‘เธออยู่ในโลกที่โหดร้ายใบนี้ไม่ได้ถ้าไม่มีเขา
แม้แต่เอาตัวรอดด้วยตนเองยังทำไม่ได้เลย’
✦ มารีน ✦
ต้นเรื่องแอบเนือย เราติด conflict ในเนื้อหาหลายจุด นางเอกไม่ได้รับชุดข้อมูลที่ครบถ้วนสักที เน้นถามทีละคำถามที่นึกกออก ถ้ากรอกข้อมูลรวดเดียวจะโอเคกว่านี้ รู้สึกว่าพระเอกเรื่องนี้แอบสีธงเข้มกว่าคนอื่น แอบติดแดงสำหรับเรา มันมีซีนที่ไม่ consent อยู่หลายจุด บางซีนอ่านแล้วรู้สึกว่า insecure ไปนิดหน่อย
.
แต่พอผ่านครึ่งแรกไปแล้วครึ่งหลังโอเคขึ้น เพราะมีเรื่องการเมืองเข้ามาเอี่ยว เนื้อเรื่องไม่ได้กระจุกอยู่แค่ที่ความสัมพันธ์พระ-นาง มันเลยไม่ทำให้รู้สึกว่าการดำเนินเรื่องมันเป็นนิยายรักมากเกินไป เพราะอีกสองเรื่องทำปมการเมืองไว้ได้ค่อนข้างดี พอหยิบเล่มนี้มาอ่านเราเลยคาดหวังว่าจะได้เห็นเรื่องการเมืองเหมือนกัน
.
ส่วนตัวโอเคนะ เห็นได้ชัดว่านักเขียนพยายามปรับในเรื่องของสำนวน เพราะภาษาโอเคกว่าเก่า (เล่มล่าสุดที่เราอ่านคือเรดส์) แต่ในเรื่องของคาร์แรคเตอร์ ค่านิยม ทัศนคติของตัวละครส่วนตัวเรามองว่ายังต้องปรับอีกมาก อาจจะเพราะไม่ได้อ่านอะไรแบบนั้นนานมากแล้ว พอมาเปิดเซตติ้งโลกใหม่ เราเลยคาดหวังเรื่องชุดความคิดตัวละคร
—
‘มารีน’ เสียชีวิตจากการท้าเพื่อร่วมชมรมว่ายน้ำ แล้วฟื้นขึ้นในร่างใหม่ของ ‘เอลีณ’ สาวรับใช้ในโลกยุคอัลฟ่า ในขณะที่เจ้าตัวกำลังทำภารกิจร่วมจังหวะกับ ‘เครย์’ ผู้เป็นดั่งนายของตนอยู่ เปิดมานางเอกก็แตกตื่น แต่เสียงในหัวก็ยังเป็นเรื่องตลกอยู่ ตัวละครแอบติดตลกเกินความจำเป็นในนาทีชีวิตที่ต้องหาทางรอด
.
‘เอลีณ’ โดนวางยาจนหลับไป แล้วตื่นขึ้นมาอีกครั้งมารีนก็เข้ามาอยู่ในร่างนี้แทนซะแล้ว ด้วยไม่มีชุดข้อมูลอะไรในหัว บวกกับสิ่งรอบกายพันแปลกใหม่ มารีนจึงให้เหตุผลว่าความจำเสื่อม เพราะจำอะไรเกี่ยวกับเรื่องที่ผ่านมาไม่ได้เลย แม้แต่ความทรงจำของเจ้าของร่างก็ได้รับหลังจากนั้นเพียงน้อยนิด
.
หลังจากได้รู้ว่าอาซีส์เป็นรัฐที่ฟรีเซ็กซ์ เพศหญิงมีน้อยและถูกกดต่ำ หญิงสาวที่มาจากยุคที่การหลับนอนต้องได้รับความยินยอมก็เกิดการต่อต้านในสังคมกดขี่เช่นนี้ จึงเริ่มหาข้อมูลเกี่ยวกับรัฐ และพยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับตนเองให้ได้มากที่สุด เพื่อที่จะได้หาทางหนีจากการถูกพันธนาการด้วยสถานะสาวรับใช้
.
ความสัมพันธ์พ่อแง่แม่งอน กระท่อนกระแท่น นางเอกติดคิดไปเอง หาทางหนีตลอดเวลา พาตัวเองไปเจอเรื่องเฮงซวยแล้วโดนจับไปประมูล แต่มาน้อยใจพระเอก คิดว่าพระเอกจะไม่ตามหา ส่วนดิฉันแอบสะใจที่ชีโดนจับไปเพราะทำตัวเอง ชีควรจะได้รับบทเรียนจากความผิดพลาดของตัวเองบ้าง แต่ผัวดันโอ๋
.
