‘หากรอยยิ้มในคืนฝนพรำเคยทำให้หัวใจหลงทางของเขาหวนคืนสู่ทรวงได้อย่างไร รอยยิ้มในวันนี้ก็ทำได้อย่างนั้น แดนไตรรู้แก่ใจว่าติดค้างเธอมหาศาลที่เห็นแสงสว่างในตัวเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า’
✦ แดนไตร มหานาค ✦
‘แดนไตร มหานาค’ นักเลงคุมบ่อน ผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง (ในทางที่ไม่ดี) ไปทั่วพระนคร ทั้งศัตรูลูกล้อก็พากันแตกฮือเพราะแค่ได้ยินชื่อเสียงเรียงนาม ได้รับมอบหมายงานให้มารับตัวล่าม ‘รวี พรอำไพ’ ครูสาวผู้ซึ่งเดินทางมาจากบ้านโป่ง ราชบุรี ที่จะใช้งานในวันเจรจาเรื่องการค้าฝิ่นกับคู่ค้าต่างชาติ
.
แต่เรื่องราวกลับตาลปัตร เมื่อวันนัดเจรจาครั้งแรกไม่เป็นไปตามนัด ความจำเป็นของครูสาวบ้านนอกสำหรับนายห้างที่ทำธุรกิจสีเทาจึงไร้ค่า เมื่อไร้ค่า ก็ควรแก่การฆ่าทิ้ง แต่เนื่องด้วยหมารับใช้ผู้นี้ ไม่ทำร้ายเด็ก สตรี คนชรา และผู้บริสุทธิ์ จึงเลือกเก็บครูรวีไว้ในที่ปลอดภัย ด้วยรูปแบบของตนเอง
.
คุณครูสาวถูกนำตัวมาที่กินรีบาร์ บาร์ที่เต็มไปด้วยแมงดาคุมซ่อง และโสเภณี ด้วยพื้นฐานที่มิใช่คนพูดคำหยาบ พอมาเจอคนร้อยพ่อ พันแม่อยู่ในสถานที่เดียวกัน ครูสาวก็จำต้องปรับตัวให้อยู่รอดปลอดภัย แล้วค่อยหาทางหนีออกไปทำตามความฝัน ที่ไม่ได้รู้เลยว่าจบลงไปตั้งแต่พาตัวเองเข้ามาพัวพันกับคนกลุ่มนี้
.
เมื่อไม่รู้ลู่ทางหนี เนื่องจากเพิ่งจะเคยเข้ามาพระนครเป็นหนแรก ทุกสิ่งที่เมืองหลวงทั้งแปลกใหม่ บางเวลาทำให้ครูรวีเพลิดเพลินไปกับสิ่งของ รถรา เสื้อผ้า ผู้คนที่ไม่เคยได้เห็นอย่างที่บ้านนอก ก็ทำให้หลงลืมช่วงเวลายากลำบาก และชะตาชีวิตที่ตรากตรำอย่างที่เป็นอยู่ไปได้บ้าง
.
โชคยังดีที่สาว ๆ ในซ่องต่างเห็นอกเห็นใจครูสาว ที่บัดนี้กลายเป็น ‘นังหวี’ เมียไอ้ไตร ด้วยคาดเดาไปว่าหญิงสาวท่าทางซื่อบื้อไม่มีทางตามเล่ห์กลของนักเลงหนุ่มทัน คงจะหลงรูปงามของแดนไตรแล้วหนีตามเขามาอย่างที่ทั้งคู่จงใจให้ทุกคนเข้าใจไปตามนั้น จะมีก็แต่ครูรวีและแดนไตรที่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร
.
แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่วายต้องสับสน เมื่อนักเลงหนุ่มใส่ใจครูสาวเกินเบอร์ จนเพื่อนโสเภณีในซ่อง แมงดา หรือแม้กระทั่งเพื่อนซี้สามพญายังเข้าใจไปตามนั้น ว่าแดนไตรรักคุณหวีมากกก ก็แหม ลูกพี่ก็เปย์ขนาดนั้น ให้เงินไปตัดเสื้อ พาไปดูหนัง นั่งรถเล่นรอบพระนคร ส่งข้าว ส่งน้ำขนาดนี้ ดูยังไง้ ยังไงก็หลงเมียหัวทิ่มดิน
.
