‘ผมไม่ได้แค่มองเห็นคุณ แต่ผมหาคุณเจอแล้ว’
✦ เซธ ✦
เลือด, การมีเพศสัมพันธ์แบบกึ่งสมยอม, การล่วงละเมิดและการทารุณกรรม, ปิตาธิไตย
เล่มก่อนว่าเลี่ยงสปอยล์ยากแล้ว เล่มนี้ยากยิ่งกว่า เหมือนถ้าหลุดปากปุ๊บ กลายเป็นสปอยล์ปั๊บทันที ต้องใช้เวลากลั่นกรองและอ่านทวนอย่างถี่ถ้วนว่าเราไม่ได้หลุดอะไรทีสำคัญจนกระทบต่อเนื้อหาในการอ่านมั้ย ไทม์ไลน์ทั้งสามเรื่องเกิดขึ้นพร้อมกัน ซีนของตัวละครที่โผล่ในอีกเรื่องไม่กระทบเนื้อหาหลัก อ่านแยกได้
—
เรื่องนี้เนื้อหาเกิดขึ้นในรัฐอาซีส์ก่อนที่จะดำเนินต่อไปที่รัฐอาเรส ในนครเพนจ์ เมืองหลวงของรัฐอาเรส พล็อตทะลุมิติ เซ็ตติงนิวเวิลด์ โลกใหม่ในยุคอัลฟ่า มีการพัฒนาด้านเทคโนโลยีที่ก้าวหน้า สังคมเหลื่อมล้ำ แบ่งชนชั้น ชายเป็นใหญ่ ประชากรเพศหญิงมีน้อยมากและเป็นที่ต้องการ
.
‘ชีอัน’ สิ้นอายุขัยในโลกของตัวเอง และฟื้นขึ้นมาในร่างของไมนัสสาวที่มีชื่อและหน้าตาเหมือนกับตัวเองในอีกโลกหนึ่ง ในโลกเก่าชีอันมีข้อจำกัดทางร่างกายเพราะเป็นโรคหัวใจ ในร่างใหม่ของไมนัสที่ถูกจัดอยู่ในชนชั้นต่ำสุดขอสายพันธุ์อัลฟ่าก็ไม่ต่างกัน ทั้งอ่อนแอ ขี้โรค และไม่มีความสามารถพิเศษ
.
แม้จะได้มาอยู่ในร่างของลูกสาวชนชั้นอีลิทแต่กลับได้รับการปฏิบัติที่แย่ซะจนไม่อยากอยู่ร่วมชายคากับคนเหล่านี้ เมื่อมีโอกาสชีอันเลยคิดหนี ระหว่างที่ถูกส่งตัวไปเป็นภรรยาคนที่ยี่สิบสองของ ‘เซธ’ ผู้ครองรัฐคนล่าสุดที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม ต่ำทราม ฆ่ากระทั่งผู้ครองรัฐคนเก่าเพื่อยึดอำนาจมาเป็นของตน
.
ระหว่างทางที่วิ่งหนีและหาที่หลบ ชีอันได้รับการช่วยเหลือจาก ‘ชายตาบอด’ อัลฟ่าที่ประสาทสัมผัสเฉียบคม แม่นยำ และมีแรงกดดันมหาศาล ชนิดที่ว่าไมนัสไร้ความสามารถอย่างชีอันรับรู้ถึงกระแสความรู้สึกที่แผ่ออกมาได้ เมื่อไร้หนทาง และมองเห็นเขาเป็นที่พึ่ง ทั้งคู่เลยตกลงทำข้อแลกเปลี่ยนระหว่างกัน
.
หลังจากตกลงเรื่องข้อแลกเปลี่ยนระหว่างกัน ชีอันก็ยังไม่ได้รับรู้ถึงความเป็นมาของชายตาบอด หลังจากได้ติดตามเขาไม่นาน ชีอันจึงรู้ว่าเขาเป็น ‘หัวหน้า’ ของคนกลุ่มหนึ่ง จากนั้นการเรียกขานระหว่างตนกับชายตาบอดจึงเปลี่ยนไป ชีอันเรียกเขาว่า ‘หัวหน้า’ เหมือนอย่างที่ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาเรียก
—
สายรักซึมลึกต้องรักเลิฟไลน์เล่มนี้เหมือนเรา ความรู้สึกพระ-นางเป็นแบบ slow burn มันค่อย ๆ เกิดขึ้นหลังจากที่ทั้งคู่ตกลง แลกเปลี่ยนเงื่อนไขซึ่งกันและกัน ชีอันขอสถานที่ปลอดภัย เซธขอให้แลกเปลี่ยนด้วยร่างกาย ก่อนที่ความรู้สึกอื่นจะเกิดขึ้นตามหลัง ชีอันรู้สึกก่อน แต่คนที่แทบจะคลั่งก่อนให้ทายว่าใคร
.