ที่เราบอกว่าพระเอกธงแดงคือมันมีซีนที่พระเอกคุกคามนางเอกด้วยการจับน่มน้ม แถมยังติดกล้องวงจรปิดไว้ในห้องนอน คือกล้องมันสามารถบันทึกภาพขณะพวกเขามีซัมติงกันได้ ไม่รู้ว่าพระเอกดูได้คนเดียวไหม แต่ถ้าเกิดสงครามการเมือง แล้วเจอคู่แข่งเก่ง ๆ นี่จบเลยนะ แฮกออกไปเปิดแบ่งประชาชนดูได้เลย แอบ insecure นิส ๆ
.
จับคาแรคเตอร์ความเป็นผู้นำของพระเอกไม่ค่อยได้เลยแฮะ เพราะเห็นแต่พาร์ทที่เอาใจเมีย ผู้ครองรัฐคนต่อไปควรจะหนักแน่นในพาร์ทของควบคุม ไม่ควรให้ใครมาออกคำสั่ง มันถึงจะปกครองคนหมู่มากได้ อาจจะเพราะเราไม่ได้เห็นพาร์ททำงานด้วยมั้ง เห็นแต่พาร์ทที่เขายอมเมีย เลยรู้สึกว่าเขาไม่ค่อยหนักแน่นเท่าที่ควร
.
ในเรื่องยังมีค่านิยมเก่า ๆ พวกอยากฝังกลบรอยต่าง ๆ ที่ตัวเองไม่ได้เป็นคนสร้าง หึงหวงจะจับปล้ำ นางเอกตื่นเต้นกับการโดนเปย์ เห็นเงินแล้วตาลุกวาว พระเอกใช้เงินแล้วบอกว่าเงินแค่นี้เองอะไรแบบนี้ พระเอกเป็นอัลฟ่าซีน แต่ไม่เห็นโชว์พาวเวอร์เลย เสียดายอ่า นางเอกตุยเพราะจมน้ำ แต่ไม่แพนิคกับน้ำ ท้าพระเอกว่ายแข่งแฟ่ด
—
จริง ๆ ด้วยพล็อตของเรื่อง เราแอบคาดหวังว่าปมมันจะเข้มข้นกว่านี้ ได้เห็นพาร์ทการทำงานของพระเอก ดีเทลยิบย่อยในฐานะลูกชายผู้ครองรัฐ ผู้คุมซ่อง โดยเฉพาะเรื่องการค้ามนุษย์ที่ถูกหยิบมานำเสนอ ผ่านมุมมองของเกมส์การเมือง มันขยี้ได้อีก แอบเสียดายที่จบง่ายไปนิดหน่อย อยากให้พระเอกโชว์ความสามารถ
.
คือเราต้องการเห็นดีเทลแหละ ว่าตัวละครดำเนินเรื่องเบื้องหลังยังไงก่อนที่เรื่องราวมันจะมาถึงจุดเปลี่ยนทางการเมือง แต่นักเขียนเลือกที่จะนำเสนอผ่านมุมมองแบบภาพรวมใหญ่ อยู่ ๆ โผล่มาพร้อมหลักฐานในมือพร้อมเผยแพร่แล้ว แต่ไม่รู้โพรเซส เราว่าถ้าอินดีเทลตรงนี้เข้าไปนิยายจะมีเสน่ห์ และสนุกมากขึ้นได้อีก
—
เซ็กซ์ซีนเยอะจนเราต้องอ่านแบบ skimming เจอจุดที่คิดว่าตัวละครน่าจะมีปัญหาตรงที่น่าจะสับสนเรื่องร่างกายของคนที่มีเพศสัมพันธ์ อันนี้ขอดีเฟนด์ในฐานะคนที่มีสามีนะคะ การถูกใช้นิ้ว และนอนนิ่งไม่ได้เปลี่ยนท่า ไม่ได้ทำให้เราปวดเมื่อยขนาดนั้น ยิ่งเกิดกับร่างกายที่ถูกใช้งานเป็นประจำมันค่อนข้างจะเชื่อตามยาก
.
ส่วนอื่น ๆ ก็สมเหตุสมผลค่ะ ค่อนข้างจะนำเสนอส่วนนี้ได้ดี สมกับเป็นทายาทผู้ครองรัฐในรัฐที่ฟรีเซ็กซ์ ดีใจกับมารีนด้วย ที่สุดท้ายแล้วเขาก็แยกออกว่ามารีนไม่ใช่เอลีณ จนทำให้ชีได้ผัวเป็นของตัวเองครั้งแรก แม้จะหลายครั้งแล้วกับร่างกายนี้ก็เถอะ นายท่านมันเลิศอยู่ละ
—
จริง ๆ อยากให้ปรับลดเรื่องการอุปมาอุปไมย เปรียบเทียบบุคคล สิ่งของ หรือสถานการณ์ต่าง ๆ ด้วยชุดคำพูด เช่น พระเอกว่ายน้ำเร็วเหมือนฉลามติดเทอร์โบ เรารู้สึกว่าจุดนี้มันลดหย่อนความจริงจังของเนื้อหาลงไป เพราะเซ็ตติงนิวเวิลด์ บวกกับเป็นโรตาซี มันค่อนข้างที่จะต้องใช้ความจริงจังและสมเหตุสมผลดำเนินเรื่อง
.