ด้วยความดีที่ได้รับ และสิ่งที่ตาเห็น บวกคำบอกเล่าแบบปากต่อปากที่ได้ยินเรื่องของแดนไตรจากบุคคล ทำให้ครูรวีเกิดมองแดนไตรเปลี่ยนไป ไม่ว่าชะตาชีวิตจะเล่นตลกกี่ครั้ง และแม้ว่าทุกครั้งจะมีต้นเหตุมาจากชายคนนั้น คนแรกที่ครูสาวคะนึงหาก็ยังเป็นเขาอยู่ร่ำไป แดนไตร มหานาค
.
สายใยบาง ๆ จากความใกล้ชิดของทั้งคู่ ผูกพันจนก่อเกิดความรู้สึกลึกซึ้งขุมหนึ่ง ที่ตัวพี่ไตรของพวกเราไม่กล้ายอมรับความรู้สึกนั้น ด้วยกลัวสิ่งที่จะตามมาหลายอย่าง ความรักกับชีวิตนักเลงนั้นแทบจะนับเป็นสิ่งต้องห้าม แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่อาจห้ามหัวใจของคนทั้งสอง
.
พัฒนาการความรักของทั้งคู่ดีมากเลย เราชอบพี่ไตรเวลากวนประสาทครูรวี มันกวนตีน กวนใจ ค่อย ๆ จีบวันละนิด ให้สาวรู้สึกว่าไปไหนไม่รอด แล้วทุกคนในซ่องต่างบอกนังหวีว่าอย่าไปหลงคารมนักเลง บ้างก็ยุให้หาผัวใหม่ แต่ยัยหวีของพวกหล่อนก็ช่างภักดี ผัวโผล่มาทีก็ยิ้มหน้าบานไปค่อนวัน5555555555
—
‘ถูกแล้วที่ผมต้องชดใช้บาปเข้าสักวัน เพราะสิ่งเดียวในชีวิตนี้ที่ผมทำไม่ผิด ก็คงจะมีแค่เรื่องคิดรักคุณเท่านั้น’ เลิฟไลน์ดีมาก ๆ ปปหัวใจพี่ไตรเหมือนตอนหัวใจพี่พันแสงเลย พระเอกคุณครามถือกำเนิดขึ้นมาเพื่อเล่นกับใจคนอ่านร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่รับฟามเห็นต่าง
.
แรกเริ่มทำเชิง หน้าตึงใส่สาว แต่ที่ไหนได้ ทำทรงไปงั้น แต่โอเลี้ยงไม่ขาด ของคาวไม่ลืม ของหวานไม่พร่อง พ่อนักเลงใหญ่ จะจีบสาวทั้งทีดันไปปากดีกับเขาไม่เว้นวัน จริง ๆ แล้วพี่เขาตั้งใจแหละค่ะ หาเรื่องซื้อน้ำ ซื้อข้าวให้สาว แต่ไม่เคยจีบสาว เลยไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไง แดนไตร มหานาค เสียทรงมาก55555555
.
แต่พอเอาจริง เอาจัง ผสมทีเล่นทีจริง พี่ไตรก็น่าโดนตีอยู่บ้างนะ ชอบทำให้ครูรวีสับสน ทั้ง ๆ ที่รักเขาออกปานนั้น ใส่แว่นไม่ใช่กันแดดหรืออะไรนะ กันคนเห็นแววตาจริง ๆ ที่วอกแวกสั่นไหว โดยเฉพาะเวลาจีบสาว ช่างไม่สมกับไอ้คนที่พูดคำว่า ‘ไอเลิฟยู’ ออกมาได้ง่าย ๆ เล้ยยย
.
หลายครั้งที่พวกเขาแลกเปลี่ยนเรื่องราวโดยไม่ตัดสินกัน ถ้าเรียกให้ตรงยุคสมัยก็ประหนึ่งเป็นการ *Deep talk* ได้ฟังเรื่องของคนที่ตัวเองรัก ความฝัน และอนาคตที่มีตัวเราอยู่ในนั้น เป็นภาพที่ใครได้นึกตาม ได้ฟังก็ต้องรู้สึกรักคนของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหมือนที่พี่ไตรตกหลุมรักครูรวีรอบที่ n
.
