“ถ้าอย่างนั้นต่อไปนี้เราสองคนคือสามีภรรยาโดยพฤตินัยค่ะ
ส่วนทางนิตินัยเราคงต้องคุยกันเร็ว ๆ นี้”
✦ ชยานิภา ✦
นิยายเรื่องนี้ดำเนินเรื่องความสัมพันธ์แบบธรรมดา
ๆ ที่ได้มาแบบไม่ธรรมดา ไม่ได้มีอะไรซับซ้อน ปมไม่หนัก เป็นโรแมนติก คอมเมดี้
ไม่มีมาม่าให้ซดค่ะ สบายใจได้ นางเอกแบบโก๊ะมาก น้องเล็กตัวกระปิ๊ด
มาเจอคนเจ้าเล่ห์แบบพระเอกจะเอาไรมาทันเกมเขา
เรื่องนี้มีแต่ความน่ารัก
นางเอกเดินหน้าจีบพระเอก(?) เพราะไปพลาดท่าเสียตัวให้เขา แล้วอยากให้เขาเป็นเจ้าบ่าวตามที่เคยไปบนไว้
จีบไป ท้อไป เขาไม่มีท่าทีจะเล่นด้วยสักที แต่ไหงอ่านไปอ่านมา
คนโดนจีบกลายมาเป็นนางเอกก็ไม่รู้ บอกเลยพระเอกเรื่องนี้ลูกล่อลูกชนเยอะมากกก
‘ชยา’ ตื่นขึ้นมาบนเตียงของผู้ชายในสภาพที่ใครก็ดูออกว่าเมื่อคืนเกิดเรื่องอย่างว่าขึ้น
พอรู้ว่าเมื่อคืนเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ชยาก็ไม่ลังเลที่จะบอกให้ผู้ชายคนนั้นแต่งงานด้วย เพราะเหตุผลที่บอกใครไม่ได้
เรื่องที่เคยไปบนไว้ ตอนที่ป่วยจนเกือบตายมาแล้วครั้งหนึ่ง ว่าจะถือพรหมจรรย์
รอคนที่จะแต่งงานด้วยเท่านั้น ไม่งั้นขอให้ตัวเองมีอันเป็นไป
พอคุยกันไม่ลงตัวด้วยความที่ ‘เจ’ ยังงง ๆ กับเรื่องที่ชยาพูด
หลังจากวันนั้นก็ไม่ได้เจอกันอีกเลยเป็นเวลาสามเดือน
หลังจากนั้นดันได้มาเจอกันในงานแต่งของ ‘รุ้ง’ เพื่อนสนิทของชยา กับ ‘พี่เอ๋ย’ สามีของรุ้ง
ที่พ่วงตำแหน่งเพื่อนสนิทของคุณเจด้วยอีกคน วันนั้นชยาเป็นคนรับดอกไม้ได้ในงานแต่ง
พอได้เจอกันอีกครั้งชยาก็ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไปอีกเป็นครั้งที่สอง
ชยาเลยจะเป็นฝ่ายเดินหน้าจีบคุณเจเอง เนี่ยลูกสาวเราสู้ชีวิตมากกกก
พอเล่าเรื่องให้เพื่อน
ๆ ฟังว่าระหว่างชยากับคุณเจเกิดอะไรขึ้น รุ้งก็ช่วยคิดแผน
เรื่องที่ชยาจะรีโนเวตร้าน ส่งเรื่องเข้าที่บริษัทพี่เอ๋ย
แล้วมัดมือชกให้คุณเจเป็นคนดูแลงานตรงส่วนนี้ไปตามแผนที่ตกลงกันไว้
ตอนแรกก็จะปฏิเสธ พอรู้ว่าลูกค้าที่จ้างเป็นชยากลับรับงานซะงั้น ยู แฮฟ พิรุธ!