เสน่ห์นิยายพี่ตาลคือการบรรยายเชิงตรรกะ เว้นจังหวะการพูดให้นางเอกและคนอ่านตีความตาม จังหวะที่เว้นคือเราคิดดีไม่ได้เลยสักเรื่อง เราคิดละ ปากแบบนี้อะ หลังจากพูดประโยคแรกจบ ประโยคที่ตามมาไม่เสียดสีก็หลอกด่าทางอ้อม แล้วพระเอกบ้านนี้เป็นพวกชอบแกล้งผู้หญิงของตัวเอง ไอ้พวกตลกหน้าตาย
.
แต่เรารู้ ๆ ผู้ชายแกล้งแปลว่าผู้ชายชอบ แรก ๆ อาจจะโดนดุบ้าง โดนพูดกระแนะกระแหนเสียดสีบ้าง แต่ถ้ามันชอบเมื่อไหร่ เมื่อนั้นช่วงเว้นวรรคการพูดประโยคที่สองจะเปลี่ยนไป จากแกล้ง จะกลายเป็นการจีบ ฮิ-ฮิ เอาจริงปะพระเอกเรื่องนี้น่าหมั่นไส้น้อยสุดของพี่ตาลละ ไม่เม็ดเยอะกับเมีย55555555555555555
.
เป็นโรตาซีที่ไม่ทิ้งความเป็นพระเอกแอลทีเอ พูดน้อย ซึมลึก protector จะหวะหยอกเอินมีความน่ารักในแบบฉบับของผู้ชายแกร่งกร้าว นาน ๆ หยอกที แต่เขินจะบ้า แล้วจำไว้เลยนะ เมื่อไหร่ที่พระเอกแอลทีเอพูดคำว่าดีหรือดีมาก เมื่อนั้นไม่ใช่เรื่องดี ยกเว้นเรื่องที่บอกว่าชีอัน ‘ปากดี’ อันนี้เถียงไม่ได้ จบ
.
เรื่องดีเทลการทำงาน เข้มข้นมาก ๆ ได้เห็นเรื่องการวางกลยุทธและรับมือหากเกิดการปะทะ หรือโจมตี สมกับที่พระเอกของเราเป็นหัวหน้าองกรลับของรัฐ ได้เห็นเขาใช้พลังที่เขามีจัดการกับศัตรู เอาจริง ๆ ถ้าสังเกตดี ๆ จะเห็นว่าพลังถูกใช้กับคนที่คิดร้ายกับชีอันเป็นส่วนมากกว่า พูดง่าย ๆ ว่าใช้พลังปกป้องเมีย
.
พาร์ทการเมืองเข้มข้นมาก ๆ พระเอกพี่ตาล หล่อ ฉลาด เจ้าแผนการ จัดการทุกอย่างได้แยบยล เป็นคนที่เก่งแบบไม่เน้นพูด เน้นทำให้เห็นเป็นประจักษ์ เก่งแบบที่รู้ว่าต่อให้ไม่มีพลังพิเศษเขาก็สามารถเอาชนะศัตรูได้จากความสามารถตนเอง แต่เมื่อมีทั้งพลังและความสามารถ ขีดจำกัดความสามารถเขาเลยอันลิมิต
.
การมีอยู่ของพระเอกถูกมองเป็นภัยคุกคาม ต้นเรื่องเหมือนว่าเป็นผู้ถูกล่า แต่ในความเป็นจริงแล้วเขาต่างหากที่เป็นผู้ล่า ตัวตนของคนคนนี้เป็นความลับ หากจะถามว่ามีอะไรที่เชื่อได้บ้างจากข้อมูลที่พี่ตาลให้มา บอกได้เลยว่า ‘ชื่อ’ ชื่อของเขาเป็นอย่างเดียวที่ได้รับการยืนยันว่าจริง ส่วนอย่างอื่นพลิกผันได้จนนาทีสุดท้าย
.
นอกจากเรื่องการไล่ล่าอาณานิคมและพยายามจะประกาศเอกสารของรัฐ ความลับของตัวตนที่แท้จริงของพระเอกก็เป็นเรื่องที่พีตาลทำให้เราลุ้นไม่แพ้กัน ซึ่งทุกอย่างที่เชื่อมโยงประกอบให้พระเอกกลายเป็นผู้ล่าในปัจจุบัน รวมไปถึงการได้เจอกับชีอัน เรื่องนี้ก็ถือเป็นเรื่องที่ถูกชะตากำหนดไว้แล้ว
.