ชอบที่ให้ตัวละครได้เรียนรู้ตัวตนของกันและกัน คุณครูรวีนี่เกิดมาเพื่อเป็นครูจริง ๆ อะ มองเห็นและเชื่อมั่น ดั่งที่เคยถูกสอนมาว่า ‘คนเราเปลี่ยนแปลงกันได้’ เพราะความเชื่อมั่นในตัวครูรวีที่ส่องประกายจนพี่ไตรมองเห็นโอกาสริบหรี่ในการเปลี่ยนแปลงตัวเองขึ้นมาอีกครั้ง พลังแห่งรักที่แท้ ฮื่อออ
—
ปมเป็นเรื่องที่โรมรันพันตูของทุกปัญหาจากการเลือกใช้ชีวิตนักเลงของพี่ไตรค่ะ ด้วยอย่างที่เห็นว่าการเดินบนเส้นทางสายนี้จำต้องละทิ้งตัวตนที่เคยมี จิตใจที่เคยรู้ผิดชอบทั่วดีก็จำต้องละทิ้งเพราะหน้าที่ที่ทำ บังคับให้ตัวพี่ไตรไม่มีสิทธิ์แม้จะคิดหวังสิ่งใด นอกจากการทำงานถวายหัวให้นายห้าง
.
กระทั่งคุณครูรวีเข้ามาเป็นจุดอ่อนเดียวของพี่ไตร ศัตรูทุกหมู่เหล่า ไม่ว่าจะเป็นตำรวจ คู่อริ หรือแม้แต่ลูกน้องและเพื่อนสนิทก็มองคุณครูรวีเป็นจุดบอดในชีวิตนักเลงหนุ่ม ใครไหนเลยจะมองเป็นแสงสว่างในชีวิตอย่างที่แดนไตร มหานาค มองเห็น เป้าหมายคู่อริจึงไม่ใช่แค่แดนไตร มหานาค คนเดียวอีกต่อไป
.
เมื่อถึงจุดที่ไม่อยากขายวิญญาณให้นายห้างอีกต่อไป การจะวางมือไม่ใช่เรื่องที่สามารถทำได้เลยในฐานะคนที่เป็นนักเลงมาทั้งชีวิต ด้วยรู้เรื่องภายในของวงการสีเทามากเกินไป เก็บเอาไวก็รังแต่จะเป็นเสี้ยนหนามตำใจนายห้างใหญ่ หากเป็นเมื่อก่อนเขาจะสู้เพราะไม่มีอะไรให้เสีย แต่วันนี้กลับกัน เขาจะสู้เพื่อให้ได้มีวันใช้ชีวิตกับครูรวี
—
พี่ไตรแรงมาก เซ็กซ์ซีนคือที่สุดของความรัก ความอยากจะกกกอดอีกคนไว้ไม่ให้ไปไหน แค่ปล่อยมือหรือผละออกก็กลัวว่าอีกคนจะหายไป สายตงสายตา ภาษากาย ภาษาปากที่พร่ำบอกรักกันนั่นมันอะไรคะ ปกติว่าปากหวานแล้ว แต่ตอนอ้อนเมียหวานกว่าเดิม พี่ไตรติดหวานอะ นี่ขนาดแขนเจ็บนะ!
.
ชอบความสละสลวยของภาษา เรียบเรียงออกมาได้ออดอ้อนมากที่สุดเท่าที่นักเลงหัวไม้คนหนึ่งจะหลอมเหลวคนรักของตัวเองไปพร้อม ๆ กับนักอ่านได้เลย ทุกอากัปกริยาของพวกเขามันเต็มไปด้วยความรัก รักกันจนเราตาร้อน รักกันทะลุตัวหนังสือมากลูกพี่ ทรงพลังและเล่นกับใจเกิน ฮาร์ทเรทพุ่งต่อเนื่อง เขินพี่ไตร
—
ชอบมาก แสงจะออกปาก ชอบทุกองค์ประกอบในเรื่อง เห็นได้ชัดว่านักเขียนทำการบ้านมาหนักมาก ทุกงานที่ออกมาจึงเป็นมาสเตอร์พีชในใจเราเสมอมา ตั้งแต่ #ใจขังเจ้า มาจนถึง #ทรวงทราม ระยะเวลาการรอคอยเท่า ๆ กัน จากพี่พันแสง สู่พี่ไตร จากแดนไตรมหานาค สู่นายแดนไตร สามีคุณครูรวี
.
