“ไหนว่าหวงความโสด”
“ก็เจอแล้วนี่ไง...คนที่ทำให้พี่ไม่อยากเป็นโสด”
✦ มะนาว & ภีม ✦
อ่านแล้วเหยินจะตาย ยกให้เป็นเล่มที่ภาพรวมเรื่องราวดีที่สุดในเซ็ตสำหรับเรา ปกตินิยายคุณแนนเวลาอ่านจะรู้สึกว่าช่วงใกล้จบมันจะเร็วไปนิดนึงถ้าเทียบกับเหตุการณ์ในเรื่อง แต่เรื่องนี้จัดสรรเนื้อหาดีขึ้นมาก
—
จากเรื่องที่ผ่าน ๆ มา เรานึกภาพไม่ออกด้วยซ้ำว่าถ้า ‘มะนาว’ จะมีแฟน แฟนของมะนาวจะเป็นแบบไหน เพราะคุณแนนเล่าภาพจำของมะนาวให้เราเห็นในรูปแบบของนักศึกษาแพทย์ที่ทุ่มเวลาให้กับการเรียนและการตามศิลปินเป็นหลัก กระทั่งได้มาเจอกับพี่ ‘ภีม’ ตัวซีเคร็ตอีกคนของ ‘ปาลกุล’ ใช่เลย มันต้องคนนี้เท่านั้น!
.
หลังจากแม่เสียชีวิต นาวตกอยู่ในความดูแลของคุณป้า เพราะพ่อต้องทำงาน ไม่ได้มีเวลาให้มากเท่าที่ควร แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เกิดช่องว่างระหว่างนาวกับพ่อ แต่ด้วยความที่กลัวว่าหลานสาวจะขายไม่ออก ผู้เป็นป้าจึงเป็นตัวตั้งตัวตีในการนัดดูตัวกับลูกหลานบ้านโน้น บ้านนี้ให้อยู่เรื่อย
.
กระทั่งการนัดทานข้าวครั้งล่าสุด ผู้ชายที่นาวเจอดันเป็นรักแรกของตัวเองตอนมอต้น ‘หม่อมหลวง ภีมภัทรกุล ปาลกุล’ พี่ประธานนักเรียนที่นาวเคยสร้างวีรกรรมที่คาดว่าอีกฝ่ายน่าจะจำไม่ลืมเอาไว้ ด้วยการสปินคิกประทับต้นคอ แต่พอได้ลองทดสอบความทรงจำ กลับพบว่าพี่ภีมจำตัวเองไม่ได้แม้แต่นิด
.
การได้เจอรักแรกในรอบเก้าปีไม่ได้ทำให้นาวใจเต้นแรงเหมือนวันวาน เพราะความรู้สึกต่าง ๆ จางลงตามช่วงเวลา ความสนใจคนตรงหน้าแทบจะหมดไป จนได้รู้ว่าเมนคนแรกของตัวเองเป็นซีอีโอของบริษัทผู้จัดอีเวนต์คอนเสิร์ตแบบครบวงจร ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นนายทุนหน้าเลือด ในฐานะผู้บริโภค เธอควรจะได้คอมเพลนสักนิด(?)
—
เลิฟไลน์น่ารักมาก ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ถูกใจกันตั้งแต่แรกเจอ แต่ด้วยความที่รู้ทันกัน ต่างฝ่ายต่างจึงมองเห็นผลประโยชน์จากการ ‘รู้จักกันไว้’ ตามคำแนะนำของผู้ใหญ่ ด้วยพี่ภีมเองไม่ได้อยากผูกพันธ์กับใคร นาวเองก็มองว่าการมีแฟนเป็นเรื่องไกลตัว อยู่โสด ๆ สวย ๆ วิ่งตามติ่งศิลปินแบบนี้ก็มีความสุขดีอยู่แล้ว
.
กระทั่งได้เจอกับผู้ชายที่เป็นรักแรก พี่ภีมยังเป็นผู้ชายคนเดียวที่ทำให้นาวเฉียดเข้าใกล้ความรู้สึกชอบพอ กระทั่งได้กลับมาเจอกันอีกครั้งแล้วพี่ภีมเปิดปากพูด ขึ้นต้นด้วย ‘ผม’ ลงท้ายด้วย ‘ครับ’ พูดจาสุดภาพตามภาพลักษณ์ของผู้บริหาร แต่นาวดูออก ว่าสิ่งที่พี่ภีมเปล่งออกมาเต็มไปด้วยความกวนประสาท หรือแอบแซะอยู่ในที
.