ลูกสาวเราขยันมีเรื่องคุยมาก
อ้างคุยเรื่องงาน จนกลายเป็นว่าคุยกันบ่อยขึ้น
แล้วเริ่มสนิทกันจนถึงขึ้นออกไปหากันกลางดึก แค่เพราะว่าอีกคนมีเรื่องไม่สบายใจ
วันที่คุณเจเขาทะเลาะกับแม่เรื่องนัดกินข้าว แล้วพาไปดูตัว
โดยที่ไม่ถามความยินยอมจากลูกชาย พอเซ็งก็เลยออกไปดื่มคนเดียว
เพราะเพื่อนแต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝาหมดแล้ว ไม่อยากรบกวน เลยลองแกล้ง ๆ
ชวนชยาดูเพราะกำลังคุยกันอยู่ ไม่คาดหวังว่าชยาจะมาหา แต่ชยาดันมาจริง ๆ
คุณเจของเราไม่รู้ตัวเลยค่ะว่าชอบน้องเล็กไปแล้ว แต่เรารู้ เพราะคุณเขาขยันทักหา ขยันชวนคุย น้องมานั่งด้วยก็มองน้องด้วยสายตาละห้อย ตางี้เชื่อมเชียว คนที่ทำท่าเหมือนจะปิดกั้นน้องเล็กตอนแรก ๆ มันหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้
กว่าจะรู้ตัวว่าตัวเองหวั่นไหวต้องรอให้เห็นน้ำตาน้องก่อน
แกล้งกันไป แกล้งกันมาจนได้น้ำตา สองคนนี้ ก็พี่เจของเราดันไปเล่าเรื่องที่ทะเลาะกับแม่ให้น้องฟังเพราะตัวเองดันไปปากพล่อยบอกแม่ไปว่าทำผู้หญิงท้อง
เลยไม่อยากแต่งงานกับผู้หญิงที่แม่หาให้ แล้วยัยน้องก็คือ ความน้องอะ
ร้องไห้ซะเล้ย เข้าใจว่าพี่เขาเรียกมาเพื่อจะตัดความสัมพันธ์ อิพี่ขอโทษแทบไม่ทัน
ละกำลังจะเศร้าตาม ดันมาขำเพราะชยาอะ พี่เจบอกร้องไห้ระวังไม่สวย
ชยาสวนคืนแบบไม่ทันได้คิดอะไรเลยว่าร้องไห้ก็สวย
ใจเธอมันสู้วะ5555555555555555555555
ค่ะ
คุยไปคุยมาไปจบที่ล่อลวงผู้สาวไปคอนโด พอรู้ตัวว่าเริ่มหวั่นไหว ก็ล่อลวงไม่หยุด
หาเรื่องมาคุยแม้กระทั่งเรื่องที่น้องไม่ยอมเรียกตัวเองว่าพี่เหมือนที่เรียกพี่เอ๋ยสามีของรุ้งที่เป็นเพื่อนสนิท
ได้กลิ่นตุตุนะคะคุณเจ ละมันล่อลวงน้องไม่หยุด เงียบ ๆ ฟาดเรียบที่แท้ค่ะตาคนนี้!
นิยายกำลังสนุกแต่เหมือนนักเขียนจะนึกได้ว่าลืมใส่ดราม่าลงไป
เลยใส่บท ‘แพต’ แฟนเก่าของพี่เจเข้ามาตอนที่ความสัมพันธ์ของเจชยากำลังไปได้ดี
แล้วพระเอกของเราก็ติสท์แตก หลังจากที่แฟนเก่ากลับมาก็หายหัวไปเลย
ขาดการติดต่อกับชยาจนผู้สาวคิดว่าจะโดนตัดหางปล่อยวัด
บทจะกลับมาก็กลับมาดื้อ
ๆ โลกหมุนเร็วจนฉันตามไม่ทันแล้วพี่บัวลอย พอเจอกันก็พ่อแง่แม่งอน
คนนึงไม่กล้าถามเพราะคิดว่าถ้าอยากบอกเขาก็บอกเอง อีกคนก็อยากให้ถาม
เพราะอยากให้สาวแสดงออกว่าเป็นห่วงที่หายไปนาน แหย่กันไป
แหย่กันมาจนน้องต้องถามเองว่าตกลงไปไหนมา
แล้วอิพี่ถึงได้เล่าให้ฟังว่าไปปรับความเข้าใจกับแม่
แล้วก็หลบไปอยู่ที่ภูเก็ตหลังจากที่ได้คุยกับแฟนเก่า
โชคดีที่ชยาไม่ใช่คนงี่เง่าค่ะ น้องเล็กของเราน่ารักมาก ใคร ๆ ก็รัก ใช่ปุพี่เจ