ชอบเซ็ตติ้งของพระนคร ณ ช่วงเวลาที่กล่าวถึง การจับจุดเล่าเรื่องราวในยุคอันธพาลครองเมืองเต็มไปด้วยรายละเอียดที่จำต้องมีเมื่อกล่าวถึงช่วงเวลานั้น นักเขียนทำงานอย่างรอบคอบ การสัญจรบนท้องถนน การใช้ภาษาในการสื่อสาร ความใหญ่คับเมืองของพวกนักเลงโต สังคมชายเป็นใหญ่
.
อีกทั้งยังมีการสื่อสารของพวกนักเลง ความรักใคร่กลมเกลียว ตายเป็นตายดั่งมิตรแท้ ได้เห็นว่าที่ลึกลงไปกว่าที่ได้เห็นเพียงฉากหน้า พวกเขาผ่านการฝึก ผ่านความเจ็บปวด ผ่านชีวิตที่ไม่ได้มีทางเลือกก่อนจะมาเป็นนักเลงหัวไม้ ได้เห็นว่าสุดท้ายแล้ว สิ่งที่พวกเขาบอกว่ารักเพื่อนพ้อง นั่นคือรักจนตัวตายจริง ๆ
—
อยากให้ทุกคนได้อ่านงานของคุณครามเยอะ ๆ แม้จะมีคนอ่านเยอะแล้ว แต่ก็ยังอยากเชียร์ให้ตามงานนักเขียนอยู่เรื่อยไป เชื่อว่าการทำงานอย่างหนัก การนั่งเก็บรายละเอียดไม่ให้หลุดออกมาจากยุคอันธพาลครองเมืองคุณครามต้องใช้พลังชีวิตอย่างมาก ซึ่งตอนนี้มันคุ้มค่ามากเลยค่ะ สำหรับคนอ่านอย่างเรา
.
ชอบจุดพัฒนาการตัวละครพี่ไตรมาก ๆ เด็กที่เคยขี้เล่น เรียนดี กลับโดนดึงมาอยู่ที่ปากเหวลึก กลับตัวไม่ได้ เดินต่อไปก็มองไม่เห็นทางออก แต่ลึก ๆ แล้วคน ๆ นี้ไม่อาจทิ้งตัวตนที่เคยเป็นมา ด้วยการสั่งสอนของมารดาที่เขารัก ตัวตนของแดนไตรในปัจจุบันทำให้ตัวเขาเองเกือบจะลืม ‘เด็กชายดำ’ ในวันวาน
.
กระทั่งได้พบกับครูสาวคนเซ่อ อย่างคุณครูรวี พรอำไพ ผู้ที่เป็นเสมือนแสงสว่างที่ส่องเข้ามากลางจิตใจ และมองเห็น สิ่งที่เขาพึงปฎิบัติต่อเพื่อนแมงดารุ่นน้อง คนชรา สตรี เด็ก พระสงฆ์และคนบริสุทธิ์ หรือแม้แต่กระทั่งตัวของหญิงสาวเอง ทำให้ครูรวีฉุกคิดอยู่หลายครั้ง ว่าเนื้อแท้แล้วเขาไม่ใช่คนเลวร้าย
.
ชอบหลายอย่าง ไม่สิ ชอบทุกอย่างแหละ ทั้งเซ็ตติ้งเรื่อง บรรยากาศของสถานที่ในแต่ละจุด ที่ฉุดเราเข้าไปในปี ๒๔๙๕ ทั้งตัวละครหลักในเรื่อง ไม่ว่าจะนักเลงสามพญา แมงดาคุมบ่อน อำนาจเงินตราของนายห้าง ตำรวจรับสินบน หรือโสเภณีในกินรีบาร์ ทุกตัวละครต่างช่วยให้เนื้อหาในเล่มนี้ออกมาอยู่ในสัดส่วนที่สมบูรณ์แบบ
.
อีกหนึ่งสิ่งที่อยากจะบอกคือ คุณครามเก่งเรื่องเล่นคำมาก ตั้งชื่อเรื่องให้พ้องกับหัวใจหลักของเนื้อหาได้โคตรสมบูรณ์แบบด้วยการถอดคำออกมาไม่กี่พยางค์ เก่งมากเลยค่ะ ชอบมากตั้งแต่ชื่อเรื่องใจขังเจ้า มาจนทรวงทราม ครูรวีเป็นยอดดวงใจของคนทรามแท้ ๆ หอมหัวคุณคราม ฮื่ออออ