จนบางทีก็แอบคิดอยู่เหมือนกัน ว่าตอนนั้นไปแอบชอบรุ่นพี่คนนี้ได้ยังไง แต่ความกวนประสาทของพี่ภีมกับนาวมันไม่ได้กวนแบบน่าหมั่นไส้อะ มันเป็นฟีลรู้ทันกัน แต่ถ้านาวบอกให้ไปซ้ายพี่ก็จะไปขวา พี่ภีมอยากให้ไปขวานาวก็ไม่เอาด้วย เป็นการต่อปากต่อคำที่น่ารัก อ่านแล้วยิ้มเหมือนคนบ้า
.
จากที่ตั้งใจแค่ว่าจะคอมเพลนผู้จัดเรื่องการกดบัตรคอนฯ ราคาบัตร ผังบัตรต่าง ๆ พี่ภีมก็เอาแต่จะวกชวนมาคบตบตาผู้ใหญ่เพื่อเป็นไม้กันหมา ไม่ให้ผู้ใหญ่ในบ้านนัดไปดูตัวอยู่อย่างนั้น แรก ๆ ก็กวนประสาท ดักทาง ปิดโอกาสกันไปมา อยากได้เป็นแฟนหลอก ๆ แต่หลัง ๆ เห็นโคตรชัดว่าจีบจริง!
.
เข้าใจนาวทุกอย่าง พี่ภีมดีทุกอย่าง เข้าใจนาว เข้าใจวิถีติ่งเกาหลี ไม่เคยดูถูกความชอบ แถมยังสนับสนุนให้นาวได้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบอยู่หลายครั้ง และที่สำคัญพี่ภีมเป็นซีอีโอที่มีวิสัยทัศน์เข้าใจผู้บริโภค นาวถึงได้รู้ตัวว่า ไม่ว่าจะเป็นเมื่อตอนมอสองหรือตอนปีสี่ นาวแก้แพ้ทางให้พี่ประธานนักเรียนอยู่เดียว
.
พี่ภีมเป็นพระเอกที่เราชอบมาก ๆ พอ ๆ กับ ‘ธาม’ แล้วก็พี่ ‘กัส’ พี่ภีมเป็นคนที่ตรงไปตรงมาที่สุด เท่าที่คน ๆ หนึ่งจะเป็นได้เลย ซื่อตรงกับความรู้สึกของตัวเองมาตั้งแต่ต้นเรื่อง อะไรที่บอกไม่ก็คือไม่ อะไรที่ช่วยได้ก็รับปากว่าจะช่วย แม้แต่ตอนที่ขอนาวคบ พี่ภีมก็สื่อสารอย่างตรงไปตรงมาเสมอ รักเขา
—
ชอบพล็อต slow burn ตรงที่ได้เห็นพวกเขาค่อย ๆ แทรกซึมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน ไม่มีใครเร่งรัดกัน แต่พอรู้ตัวทุกอย่างมันตู้มมม ระเบิดความฟิน จากที่เขาเคยหยอกเอิญกันแล้วมองว่ามันน่ารัก พอความสัมพันธ์ชัดเจนมากขึ้น แล้วได้เห็นการแสดงออกผ่านภาษากาย อยากตายมันตรงนี้ ขอคนเข้าใจ
.
ชอบอะไรแบบนี้มาก เซ็กซ์ซีนที่มันน้อยแต่มากเนี่ย ผมฟินกับวิธีการแสดงความรักของพี่ภีมมากก จะกระอัก ไอ้พระเอกที่ติดแฟน ติดกลิ่น ติดสกินชิพแบบนี้น่ะ เดี๋ยวหอม เดี๋ยวจุ๊บ ทำเอาเราจะตายรอบที่ n ให้ได้เลย กับนาวพี่ภีมไม่เคยกักเรื่องการแสดงความรักเลย รักเขาาาาา
—
ปมก็มีนิดเดียวเลย เป็นเรื่องที่เข้าในความรู้สึกของทั้งคู่ เป็นอะไรที่พอเดาได้ ใครเป็นติ่งอยู่แล้วน่าจะเคยเป็นผู้ประสบภัย จังหวะต้องเลือกนี่มันยากมากนะ เข้าใจสิ่งที่นาวเลือก แล้วก็เข้าใจที่พี่ภีมนอยด์ จังหวะคลาดกันมันนิดเดียว แต่สร้างบาดแผลไว้ให้ทั้งคู่ค่อนข้างเยิน
.
