Book Shelf Member | Bookterfly

"ถามจริง ชาติที่แล้วเกิดเป็นดาวซวยเหรอ เจอหน้าแต่ละทีถึงหาเรื่องดีๆ ไม่ได้" ศิร์ฆเนศไม่รับคำขอโทษ จิ้มไปยังเสื้อขาวของตัวเองที่ถูกกาแฟกระเซ็นมาเปื้อนสองหยด... สองหยดแล้วยังไง! เขาใส่เสื้อขาว พอเปรอะเปื้อนมันก็เห็นชัด ตำหนิร้ายแรงแบบนี้เขารับไม่ได้ "จะหนีไปไหน!" "ดิฉันจะไปตามแม่บ้านมาทำความสะอาดค่ะ" "แล้วเสื้อฉันที่เปื้อน ใครจะรับผิดชอบ" "ดิฉันจะเอาไปส่งทำความสะอาดที่ห้องซักรีดให้ค่ะ" "แล้วระหว่างรอ ฉันจะใส่อะไร แก้ผ้าเหรอ" "ขอโทษค่ะ ดิฉันจะไปหาเสื้อตัวใหม่ให้ค่ะ" "ฉันไม่ใช้ของมือสอง" "ดิฉัน...จะไปซื้อใหม่ให้ค่ะ" "ขอโทษที คนอย่างฉันไม่ใส่อะไรดาดๆ หรอกนะ ต่ำๆ ก็ต้องผ้าไหมอิตาลี" "ดิฉันพอจะรู้แล้วค่ะว่าคุณมาทำอะไรที่นี่ มารับยาใช่ไหมล่ะคะ" ความอดทนของรักแรกมาถึงขีดสุด กล่าวประโยคต่อมาโดยชี้นิ้วไปอีกทาง "ตรงไปเป็นโรงอาหาร แต่ถ้าแผนกประสาทอยู่ทางโน้นค่ะ"

🍪 เราใช้คุกกี้

แก้ไขคอมเมนต์