เรื่อง: อโยเดีย
นักเขียน: รอยไท
จำนวนหน้า: 450 (E-Book)
‘ดูเถิด แม่โยเดียผู้นั้นตัวเล็กเท่าลูกแมวก็จริง แต่กลับทำให้เขารู้สึกสูญสิ้นทุกสิ่ง…
แม้แต่หัวใจ... นางก็ควักไปโดยมิร่ำลากันสักคำ’
✦ มังญีมินทร์ ✦
⚠️Toxic Relationship พระเอกธงแดง ไม่ได้นอนกับนางเอกคนเดียวนะคะ (รายละเอียดเพิ่มเติมในเนื้อหา เข้าใจได้ด้วยยุคสมัยและเหตุการณ์)
พีเรียดอีกเรื่องที่อยากหยิบขึ้นมาป้ายยา อ่านรวดเดียวจนถึงตีห้า ระหว่างทางสนุกมาก ๆ หนุ่มพม่ากับสาวโยเดีย รสหวานอมขมไม่คายอีกเล่มที่อยากให้สายพีเรียดได้ลองอ่านกัน พอภาษาประกอบเป็นสำนวนให้อ่านง่าย เรื่องราวเลยดึงดูดเราได้โดยไม่ยากค่ะ ยกให้เป็นพีเรียดอีกเล่มที่เราชอบมาก ๆ เลย
‘บัวบูชา’ ผล็อยหลับและตื่นขึ้นมาอีกทีท่ามกลางสถานที่ที่ไม่คุ้นตา เมื่อได้เจอกับผู้คนและเหตุการณ์ เลยทำให้ตระหนักได้ว่าตัวเองหลุดเข้ามายังอดีตเมื่อสองร้อยกว่าปีก่อน ช่วงหลังจากที่อยุธยาพ่ายให้กับศึกหงสาวดี โดยเข้าไปอยู่ในร่างของ ‘คุณหนูบัว’ เมียของขุนนางหนุ่มที่สิ้นใจไปนานแล้ว
เมื่อเห็นหญิงสาวหน้าหน้าละม้ายคล้ายกับหลานสะใภ้ ‘คุณท้าวศรีนาค’ จึงนึกเอ็นดูเป็นพิเศษ ด้วยหวังจะให้สตรีผู้มาใหม่ได้กลับคืนมายืนเคียงข้าง ‘หลวงสุรสิง’ หลานชายคนเดียวของตน แต่เมื่อได้พบกัน ที่ว่าเหมือนนักหนากลับเป็นเพียงรูปร่างหน้าตา แต่ดวงตาหาใช่แววตาของนางในดวงใจที่ลาลับไปไม่
เมื่อได้อยู่ภายใต้ชายคาเดียวกัน สายใยที่มีให้กันกลับงอกงามได้เพียงความรู้สึกดั่งพี่น้อง และด้วยแม่บัวรู้ภาษาวิลาศ จึงได้ติดสอยห้อยตามคณะราชทูตไปเจรจากับพวกวิลาสทางเมืองเหนือ แต่การเดินทางครั้งนี้กลับพาให้แม่บัวต้องต้องพลัดถิ่นไปไกลถึงหงสาวดี ดินแดนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นศัตรู...
ขบวนราชทูตถูกโจรป่าดักปล้นฆ่า ด้วยเหตุนั้นแม่บัวจึงได้รับการช่วยชีวิตจาก ‘มังญีมินทร์’ นายกองอาชาของหงสาวดี และเขาจำต้องพานางกลับมายังหงสาวดีเพื่อรักษาตัวให้หายดี ก่อนจะส่งกลับคืนไปยังกรุงศรีซึ่งเป็นบ้านเกิด แต่ไม่มีใครรู้เลยว่า ชะตาที่พาพัดพรากจากบ้านเกิด จะนำมาซึ่งคู่ชะตาที่อยู่เหนือกาลเวลา
เลิฟไลน์ดีมาก หวานต้นขมปลายที่ถูกใจ พระนางไม่ถึงขั้นเป็นศัตรูกันมาก่อน แต่คนสมัยก่อนน่ะ ถ้าเป็นคนของแผ่นดินศัตรูก็เท่ากับว่าเป็นศัตรูเช่นเดียวกัน แต่เมื่อได้รับการช่วยชีวิตจากนายกองอาชา ได้เห็นมุมมองที่ไม่คิดว่าจะได้เห็น ความหวาดหวั่นในทีแรกก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความหวั่นไหว และอบอุ่นหัวใจยามได้พบเจอ
ให้เลยล่ะ ผู้ชายสมัยก่อนเกี้ยวสาวเก่งมาก เจอพวกกรัมปี้จีบสาวว่าเขินแล้ว นี่ดันเป็นประเภทกรัมปี้บวกเพลย์บอย ตายเถอะคนอ่าน ท่านมังญีมินทร์ปากหวานเกิ้น เดี๋ยวชมเมียว่าตัวหอม เดี๋ยวแทนตัวเองว่าพี่ เมื่อก่อนหัวมีแต่งาน งาน งาน พอมีเมียนี่ก็แทบจะไม่เอาอะไรแล้ว เอาแต่แม่บัว
เซ็กซ์ซีนวับ ๆ แวม ๆ แต่อ่านแล้วเขินมาก ด้วยสายตา ด้วยค่ำพูดของท่านนายกองที่เขาแสดงออกชัดเหลือเกินว่าหลงนายหญิงของเรือนปานจะจับกลืนลงท้องตลอดเวลา มันส่งให้ตอนอ่านเราขนลุกซู่ ใครไม่ดีไม่รู้ แต่นายกองอาชาของหงสา(ว)ดี! จบการรีวิวเรื่องบนเตียงของนายกองอาชา
ส่วนตัวเราว่าเรื่องนี้ปมของเรื่องไม่ได้หนักเท่าไหร่ เพราะนักเขียนไม่ได้เม็ดเยอะ มีการเปิดหน้าชนตลอดระหว่างฝั่งของมังญีมินทร์และฝ่ายตรงข้าม จะมาหนักหน่อยก็ดรามาในส่วนของความสัมพันธ์พระ-นาง เป็นขมที่เราโอเค เพราะชอบโทรปประมาณนี้อยู่แล้ว มันกำลังอร่อย พบเพื่อจาก พรากเพื่อเจอ อร่อยค่ะ ขออีก!
โดยรวมแล้วนายกองอาชาของเราก็ยังน่ารักมากในเลนส์เราอยู่ดี ก่อนอ่านกลัวมาก เห็นคนบอกว่าดรามามาก ๆ พอมาอ่านเองก็ไม่ได้รู้สึกว่าขนาดนั้นนน เราโอเคมากกก แต่ถามว่าหน่วงไหม พาร์ทดรามาพระ-นาง หน่วงจีงงงงง แต่ถึงอย่างนั้นปปก็หัวใจมังญีมินทร์อยู่ดีค่ะ