เล่มนี้เราว่าคุณแนนทำได้ดีกว่าทุกเรื่องที่ผ่านมาในเซ็ต รู้สึกว่าทั้งนาวและพี่ภีมได้ใช้เวลาทบทวนกับการตัดสินใจของตัวเองอย่างถี่ถ้วนก่อนที่จะหันหน้าเข้าหากันเพื่อเริ่มต้นใหม่ ไทมิ่งเรื่องนี้ถูกจัดสรรได้ลงตัวที่สุดเลย มันไม่ใช่แค่ระยะห่างที่ตัวละครได้รับ แต่เราหมายถึงระยะเวลาที่นักเขียนใช้เล่าเรื่องในส่วนนี้ด้วย
—
ยกให้เล่มนี้เป็น No.1 สาขาเด็กแพทย์ ขอโทษหมอธาม ขอโทษพี่หมอกัส ขอโทษสังคม ผมแพ้พี่ภีมตั้งแต่แทนตัวเองว่าคุณกับผมแล้ว ไอ้ท่าทางนิ่ง ๆ ขรึม ๆ ไม่เอาใครแบบนั้นน่ะ เรากะแล้วว่าพอรู้ใจตัวเองพี่ภีมจะทำให้ผมแพ้ขนาดนี้ สิ่งที่ทำให้เล่มนี้ชนะขาดคือเรารักคาแรกเตอร์ของทั้งนาวแล้วก็พี่ภีม
.
อ่านจบแล้วยังฟินไม่หาย ไม่มีอะไรที่พี่ภีมกับนาวให้เราไม่ได้ อ่านไปเหยินไป มันฟิน มันฮ้อบบบบ โดปามีนหลั่งจนแก้มแดง รักทั้งนาว รักทั้งพี่ภีมเลย ชอบที่พวกเขาพูดคุย ปรึกษากันทุกเรื่อง อะไรที่ผิดพลาดไปก็เก็บมาเป็นบทเรียน ไม่โทษอีกฝ่าย เลิกโทษตัวเอง กับนาวน่ะ พี่ภีมเลิกมีมาดตั้งแต่แทนตัวเองว่าพี่แล้ว
.
ตอนที่ห่างกันแล้วต่างฝ่ายต่างคิดถึงกัน เราชอบที่พี่ภีมยัดเยียดตัวเองให้นาว แต่ก็คำนึงถึงระยะห่างเพราะไม่อยากทำให้นาวอึดอัด ส่วนนาวเองก็ไม่ปฏิเสธ เพราะรู้ใจตัวเองดีว่าไม่เคยเลิกรู้สึกกับพี่ภีมได้เลย ความซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเองมันส่งให้ตัวละครเด็กหญิงณิชาภากับพี่ประธานนักเรียนน่ารักไปหมดโลยย
.
ความธรรมดากับพล็อต slow burn เข้ากันสุด ๆ ละ ให้ฟีลเรื่อย ๆ ไปจนแก่อะ สิ่งละอันพันน้อยที่เขาทำให้กันในแต่ละวัน มันประกอบเป็นความเบาสบาย แต่น่ารักตะโกนในรูปแบบของของพวกเขา อ่านแล้วมีความสุขฉิบหายเลย นี่แหละ slow burn ที่ถูกต้อง ๆ เป็นอีกเรื่องที่เราจ่ายเงินมาดูเขารักกันแล้วคุ้มค่ามาก 
.
ชอบนะคะ นักธุรกิจที่ทำอะไรก็หวังผลตอบแทน แล้วพี่ภีมเนี่ยเจ้าเล่ห์มาก หลายรอบที่เราจะเคลิ้มตามแผนพี่ภีมพอ ๆ กับนาว ดีนะที่นาวมีสติ ส่วนเราน่ะเหรอ ตอบรับเฟกเดทไปตั้งแต่ครั้งแรกที่พี่ภีมยื่นขอเสนอแล้ว มะนาวเก่งมากลูก มีสติสมกับที่รักตัวเองอย่างดีมาตลอด ปล่อยให้มันหลงผู้ชายแค่เรานี่แหละ55555555555