ตัวละครอื่น ๆ อย่าง ‘เดรค’ และ ‘วาโล’ ช่วยสร้างสีสันมาก พระเอกตอนอยู่กับเพื่อนก็ชิลจัด จนชีอันต้องยกมือปิดปากเวลาพูดอยู่บ่อย ๆ พี่ก็เป็นตัวของตัวเองเกิน555555555555 ตอนคลั่งรักแต่ไม่รู้ตัวก็แสดงความรักแบบไม่อายสายตาใครเล้ย จูบโชว์ขนาดนั้นแล้วอะแค่ชอบแบบใดห์!
.
บรรดาตัวร้ายได้รับผลของการกระทำที่สาสม ป่าเถื่อนสมกับที่คนพวกนั้นคิดจะทำกับชีอัน และเคยกระทำกับคนอื่นมาก่อน เป็นการอ่านที่สนุกสุด ๆ ไปสุดทุกทาง ทั้งปม ทั้งจุดจบตัวร้าย ‘รักชีวิตอย่าคิดทำร้ายเมียหัวหน้า’ ทำพี่พอทน ทำเมียพี่พอเลย ไม่เคยผิดหวังกับการจัดการตัวร้ายในนิยายพี่ตาล สะใจจจจ
—
ปมเป็นเรื่องการล่าอาณานิคมเพื่อคืนอำนาจให้ประชาชน ซึ่งแน่นอนว่าเกี่ยวข้องกับการเมืองการปกครอง เล่มนี้พรีเซ็นต์ตัวตนของพระเอกที่มีคาแรคเตอร์แกร่งกร้าวได้ถูกต้องมาก ตอนอ่าน #ว่าที่ภรรยาของคุณชาย คิดว่าปมเข้มข้นละนะ เรื่องนี้คือขั้นกว่า ถือว่าเป็นการเรียงลำดับการอ่านได้ถูกต้องมาก
.
ในส่วนของตัวตนของตัวละครคือพี่ตาลเก็บมิดมาก ฟีลฉันจะบอกเมื่ออยากบอก หลอกให้เดาเล่น ๆ ตลอดทาง แอบคิดว่าเดา background พระเอกถูกละ แต่พอเฉลย เอ้า! Plot twist วะ ไปสุดมาก เป็นการอ่านที่ต่อให้ละเลียด บรรจงเก็บทุกบรรทัด ทุกย่อหน้า แต่สุดท้ายเราก็พ่ายให้กับนักเขียนอยู่ดีอะ
.
ดรามาพระ-นางไม่มีเลย นางเอกร่างกายอ่อนแอ แต่ใจสู้มาก เป็นประเภทที่ถ้าปัญหาจวนตัว หนีไม่ได้ก็ตายดีกว่า สมกับที่โดนพระเอกชมบ่อย ๆ ว่าปากดีนั่นแหละ แต่ดื้อเงียบแบบชีอันน่ะ พี่แกชอบมาก ชอบจนออกปากว่าจะไม่ยอมปล่อยมือ คิดดูแล้วกัน ไอ้คนไม่คลั่งรัก แต่การกระทำมันน่ะ
—
เซ็กซ์ซีนมันแบบโอ้ยยยยยยยย กาจะบู้ ๆ ๆ อยากกัดลิ้นตัวเองเพราะว่าเขินจะบ้า มันเสว มันดือ มันคือแอลทีเอ โอ้ยยย ไม่มีคำว่าหลุดคาแรคเตอร์สำหรับนามปากกานี้ ตัวตนพระเอกแข็งกร้าวยังไง พี่ตาลพรีเซ็นต์เซ็กซ์ซีนออกมาในรูปแบบนั้นทั้งหมด อ่านแล้วหลุดอุทานว่าเกินไป๊หัวหน้า! มันเสว!
.
ชอบที่แบบเปิดมาซีนแรกก็จึ้งเลย อย่าคิดว่าซีนแรกที่เห็นมันจึ้งแล้ว มันมีที่จึ้งกว่านั้น คือพี่ตาลเอาพลังมาจากไหนในการถ่ายทอดซีนนี้ คนอ่านแทบจะสิ้นลม คือมันฮอตขึ้นทุกครั้ง แล้วมันเห็นชัดมากถึงอารมณ์ตัวละคร ตอนที่มีความรู้สึก กับตอนที่ไม่มีความรู้สึก มวลอารมณ์ตัวละครมันต่างกันนน
.
เล่มก่อนหน้าที่ผ่านมาเราว่าพี่ตาลทำได้ดีหมดนะ แต่พอมาเล่มนี้ความฮอตมันเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก มากที่สุดในบรรดาที่อ่านงานพี่ตาลมาแล้ว เติดระแบดของจริง หัวหน้าหาทำเก่งมาก ช่วงแรกเราไม่ได้เห็นการสอดใส่ที่เต็มรูปแบบของการมีเซ็กซ์ แต่โคตรเดือด ชีอันน้วยเท่าไหร่ เราน้วยมากกว่า
.