รู้สึกเหมือนได้กลับไปอ่านนิยายแจ่มใสอีกครั้ง ตัวละครยังมีค่านิยมเก่า ๆ เช่น ด้อยค่าตนเองและผู้อื่น ชื่นชมคนหน้าตาดีจนเหมือนให้ priority ไปโดยปริยาย นางเอกติดถูกวางคาแร็คเตอร์เป็นนักกีฬาโอลิมปิกแต่มาตกม้าตายตอนฟังภาษาอังกฤษง่าย ๆ ไม่รู้เรื่อง แล้วทวนซ้ำด้วยการบิดรูปคำให้มันตลก เราขำแห้ง ฮื่อออ
.
อีกอย่างรู้สึกว่าตัวละครไม่นิ่ง พระเอกเปรียบเสมือนตัวแทนของท้องทะเล แต่การเปรียบเปรยหรือพูดถึงจุดนี้น้อยมาก ๆ ในส่วนของคาแรคเตอร์ที่เปิดมาว่าเป็นคนเย็นชาตอนต้นเรื่องเราก็ไม่รู้สึกแบบนั้น เพราะพระเอกมีอารมณ์อ่อนไหวง่ายกับนางเอก สวนกลับทุกบทสนทนา จนเหมือนลืมไปว่าต้องคีปคูล
.
ส่วนนางเอกก็ค่อนข้างจะสวิงทางด้านอารมณ์ ต้นเรื่องดูเฟียสมาก ไม่ยอมคน ไม่ยอมตกเป็นทาสบำเรอกามให้ใคร รักตัวกลัวตาย แต่แอบไปด้อยค่าคนที่ทำงานในซ่องว่าเป็น ‘กะหรี่’ ช่วงแรกเห็นคำนี้หลายครั้ง ถมถุยชีวิตก็เก่ง คำพูดค่อยไม่สอดคล้องกับตัวละครที่บอกว่ามาจากประเทศเสรี ชุดความคิดยังมีความเด็กอยู่มาก
.
ช่วงหลัง ๆ นางเอกก็ด้อยค่าตัวเองแฟ่ดอยู่ เป็นคาแรคเตอร์ที่เหมือนไม่ได้ถูก develop มากเท่าไหร่ เคยติดอยู่ในวังวนความคิดตัวเองยังไงก็เป็นอยู่อย่างนั้น ถ้ามีโอกาสอยากให้นักเขียนลองเขียนตัวละครที่ชุดความคิดโตกว่านี้ ไม่เก็บเรื่องหยุมหยิมมาย้ำคิดย้ำทำ หรือเขียนคาแรคเตอร์ที่มีโอกาสพัฒนามากกว่านี้จะดีมากค่ะ
.
เหมือนตัวละครพูดว่าอยากตายบ่อยมากเลย คือชีตายแล้วทั้งสองร่าง ตายอีกไม่ได้ชีลืมหรือเปล่า55555555555555555 ถ้าตายรอบนี้คือตายแล้วตายเลย กลับไปไหนไม่ได้แล้วเด้อสาว ช่วงท้ายเหมือนช่วงแถม ได้รู้จักผู้คุมวิญญาณ ได้เจอกับเอลีณ ลุ้นมาก กลัวอ่านต่อแล้วเจอลอร์ด โวอเดอมอร์555555555555555555
.
มีจุดที่สรรพนามเรียกขานของพระ-นางไม่เสถียร ช่วงครึ่งเรื่องหลัง เดี๋ยวคุณกับผม เดี๋ยวเธอกับฉัน ในพาร์ทคอนตินิวของตัวละคร อีกซีนที่ไม่เก็ตอย่างแรงคือซีนที่ศึกษาร่างกายบอดี้การ์ด มันบ่าได้เด้อ
.
สุดท้ายแล้วอยากให้ลงคำสร้อยในประโยคลงค่ะ แล้วก็เครื่องหมาย question mark (?) ในประโยคคำถามเยอะมาก ๆ จริง ๆ ถ้าในรูปประโยคเป็นประโยคคำถามอยู่แล้วไม่ต้องใส่มาก็ได้นะคะ พอใส่มาแล้วเหมือนเป็นการย้ำคิดย้ำทำให้ตัวละครงะ