หลังจากเคลียร์เรื่องที่หายไปเสร็จ ภาพก็ตัดเข้าที่โคมไฟเลยค่ะ หุหุ บอกแล้วค่ะอุนพี่เจเขาไวไฟ เงียบ ๆ ฟาดเรียบเสมอ แต่หลังจากนั้นความสัมพันธ์ก็เหมือนไม่ได้คืบหน้าอะไร นอกจากการเทคแคร์และดูแลที่มากขึ้น แต่มันก็ยังไม่ชัดเจนพอเพราะขาดคำขอที่ชยาอยากได้ยินให้ชัดเจน พอจะถามถึงสถานะทีไรก้ตัดบทตลอด จนเห็นชยาหงอย ๆ ไปนั่นแหละ ถึงได้พูดออกมา ติสท์ไม่เข้าเรื่องงง พี่เจบอกอย่าด่าพี่เยอะ พี่ไม่ได้ขอเป็นแฟนจริง แต่พี่ขอเป็นเมียเลย
ปมเป็นเรื่องของความเชื่อที่ถูกใครต่อใครมองว่างมงายค่ะ
ชยาเคยป่วยหนักถึงขั้นเกือบตายมาแล้วรอบหนึ่ง
เลยไปไหว้พระขอพรและบนเอาไว้ว่าถ้ารอดตายจากครั้งนี้ไปได้
จะถือพรหมจรรย์ไว้ให้ผู้ชายที่จะแต่งงานด้วย ถ้าเกิดคน ๆ
นั้นไม่ใช่คนที่จะแต่งงานด้วย ขอให้ตัวเองมีอันเป็นไป
แต่แล้วก็สูญเสียมันให้พระเอกของเราก่อน เพราะความเมา
ส่วนฝั่งพระเอก ก็เป็นฟีลแฟนเก่ากลับเข้ามาในชีวิตไรงี้ และก็มีเรื่องราวเล็ก ๆ น้อย ๆ ของบ้านพี่เจค่ะ บ้านนั้นเขาชอบจับคู่ให้ลูก โดยไม่เคยถามความสมัครใจลูก ๆ เลย พอหลาย ๆ ครั้งเข้าพี่เจเลยงอนแล้วก็ไม่กลับเข้าบ้าน ส่วนพระเอกเรานั้นก็พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสด้วยการ ชวนชยาออกมานั่งคุย(จีบ) แบบเนียน ๆ
พระเอกของเราแพรวพราวมากกกกกก เจ้าเล่ห์ที่หนึ่ง
น้องเขาจะตามไปหาเพื่อน แต่อิพี่ตะล่อมไว้ได้ จนได้นอนด้วยกันทั้งคืน
อ่านแล้วคิดว่าชยาเป็นน้องเล็กของตัวเองจริง ๆ
นี่เรามานั่งดูน้องเล็กของเราทำอะไรอยู่เนี่ย อิพี่เจก็ล่อลวงเก่งไม่ไหว
อุนไรต์เขียนพาร์ทนี้แล้วยิ่งเห็นความเจ้าเล่ห์ของพี่เจมากยิ่งขึ้นไปอีก ร้ายยยย
ชอบแกล้งทำเป็นไม่สนใจ แต่ที่ไหนได้ยังอยากได้น้องอยู่ตลอด ครั้งแรกยัยน้องเมาค่ะ
ขนาดในเซ็กซ์ซีนยังขายขำ
พูดว่าพี่เจเล็กจนพี่เจแทบหด5555555555555555555
พี่เจจูบดือมากเลอออ จูบจนเลยเถิด จนน้องต้องออกปากชวนขึ้นห้อง ยัยน้องไม่อ่อนโยนฉันใด พี่เจก็ไม่เคยอ่อนโยนฉันนั้น หัวสั่นหัวคลอนกันไปข้าง น้องบอกให้เบา แต่พี่ฟังอะไรไม่รู้เรื่องแล้ว พี่กำลังเมายัยน้อง อ๊ายยยย! ไม่รู้ติดใจอะไรบ้านช่องไม่กลับ ขอน้องค้างที่ห้องต่ออีก ดูออกเลยนะคะว่าหวังอะไร
ซีนพระนางน่ารักมาก อิพี่ขี้แกล้งมากค่ะ คนน้องก็ตามไม่เคยทัน หน้าซื่อตาใสมาก
ชอบความเรียบง่ายของพล็อต เพราะมันเป็นอะไรที่อ่านได้เรื่อย ๆ
อ่านแล้วไม่รู้สึกซับซ้อน เป็นการเดินเรื่องของความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างธรรมดา
ทำให้เราเข้าถึงตัวตนตัวละครง่าย
ถ้าถามว่าชอบอะไรที่สุดในเรื่องคงต้องตอบว่าเป็นนางเอก เพราะอ่านแล้วรู้สึกน่ารัก
น่าโอ๋ตลอดเวลา อ่านแล้วให้ความรู้สึกว่าน้องเป็นลูกคนเล็กจริง ๆ ค่ะ จะหยิบจะจับ
หรือจะพูดอะไรก็ดูตะเร้กตะน้อยไปหมด รูปปกคือบอกคาแรคเตอร์สองคนได้ชัดมาก