เขินจนสบถว่าอิเหี้ยยย หัวใจเต้นแรงมาก จะเครซี่กับหัวหน้า ภาพชัดทุกการเคลื่อนไหว กูจะบ้าของจริง ขนาดรู้ว่าชีอันมีขีดจำกัดทางร่างกาย พอถึงซีน ‘เอาจริง’ เราก็ตายจริงเหมือนกัน หัวหน้าไม่ไว้ชีวิตคนอ่านเลย! ที่บอกว่าอะไรที่ได้รับมากไปจะเป็นพิษ รู้เลยว่ายกเว้นเรื่องที่ ‘อัดฉีด’ ชีอัน ดูออกเลยนะคะ!
.
แล้วพระ-นางรับรู้ถึงความรู้สึกของกันและกัน แกคิดดูแล้วกันว่าซีนที่ต่างฝ่ายต่างรู้สึกถึงความกระสันของอีกคนซีนนี้มันจะเดือดขนาดไหน แล้วคนได้ใจมันจะเป็นใครถ้าไม่ใช่หัวหน้า ยิ่งอารมณ์เข้มข้นขึ้นมากเท่าไหร่ จังหวะที่ ‘ตอกตรึง‘ ก็เข้มข้นขึ้นมากเท่านั้น ผมรักหัวหน้าาาา โคตรจะฟอสระอิน
.
อ่านเซ็กซ์ซีนพี่ตาลทีไรเรามีอาการหงิกงอที่นิ้วมือนิ้วเท้าทู้กที ทำถึง ทำดี ทำเกิน ไอเลิฟการจับคู่คาแรคเตอร์พระนาง ไม่ใช่แค่พระเอกที่ดุดันไม่หลุดคาร์ แต่ชีอันก็เหมือนกัน คนหนึ่ง ‘ผลัก’ อีกคนหนึ่ง ‘ดัน’ ก็มาดิ้! จะบ้าอะ เขินจนจะพูดไม่เป็นภาษา มวนท้องสุด ๆ อยากให้ทุกคนไปอ่าน ของโคตรดี
—
ภาษงภาษา การเปิดเรื่อง ขมวดปมให้เราสนใจจนคลายปมคือเก็บมิดมาก นักเขียนเล่าแบบอนุญาตให้เรารู้เท่าที่เขาอยากให้รู้ อย่างเรื่องของพระเอกอะ เราฮะ อ๋อ ว้าว อยู่อย่างนั้น เรื่องอื่นพอเดาได้ แต่เรื่องพระเอกบอกเลยว่าเดาแล้วเหนื่อยฟรี เหมือนกับว่าถ้าเจ้าตัวไม่ได้เล่าเราก็ไม่มีสิทธิ์รู้เรื่องของเขา
.
สำนวนและจังหวะการเล่าเรื่องเราไม่ห่วงอยู่แล้ว นัมเบอร์วันเกิร์ลของเลาเอง (อวย) พี่ตาลเป็นนักเขียนที่ทำให้เราติดใจการเล่าเรื่องและบทสนทนาเชิงตรรกะ เน้นน้ำหนักจุดที่ตัวละครให้ความสำคัญ ผ่านการใส่ฟันเดี่ยว ‘ ’ เรารู้สึกว่าตรงนั้นช่วยกระตุ้นให้มีความรู้สึกร่วมในการอ่านและวิเคราะห์ความคิดตัวละคร
.
สนุกอะ พาร์ทที่เราชอบที่สุดเป็นพาร์ทที่พระเอกฝันถึงอดีตที่ลืมเลือนไป ไม่ได้คิดมาเลยตอนอ่านว่าจะต้องเจอกับเรื่องราวของคำสาปและโชคชะตาเข้ามาเกี่ยวข้อง คนคนหนึ่งต้องใช้ชีวิตแบบตื่นแล้วหลับมายาวนานขนาดนี้ที่แท้แล้วก็เพื่อรอที่จะเจอคนที่ทำให้หลุดพ้นจากคำสาปที่จองจำ ผมแบบ
.
ชอบมาก ๆ ชอบจะบ้าอยู่แล้ว จริง ๆ สามารถอ่านให้จบรวดเดียวได้ แต่ทุกคนเขาใจใช่ไหม ถ้าอ่านจบไวมันจะไม่มีนิยายแอลทีเอให้อ่านแล้ว จบเรื่องนี้ไปเรื่องใหม่จะมาตอนไหน ให้เวลาหนึ่งเดือนในการออกนิยายให้ครบสามสิบเล่มสำหรับสต็อกให้นักอ่านมีอะไรอ่านตลอดระยะเวลาสามสิบวัน