เมื่อมีหัวใจเป็นพยาน จึงสันนิษฐานได้ความว่า...รัก เพื่อหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย... อธิษฐาน จึงจำต้องบุกป่าฝ่าดงพาตัวเองเข้ามาอยู่ในไร่ของ ปราปต์ จากอดีตพี่ชายที่แสนดีสู่การเป็น สามี แบบไม่เต็มใจ ปราปต์อยากโยนเธอออกไปจากไร่ใจจะขาด แต่เสียใจด้วยเพราะเธอจะ อยู่ เมื่อความต้องการสวนทางปฏิบัติการจีบสามีจึงเริ่มขึ้น! ไม่ว่าปราปต์จะจับผิดและแกล้งใช้งานหนักหนาสาหัสแค่ไหนเธอก็ไม่หวั่น จนกระทั่งเขาเริ่มเก็บเธอไว้ข้างกาย... กว่าอธิษฐานจะรู้ตัวว่าเสียรู้ให้คนหน้านิ่ง เธอก็ถูก จับกิน ครั้งแล้วครั้งเล่า! "พี่ปราบ ไม่...ไม่เล่นแบบนี้" "ถ้าเจ็บก็บอก" คนเจ้าเล่ห์ยิ้มมุมปาก "พี่จะทำเบาๆ" ... "ไหนว่าเราจะ เข้าหอ กันไงล่ะคะ" "..." "คืนนี้...พี่ปราบอยู่กับหยาทั้งคืนเลยได้ไหมคะ" "คิดดีแล้วหรือที่พูดแบบนั้น" อธิษฐานมองตาคมกริบสะท้อนกับแสงไฟสีสลัวในห้องจนเกิดเป็นประกายวาววามชวนให้ใจสั่นไหวมากกว่าเก่า ไม่รู้ว่าเพราะอากาศหนาวกลางดึก เพราะบรรยากาศเงียบงัน หรือเป็นเพราะประกายคมกล้าในตาของเขาเปี่ยมไปด้วยมนตร์ขลังของเขากันแน่ที่สะกดให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเองอีกต่อไป เธอเลือกที่จะพยักหน้าเบาๆ แทนคำตอบ และนั่น...ก็ทำให้ความอดทนของปราปต์สิ้นสุดลง "พี่ปราบ...ว้าย!" เจ้าของเสียงหวานอุทานลั่น เมื่ออยู่ๆ ปราปต์ก็ยอบตัวลงแล้วช้อนร่างเธอขึ้นสู่วงแขนแล้วพาเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกระซิบเสียงสั่นพร่า "อาบน้ำก่อน" "..." "แล้วคืนนี้พี่จะอยู่กับเธอ...ทั้งคืน!"