เขาและเธอเห็นกันและกันผ่านสื่อ เจอกันบ้างในรูปแบบเฉียดไปเฉียดมา ทว่ายังไม่เคยเข้าใกล้หรือได้ร่วมงานกันสักที เขาย่อมรู้ว่าเธอคือ 'น้ำหนึ่ง อดิศวร' พอ ๆ กับที่เธอก็รู้ว่าเขาคือ 'แม็กซ์ ตลอดกาล' 'น้ำหนึ่ง อดิศวร' นักแสดงเจ้าอารมณ์ เจ้าของฉายาสวยแต่รูปจูบไม่หอม ปมฝังใจบางอย่างหล่อหลอมให้เธอเกลียดผู้ชายเข้าไส้ ว่ากันว่า..ในชีวิตคนเราย่อมมีใครสักคนเข้ามาเป็นข้อยกเว้นเสมอ คนนั้นสำหรับน้ำหนึ่งคงเป็นผู้กำกับนอนน้อย ขอบตายับเยิน นิสัยต่างกับเธอราวฟ้ากับเหว ไม่แน่ใจว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่สายตาเธอเริ่มมองเขาเปลี่ยนไปทีละนิดทีละหน่อย กว่าจะรู้ตัวก็สะดุดขาตัวเองตกหลุมลึกที่ไม่มีทางปีนขึ้นมาได้เข้าอย่างจัง เธออยากเปิดใจ..แต่อดระแวงไม่ได้ เธออยากรัก..แต่ส่วนลึกในใจกู่ร้องห้ามตัวเองสุดกำลัง เธอไม่เคยอยากให้เขาห่างไกล..แต่ปากก็เอาแต่พร่ำไล่ และเธอแพ้ใจตัวเองในวันที่ความอดทนของเขาที่มีต่อเธอได้สิ้นสุดลง คำว่า รัก สำหรับน้ำหนึ่งเหมือนเป็นของแสลง พยางค์เดียวแต่หนักชะมัด พูดยากพูดเย็น แต่เธอก็เค้นมันออกมาจากใจเพื่อ..รั้งเขา 'ถ้าฉันบอกว่ารักคุณล่ะ?' 'แม็กซ์ ตลอดกาล' ผู้กำกับสายล่ารางวัล หนึ่งในผู้ก่อตั้งแสงสิงห์โปรดักชัน โปรเจกต์หนังรักดึงเขาและเธอโคจรมาเจอกัน ตลอดกาลมองเห็นอะไรบางอย่างในตัวน้ำหนึ่ง ในมุมที่คนอื่นไม่เห็น อาจจะเพราะอย่างนั้น เขาเลยรู้สึกว่าเธอน่าเป็นห่วง เขาเห็นเธอเกรี้ยวกราดใส่โลกใบนี้ อมทุกข์ รอยยิ้มไปไม่เคยถึงดวงตา เขาคอยแหย่นิดแหย่หน่อย ค่อย ๆ กะเทาะเปลือกที่เธอใช้ห่อหุ้มตัวตนอย่างหนาแน่น แน่นอนว่าเธอฟาดงวงฟาดงาใส่เขาน้อยเสียที่ไหน ใครต่อใครบอกว่าเธอแข็งกระด้าง คงมีแค่เขาที่รู้ว่าเธอก็มีมุมอ่อนหวาน เขาจริงใจ แต่เธอไม่เคยเชื่อ เขาพิสูจน์ตัวเอง แต่เธอสาดอคติใส่เขาสารพัด ว่ากันว่า..ความอดทนของคนเรามีขีดจำกัด และเขาได้ใช้มันไปกับเธอจนเต็มแม็กซ์แล้ว ในวันที่เขาล่าถอย เธอดันผีออก แล้วเข้าหากันเสียอย่างนั้น 'คุณไม่ได้รักผมหรอก คุณแค่ชอบที่ผมรักคุณ'