม่เหมือนผู้หญิงทั้งหมด อย่างน้อยก็ตอนตื่นน้อน ที่มีไอ้นั่นตื่นขึ้นมาด้วย ไหนจะเวลาปวดฉี่ที่ต้องหยิบจับน้องชายของพัพฟ์ขึ้นมา ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้อยากทำแบบนั้นเลยแท้ ๆ พายพยามหาทางเอาตัวเองกลับร่างเดิม เริ่มตั้งแต่นั่งสมาธิไปจนถึงพึ่งหมอผี

พาย (ในร่างของพัพฟ์) ยังคงต้องทำตัวเป็นพัพฟ์ ยังต้องนอนที่แฟลชตำรวจและพายต้องกลับเข้าทีมไปทำงานหลังจากที่พักฟื้นเสร็จโดยมีพลรบคอยประกบอยู่แทบตลอดเวลา ทั้งคู่ตัดสินใจบอกเพื่อนสนิทของพายด้วยการนัดเจอและพูดคุยให้เพื่อนฟัง รวมถึงบอกคนในทีมถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น

เลิฟไลน์น่ารักมาก ทุกคนไม่ต้องกังวงว่ามันจะออกมาเป็นฟีลนิยายวาย เพราะสำหรับเราตอนอ่าน รวมไปถึงความรู้สึกของตัวละครอย่างพลรบ เขาไม่ได้ทำให้เรารู้สึกว่ามันไปถึงจุดนั้นเลย เพราะเขาใช้ชีวิตกับพัพฟ์มาหลายปี ไม่เคยมีความรู้สึกอะไรด้วย เพิ่งจะมามีก็ตอนที่พายเข้ามาอยู่ในร่างพัพฟ์นี่แหละ

อยากให้ทุกคนไว้ใจในความกุ๊กกิ๊กกุ๊กหม่ำ เพราะพระเอกคุณแนนเล่นกับใจเก่งเหมือนกันหมด และถึงแม้ว่าพลโร้บบบจะถนัดเรื่องกวนประสาท แต่สกิลเทคแคร์สาวไม่เป็นสองรองใคร อ่านแล้วรู้สึกว่าพลโร้บโคตรเท่ โคตรอันตราย รู้สึกเหมือนหัวใจโดนหัวหน้าหน่วยคอมมาโดจู่โจมอยู่ตลอดเวลา

แอบมีดราม่านิด ๆ (?) ด้วยความที่ป๊ากับแม่เลิกกันตั้งแต่เด็กเพราะครอบครัวของป๊าไม่ยอมรับ ทั้งสองเลยแบ่งลูกกัน ตอนแรกก็ตัดพ้อว่าทำไมแม่ไม่เอาตัวเองมาอยู่ด้วยกัน แต่พอรู้เหตุผลของแม่ก็คือแม่ทำถูกแล้วทุกอย่าง แต่แม่ก็ต้องอยู่กับพัพฟ์แบบไม่ได้สุขสบายเท่าที่พายอยู่กับป๊า ไม่รู้ว่ามีความสุขมากน้อยแค่ไหนอ่ะ

ระหว่างนั้นก็มีเรื่องราวเกี่ยวกับการค้ายาที่พลรบต้องสืบหาแล้วเรื่องราวก็ดันมาพัวพันกับครอบครัวของพาย ป๊าก็เลยตกเป็นผู้ต้องสงสัยไปด้วย เรื่องราวและบุคคลค่อย ๆ พัวพันเข้าหากันจนสุดท้ายก็รู้ว่าคนผิดเป็นพวกเดียวกันทั้งหมด ทั้งเรื่องค้ายาและคนที่สร้างซีนอุบัติเหตุให้พายพลัดตกเรือ

ระหว่างทางก็มีการสกินชิพกันบ่อยให้ได้คันหัวใจยุบยิบ เอาเป็นว่าใครที่ชอบการอ่านแบบเซ็กซ์ซีนจุก ๆ ไม่ต้องคาดหวังมากนะคะ มาดูพลโร้บบบจีบพายดีกว่า เขินกว่าเย้อออ เวลาเขาสกินชิพกัน มันเขินง่ะ พลโร้บบบบบคือน่ารักมากจริง ๆ มีความขอตักตวงไว้ก่อนที่พายจะไปเรียนต่อที่ซิดนีย์หนึ่งกรุบ

ซีนที่พลรบกับพายพากันตามหาความจริงเรื่องพัพฟ์กับพาย แล้วก็ไปเจอแม่ครั้งแรก แบบ...ฮื้อ เจออะไรแบบนี้เข้าไปแล้วมันบีบหัวใจมาก ประทับใจในสิ่งที่พัพฟ์อยากทำเพื่อแม่เป็นครั้งสุดท้ายจริง ๆ ถึงได้บอกว่าถ้าพัพฟ์ยังอยู่ เรื่องของพัพฟ์ต้องดีมากแน่ ๆ เลยย นี่สินะ คนที่ทำให้เรารักได้ ทั้งที่ไม่เคยเห็นหน้า
.
อีกพาร์ทคือตอนที่พายกลับมาจำทุกอย่างได้ตอนที่เห็นรูปพัพฟ์ในงานทำบุญครบร้อยวันแล้วล้มลงไป บีบใจผ้มมาก การที่ต้องรู้ว่าพี่ชายต้องมาจากไปโดยที่ยังไม่ทันได้เจอหน้ากันเลยมันก็แบบ... ฮื้อออ อธิบายไม่ถูกอ่ะ แต่หน่วงจังเลย จนกลับมาอ่านกี่ครั้งหรือเห็นคนพูดถึงนิยายเรื่องนี้ เราก็ยังคิดถึงพัพฟ์อยู่อ่ะ แงงงง

เหนือสิ่งอื่นใดก็คือคาแรคเตอร์ของพลรบที่เป็นคนมีความคิดความอ่าน เหมาะกับการเป็นผู้นำ มีเหตุผล มีวุฒิภาวะทางความคิด และสามารถดูแลจัดการทุกอย่างได้ดีมาก ๆ ทั้งเรื่องงาน เรื่องส่วนตัว ตอนที่พายตื่นมาแล้วลืมพลรบผ้มแอบซึม แต่พลโร้บบของเราไม่เคยยอมแพ้เรื่องของพายเลย ผ้มฟริน